Ekki værirðu ódýr Bogga mín!

Valentínusardagurinn kom og fór með einni rós og ástarjátningu, ófyrirséðri með öllu. Og þó. Dreif mig á rúgbýæfingu enda ekki í rómantískum hugleiðingum. Vorum góðar saman þrjár á takkaskónum með moldarslóðina á eftir okkur inn á Derby´s eftir æfinguna, sveittar og sóðalegar innan um ástarfuglana alla sem héldust í hendur undir blöðrum og ballöðum og þóttust vera ástfangnir. Ég elska mig sjálfa. Er ég þá sjálfselsk? Hmm...

Hápunktur helgarinnar var sunnudagskvöldið. Nú er rannsóknarefni út af fyrir sig hvort ég sé sek um einhvern sjúkdóm en þannig er það nú bara að ég fæ ákveðna óróleikatilfinningu ef ég stoppa of lengi á sama stað. Svo ég fór á stúfana á sunnudaginn og fann mér nýja íbúð. Flyt eftir 2 vikur. Ég er sko búin að búa á sama stað í fjóra mánuði og því löngu kominn tími á breytingar. Er öll á iði og get varla beðið með að kynnast nýju meðleigjendunum, nágrenninu, strætóleiðunum, hverfispöbbnum. Kem til með að búa með einni enskri stelpu og tveimur strákum, áströlskum og enskum. Allt sómafólk að mér sýnist, á mínum aldri. Sé fram á mikla fjölgun í vinahópnum en mikill samgangur er á meðal íbúa í húsinu sem flestir eru á frumstigum þrítugsaldursins, arískir og eðalpappír efalaust. Syrgi þó einkabaðherbergið mitt og sundlaugina hjá Trevor en kannski ég geti komist yfir leyniorðið inn í húsið til að lauma mér í sund þegar sólin hækkar á lofti. Vúhííí!

Allir sprækir annars?