Mánudagsritl

Lagt hefur verið til að íslenska orðið yfir 'blogg' verði 'ritl' sem ég tel heilshugar undir og mun nota héðan af. Mér finnst samt nýyrðasmiðir ekki nógu snöggir í svifum því erfitt er að breyta orðnotkun sem náð hefur að festast í sessi. Þegar ég hafði átt gemsa í þó nokkur ár var farið að spá í hvað ætti að kalla þessa 'nýjung' á íslensku og eftir margar tillögur og kosningar, var orðið 'gemsi' auðvitað valið því það hafði hann verið kallaður alveg frá því að fyrstu eiturlyfjasalarnir eiguðust þá.

Ég hlakka nú mikið til næstu helgar. Ekki nóg með að ég muni spila minn fyrsta landsleik á erlendri grundu, stolt í Hong Kong búningnum, heldur markar þetta líka endinn á æfingaprógrammi sem samanstendur af rúgbýæfingum og leikjum 6 daga vikunnar. Þetta hefur tekið sinn toll síðustu vikurnar og margt hefur þurft að sitja á hakanum þess vegna. Börnin hafa vafalaust lengst nokkra sentímetra síðan ég sá þau síðast, Hulda stinnst, Arthúr fitnað og svona mætti lengi telja en eftir næstu helgi mun ég semsagt endurheimta eðlilegt líf mitt úr klóm íþróttaferilsins. Og þó ég glöð færi mínar fórnir á altari íþróttanna, eru önnur og meira aðkallandi verkefni sem að mér ýtast svo illt er orðið um andardrátt. Fyrst skal reynt að koma íbúðinni í almennilegt horf, svo skulu jólagjafir verslaðar, hár klippt og litað, augabrúnir vaxaðar og litaðar, táneglur fræsaðar, fjölskyldumeðlimir knúsaðir og jólin haldin inn á milli þessa alls. Ég fer til Kóreu á fimmtudag í fjóra daga, þá einn dag í Hong Kong og af stað til Singapore í þrjá daga - í Hong Kong í 6 daga og svo er ég farin til Nýja Sjálands og Ástralíu í þrjár vikur.
Ég líklega kem bara til með að sofa á Nýja Sjálandi því eftir því sem ég best fæ séð verður lítið um svefn næstu vikurnar. Úff úff úff, það er greinilega mánudagur.

Það var og

Fallegasti maður Íslands er frá Kópaskeri, hvorki meira né minna. Það held ég nú! Góða helgi!

Drengur Georg

Boy George á að vera DJ á miklu tjútti um helgina hér í Hong Kong. Allir hommar bæjarins höfðu keypt sér miða og miklar raðir voru fyrir utan húsið þar sem skrifstofan mín er en þar fer giggið fram. Nema nú er búið að handtaka ræfilinn fyrir að hlekkja hórdreng við vegg gegn vilja hans. Hvað gera Danir nú? Ætli ég verði ekki að láta undan þrýstingi og taka lagið í staðinn. Það er ágætis upphitun fyrir jólasýninguna þar sem Justin hefur skipað mér að syngja lag á maori fyrir stórfjölskylduna. Hann spilar undir á gítar.

Af jólaplönunum er annars það helsta að frétta að við eigum bókað í fallhlífarstökk þann 23ja og 5gráðu river raft á aðfangadag. Það hrikalegasta í ánni er víst 7 metra foss sem við förum fram af en restin á að vera nokkuð létt. Það er sem ég sjái Katie lifa þetta af blessaða. Engin rólyndisaðfangadagur með rjúpnareytingum í fyrirrúmi þetta árið. Ef ég nú bara kæmist yfir smá soð.................

Bláskjár

Ég er með glóðarauga eftir æfinguna í gær. Vísifingur er límdur með heftiplástri svo hann haldist á sínum stað. Olnboginn er enn bólginn. Ekkert gas í íbúðinni enn svo ég ekki í heita sturtu farið síðan í fyrradag. Líklega stinka ég, það er takmarkað hvað þvottapoki og sekúndnasturtur ná að skola. Í gardínuleysinu hafa flestir nágrannarnir nú sjálfsagt séð mig bera. Skápurinn minn er samsettur loksins en á hann vantar hurðina sem brotnaði.

Samt er lífið svo endalaust bjart og ég hef í kringum mig besta fólk í heimi sem elskar mig eins og ég er. Gleðilegan fimmtudag.

Myndir

Sundlaugarpartí um helgina Systkini í Landsbankapartý

Blómastelpa í sundlaugarpartýi



Aberdeen liðið mitt 2007-2008 Systur á góðri stundu - líkar?

Í gær var einn af þessum dögum. Naveet, hnetuétarinn og eplasmjattarinn við hliðina á mér er hætt og bráðabirgðastarfsmaður settist í hennar stól í gær. Sú slafraði upp í sig núðlur allan déskotans daginn og spurði mig endalaust um alls kyns hluti sem augljósir voru í mínum augum en hún var líklega bara að reyna að vera vinsamleg. Þá gerði hún sér líklega ekki grein fyrir að hún var með eitthvað grænt á milli framtannanna. Í hádeginu bættust tvær vinkonur hennar við og slöfruðu henni til samlætis svo ég spíttist út til að halda sansi.

Um eftirmiðdaginn varð ég fyrir aðkasti í vinnu og persónulífi vegna fjöldapósts sem ég sendi með auglýsingu eftir tælenskri aðstoðarkonu. Það er víst bannað að láta fólk vita að maður vill helst tælenskar, það er sko rasismi gegn flippunum. Ég fékk viðvörun á samskiptavef og auglýsingunni var eytt. Þetta rasismarugl er komið langt út fyrir alla rökhugsun.

Seinnipartinn ákvað ég að sleppa rúgbýæfingu til að flytja afganginn af dótinu úr Causeway Bay yfir í Zenith, vonandi kaupa skápa og kistur undir dótið, koma mér almennilega fyrir. Pokinn með öllum skrúfunum fannst ekki, líklegast týndur hjá flutningamönnunum svo engar hillur voru settar upp og skápurinn enn í pörtum. Húsið yfirfullt af kössum sem hinn helmingurinn henti ofan í á methraða en algerlega óskipulega. Hungurmorða mættum við klukkutíma of seint í pulsur til Strúllu og Bjarka, ónýt til samskipta af siðmenntuðu tagi, þreytt, ofnæm og bólgin í augum. Pylsurnar voru góðar og best var að fá steiktan lauk með. Svo við sofnuðum sæl á endanum.

Af naggrís og nýju sloti

Æi. Hann var og er naggrís, bara sköllóttur. Ferlegt.

Við sváfum fyrstu nóttina í nýju íbúðinni. Ég sagði Juddy frá íslensku hjátrúnni um fyrsta drauminn í nýrri íbúð en hann dreymdi ekki neitt sem hlýtur að boða gott. Við frömdum annars feng shui glæp með að snúa löppunum að hurðinni en ekkert slæmt gerðist. Höfum hugsað okkur að snúa á gamla Feng og snúa sitt á hvað, hvort með nefið í tásunum á hinu. Hvað ætli gerist þá?? Stór spegill brotnaði þegar þessir horuðu fluttu hann inn, er það nokkuð nema 10 ára óheppni? Ég held við verðum voðalega hamingjusöm í kotinu okkar litla.

Nú þarf Juddy bara að venjast því að hægja sér um leið og ég tannbursta, þá sparast allavega 4 mínútur í morgunsárið. Hann var orðinn svo spilltur af því að hafa eigið náðhús en í síðustu íbúð höfðum við tvö svo hvort um sig gat haft sína hentisemi morguns og kvölds. Nú verður þetta allt svo kósí og hyggeligt. Bjarki verður bara að mæta skitinn í matarboð.

Jólagjafalisti:

Uppskriftabækur með einföldum heimilismat
Sjálfsævisögur
Gas grill
Grilláhöld
Nærföt
Leðurstígvél
Tennisnámskeið
Úr
1000 kubba pússl
Spil fyrir fullvaxta - t.d. Catan
Hjólagrind á bílinn
Miða á We Will Rock You
Rykmauraheld sængurföt
Náttföt
Standlampa
Grey´s Anatomy 4
Íslenskt nammi
Pottablóm
Stór spegill
Stutthærð gólfmotta
Stórt kort af heiminum
CANCEL!!! ---- Guinea pig - veit ekki hvað það heitir á íslensku en þetta er kelið hárlaust gæludýr sem lítur út eins og lítill flóðhestur.

Alltaf að bætast á listann. Hulda sér um nær-og náttfötin að venju. xox

Jólakort

Nú er ég að byrja að skrifa jólakortin. Þið megið gjarnan senda mér heimilsföng í rafrænu formi, emailið er rebekka.kristin@financeasia.com.

Mitt er:

27A, Block 2, The Zenith
258 Queens Road East
Wanchai
Hong Kong

Ég hvet alla til að skrifa stutt fréttabréf með kortunum í ár, mér finnst það alltaf svo skemmtilegt. Hlakka til að fá öll kortin þetta árið, ég er búin að kaupa sérstakan sokk undir þau öll!

Upphaf nýrrar viku

Ég skrökvaði í færslunni þar sem ég sagðist hefja hvern dag á að lesa veðurfréttir. Það geri ég yfirleitt ekki fyrr en ég hef skoðað eigið blogg, lesið síðustu færslurnar mínar yfir nokkrum sinnum, skellt upp úr yfir eigin fyndni og orðheppni, lesið kommentin. Ef einhver eru. Hvernig fær naggrís meiri athygli en landsliðsþáttakan og keppnisferðalagið???

Nú, fyrst skal taka fram að þetta er ekki naggrís. Ég hef séð svoleiðis dýr, og þessi er öðruvísi. Kannski er það vegna þess hann er hárlaus, ég veit það ekki svo vel en hann er eins og flóðhestur, frekar en ofvaxin rotta. Nefið er flatt eins og á flóðhesti, en engar tennur standa út úr held ég. Ég þarf greinilega að rannsaka þetta mál frekar. En mér var sagt hann væri cuddly.
Naggrís langar mig ekkert í.

Helgin var þétt. Trúlofunarpartý á föstudagskvöld eftir laaaangan vinnudag en við entumst ekki fram yfir miðnætti. Skandinavískur jólabasar á laugardagsmorgun með elstu, ekkert lyftir lundinni betur en íslenska landsliðið í söng, Við erum bestir, á hæsta styrk með blæjuna niðri. Juddy eyddi öllum íslensku lögunum út af ipodinum svo nú treysti ég á Huldu og stuttar bílferðir okkar til að efla ættjarðarástina í brjóstum mínum báðum.
Basarinn var bara æði. Við keyptum helling af jólaskrauti á slikk, borðuðum danskt smörrebröd og keyptum ársskamt meðal-Jóns af nammi. Krítar, saltpillur og piparbrjóstsykur sem aldrei fæst hér í austri - þarmar í verkfalli. Enginn juleöl fyrir Steina en Hulda lagði mikið á sig að færa honum þornað rúgbrauð með roastbeef klessu og rauðlauk. Ugh. Held hún hafi haldið nammipokanum leyndum.

Ég gat ekki hamið mig og opnaði fyrsta lakkríspokann um leið og ég borgaði. Kannski ekki besta hugmyndin þar sem ég átti stóran rúgbýleik fyrir höndum 4 tímum síðar, einmitt þegar allt átti að vera að meltast. Förum ekkert nánar út í þetta mál frekar. Ég er síst þekkt fyrir að vera pempía þegar kemur að prumpi og státa mig af því að vera sérlegur snillingur í hljóðlausum vindleysingum en í gær stökk ég rauðleit inn á milli tepparekka í IKEA þegar ég leyfði einum að laumast því í búðinni drundi og Juddy sprakk úr hlátri. Afsökunin yfir að kaupa allan þennan lakkrís var sú að ég væri að kaupa jólanammið snemma og langaði að leyfa ættingjunum í Nýja Sjálandi að smakka en nú er útséð um að þessi örfáu kíló endist svo lengi.
Á laugardagskvöldinu var svo sundlaugapartý í rúgbýklúbbnum mínum. Ég mátti ekkert áfengt drekka því ég átti erfiðan sunnudag fyrir hendi svo ég mætti í bikini og eyddi meiri hluta kvölds í lauginni. Við stelpurnar æfðum samhæfð sundlaugarstökk og höfðum sprettsundskeppni á uppblásinni turtlu og Keikó. Sumir lentu í sundlauginni án þess að ætla sér. Einn eða tveir farsímar urðu blautari en manuallinn mælir með og veski voru hengd til þerris en allir nýju 10 dollara seðlarnir voru óhultir því þeir eru vatnsheldir. Sérlega skemmtilegt kvöld.

Á sunnudaginn var svo flutningahelgin mikla frá Kasmír. 5 sveittir og þvengmjóir kínverjar með límbönd, kassa og sprengiplast mættu á staðinn og tæmdu íbúðina mína á minna en klukkutíma. Skipti engu hvort um var að ræða bókakassa eða heilt rúm, öllu var vippað út á örskotstundu og áður en ég vissi var ég flutt úr Hamingju Dal. Litla íbúðin okkar í Zenith virðist nú agnarsmá en vonandi kemst þetta allt betur fyrir þegar það er komið úr kössunum. Við vorum algerlega orkulaus um kvöldið og gengum eins og vofur um IKEA án þess að taka eina einustu ákvörðun um neitt, slíkt var slenið. Það voru þreyttir, marðir (marnir?) og bólgnir útlimir sem lögðust til hvílu í gærkvöldi - ekki mikið betri í morgun en gleðin yfir nýju íbúðinni yfirvinnur allt.
Nokkrar góðar myndir frá helginni fylgja:

Keppnisferð

Það fer að verða erfitt að halda í við mig að lesa allar færslurnar mínar, slík er blogggleðin þessa dagana. Voða mörg G.

Ég komst altso aftur í landsliðið. Ég nefni það ekki ógrátandi hvernig ég missti af maríuleiknum (er þetta "maríu" bara notað í laxveiðum?) í Tælandi um árið en eftir þrjár vikur fæ ég næsta tækifæri til að sanna mig í landsleik Hong Kong og Kóreu. Ég þarf að læra þjóðsöng Kína sem fjallar um að byggja múr og þramma fram í byssugin mótherjans en það má taka fram að söngurinn var þemalag gamallar myndar frá seinni heimstyrjöldinni og varð svona líka vinsælt að það var gert að þjóðsöng. Hugsa sér að ef Sódóma með Sálinni væri íslenski þjóðsöngurinn!

Mér finnst að íþróttafréttadeild Sjónvarpsins ætti að senda tökulið til Seoul og gera um mig heimildamynd áður en ég verð svo fræg að ég neita þeim um viðtal. Vantaði þig ekki hugmyndir í Kompás Brynja?? :)

Vetrarhörkur

Hér er farið að hausta. Jakkar og pasmínur eru dregin fram og hrollur sækir að manni þegar observatory er skoðuð á morgnanna. Eins og vel uppalinn Íslendingur hef ég hvern dag á að skoða veðurspána sem sannarlega er lítið spennandi miðað við þá íslensku þar sem von er á fjórum árstíðum á einum degi. Hér er yfirleitt bara heitt og rakt/rigning eða heitt og þurrt. Íslenskar orðabækur eru uppfullar af orðum yfir hreyfingu lofts en hér nota menn aðeins tvær skilgreiningar yfir gjólu/golu/garra/vind/rok/storm....og það er 'windy' eða 'typhooon'. Það þætti mér gaman að sjá íslenska veðurfræðinga endast í starfi í Hong Kong, tel það víst að þeir myndu hiksta svolítið á fréttaflutningi af smá vindhviðum þegar þeir neyðast til að kalla þær fellibyl og ráðleggja fólki að halda sig heima.

En hitatölurnar ljúga engu til. Mér finnst full snemmt að sjá hitamælinn skríða niður fyrir 20 gráðurnar og tel víst að hitinn hafi haldist hæfilegur fram undir byrjun desember í fyrra. Til að betur fylgjast með þessu í framtíðinni ætla ég að reyna að hefja bloggin á veðurtölum svo á næsta ári geti ég gert marktækan samanburð.

Núna eru altso fallegir sólríkir dagar en hitinn kominn niður í 17-21 gráður suma daga. Um helgina á að vera 21-26 gráður en það sýnist mér að sjóbrettaæfingar verði að bíða eitthvað fram á næsta vor - kuldi hefur alltaf verið mitt kryptonite.

Grænn hlunkur

Kærastinn býr með rauðhærðum risa sem gengur undir nafninu Shrek. Hann kallar sjálfan sig FattyLurch á msn svo hann getur verið bæði frá EmmEss og Kjörís, Lurkur eða Hlunkur. Hann er 195 á hæð með eldrautt hár og óseðjandi lyst á smágerðum Filippínum og Kínverjum. Nýjar og nýjar dömur skríða út á morgnanna, misglæsilegar. Við vorum heldur pirruð á þessu ástandi til að byrja með, sérstaklega þegar þær komu tvær í einu út úr herberginu hans, en þetta hefur nú að mestu vanist og við erum ekki frá því að ein þeirra sé farin að koma nokkuð reglulega. Ekki dugir að agnúast út í ástandið, maðurinn er jú einhleypur og ekki okkar mál hvar hann slíðrar sitt sverð. Það góða við þetta allt er náttúrulega að við fengum aukinn byr undir alla vængi til að finna íbúð til kaups - og það fljótt. Það hafðist og nú hlökkum við til að sofa fyrstu nóttina í nýju íbúðinni á sunnudaginn. Ég mun vissulega sakna rauðu pungháranna úr sturtunni eftir sunnudagssnyrtingar Lurksins. Svo spilar hann svo vel á munnhörpu.

Spice Girls

Ó nei! Spice Girls eru búnar að breyta planinu og það er sem mér virðist að þær ætli ekki lengur að koma við í Hong Kong! Hver stjórnar þessu eiginlega?!? Ég var farin að hlakka svo mikið til og var öll tilbúin til að hitta Beckham. Ég á ekki til orð...ég fór á síðuna til að bóka haug af miðum sem áttu að fara í jólakortin til þeirra sem hér í HK eru og standa mér nær. Þeir selja sko ekki happaþrennur í Hong Kong.

Helgarlok

Enn ein vikan liðin hjá, sú 45ta þetta árið. Stutt vinnuvika hjá mér í tilefni heimsóknar Elsu vinkonu sem stoppaði í 55 klukkutíma í Hong Kong. Hver einasta mínúta var vel nýtt og Elsa hefur nú séð og gert fleiri hluti í Hong Kong en margir aðrir gestir sem þó stoppuðu í viku en við öðru var nú ekki að búast þegar svona orkupési á í hlut.

Beetlebug kom okkur alla leið upp á Peak þar sem við fengum að sjá nokkuð ómengað útsýni yfir borgina. Elsa sýndi snilldartakta á sjóbrettinu sem hún steig á í fyrsta skipti í Humarflóa en það var nú ekki að sjá því hún tók Sjóbretti 101 á klukkutíma og útskrifaðist með stæl. Þá var hún drifin í hike með Bjarti Loga, íslenskum kínverja sem vinnur með henni hjá Glitni. Fjallgangan endaði í Stanley þar sem ég gaf þeim 45 mínútur til að versla allskyns túristadót en við Elsa fundum 66gráður norður úlpu á rekka med KSÍ lógóinu ásaumuðu. Í takt við annað kínverskt fake drasl var búið að klína 'Skíðasamband Íslands' á úlpuna líka, beint fyrir ofan KSÍ merkið.

Eftir stórkostlegt íslendingapartý þar sem boðið var upp á íslenska hákarl og íslenskan vodka blandaðan í Vatnajökul var heilsan heldur rýr á laugardagsmorgni en við spruttum samt á fætur nokkuð snemma til að fara í morgunmat á þakinu Bjarka og Strúllu. Foreldrar Strúllu eru í heimsókn og eins og ekta íslensk húsmóðir var tengdamóðir Bjarka búin að töfra fram allskyns kræsingar sem kannski voru ekki gerð eins góð skil og þeim bar vegna bágs ástands viðstaddra. Við máttum svo afsaka okkur eftir stutta viðdvöl því við þurftum að fara og sækja lyklana að nýju íbúðinni!

The Zenith, http://www.thezenith.hk/, verður næsti viðkomustaður og enn á ný eyddi ég degi í að pakka mínu hafurtaski niður í töskur og box. Vesalings eigur mínar eru að verða þvældar og slitnar eftir alla þessa flutninga sem eiga sér stað minnst einu sinni á hverju ári, stundum 2x - ég er orðin sérfræðingur í flutningum. Á móti kemur að ég næ að henda miklu í hverri törn og því á ég næstum ekkert uppsafnað drasl sem aldrei er nýtt. Ég hef vissulega tendens í að hamstra hluti svo kannski er þetta bara gott fyrirkomulag til að halda söfnunaráráttunni í skefjum.

Eftir æsispennandi rúgbýleik var Elsu skutlað á völlinn með 8 ipoda í smygl. Við Petra urðum eftir og eyddum sunnudegi í pakk. Góð helgi að baki með góðu fólki sem allt er velkomið aftur. Heilsur heim.

Same same ... but different

Þegar ég fyrst kom til Hong Kong fannst mér flestir að mestu leyti eins. Svarthærðir, brúneygðir, gulbrúnir. Starri og Freyja náðu á undraverðum tíma að skilja á milli þjóðflokka og bentu á filippínurnar sem fyrir okkur hinum litu svipað út og þær kínversku. Við Hulda og Steini sáum þetta ekki strax.

Nú, nokkrum árum síðar, get ég með ákveðnu öryggi skilið á milli indónesískra, japanskra og flippa. En vandamálið er ekki þar með uppurið. Uppúr stendur að ég er með eindæmum ómannglögg og þótt ég hafi sjónminni á hvar ypsilon á að vera í orðum, er sá hæfileiki illa yfirfærður á mannanöfn og fés. Ég starfa á alþjóðavettvangi og því hefur þetta vandamál aukin áhrif á mitt daglega líf. Þótt ég sé nú farin að átta mig á að kallinn fyrir framan mig getur líklega ekki verið Mr. Hikoroko frá Japan, þá er mér ómögulegt að muna hvort hann sé Mr. Kim númer eitt eða Mr. Kim númer tvö. Því flestir í Kóreu heita Kim. Eða Park. Eftirfarandi hefur skeð í alvörunni:

Ég: Hello Mr. Park. This is Rebekka from FinanceAsia. Is Mr. Park available?
Mr. Park #1: Hi Rebekka, yes hold on.
Mr. Park #2: Mr. Park speaking.
Ég: Hello Mr. Park....
- eftir útskýringar -
Mr. Park #2: Sorry, you will have to speak with Mr. Park in IR department. Let me put you through.....
Mr. Park #3: Ahnjahnasheo (halló á kóreysku), uhm jahn e Mr. Park (I am Mr. Park).
Ég: Hello Mr. Park..........

Ég fór á ráðstefnu í Kóreu í síðustu viku. Þar stend ég út úr fjöldanum með mitt ljósa hár og bláu augu og auðvelt er því að muna eftir mér. Allir hinir eru fyrir mér eins og rollurnar í Laxárdal forðum, same same but different. Ég kynnti mig fyrir karli á bás fyrirtækis sem ég er að vonast til að verði kúnni minn og hálfnuð í gegnum kynninguna sagðist hann muna eftir mér, að við hefðum hist áður. Já já sagði ég bara en enga hafði ég hugmyndina um hvar, hvernig eða hvað maðurinn héti. Sama skeði 30 mín síðar á öðrum bás. Ég velti fyrir mér möguleikanum á að hafa með mér polaroid myndavél og skrifa hjá mér nöfn þeirra sem ég hitti. Mr. Park. Mr. Park. Mr. Park. Mr. Kim. Það er samt betra en í Tælandi þar sem margir heita Mr. eitthvaðeitthvaðporn.

Á fundum skrifa ég niður athugasemdir á ensku en í horninu má finna stutta útlitslýsingu á viðkomandi á dulmáli, þ.e. íslensku. Tökum dæmi.

"Þessi með vörtuna á nefinu" .
"Þessi með vörtuna á kinninni með langa hárinu".
"Gullfiskaaugu"

En samt sem áður um leið og ég finn mig í hóp af fólki samankomnu frá mismunandi fyrirtækjum, rennur allt saman í eitt og ég geri engan greinamun á Park, Kim og Park, eða man hvort ég hafi hitt þá áður. Þetta hefur komið mér oft í óheppilegar aðstæður og auglýsi ég hér með eftir effektívum æfingum til að bæta þennan misbrest í minni mínu. Það hljóta að vera til námskeið sem æfa þessar starfsstöðvar eller hva?

Nú, annað í stöðunni er náttúrulega að flytja inn Stebba í Dal eða Þórarinn í Sandfellshaga sem alltaf gátu þekkt sitt fé á færi og í Stebba tilviki, lömbin undan þeim líka. Ef þeir eru jafn mannglöggir og þeir eru féglöggir er klárlega um genatískt frávik í mínu tilviki að ræða. Fellur þetta ekki undir örorku þegar þetta hefur áhrif á hæfni mína til að sinna starfinu almennilega?

Athugasemdir óskast.

Ökuskírteini

Já! Í morgun barst okkur HongÍsKongurum bréf um að loksins væri ríkisstjórn Íslands búin að berja það í gegn að Íslendingar þyrftu ekki lengur að taka bílprófið aftur þegar þeir flytja til Hong Kong en eins og frægt er orðið höfum við systkinin þurft að taka tíma í ökukennslu og nokkur próf áður en okkur var heimilt að aka um göturnar hér. Það gerðum við nú samt, ökuskírteinislaus því það þarf enginn okkur að segja að erfiðara sé að komast leiða sinna í lögregluríkinu HK heldur en að þræða vestfirskar klettabrúnir eða norður-þingeyska malarslóða.

Nú er bara spurning um hvort ég geti fengið íslenska ríkið til að endurgreiða mér þúsundin öll sem í ökutímana og prófið fóru fyrir tæpu ári síðan. Hæpið heldur mín.

Rúgbý og blak

Ég kom heim frá Kóreu á föstudagskvöld í þéttskipaða dagskrá helgarinnar. Við áttum erfiðan leik fyrir höndum í rúgbýdeildinni þar sem við þurftum að keppa við þær sem nú eru efstar í deildinni og þekktar fyrir subbulegan leik. Við dustuðum rykið af bókunum um bellibrögð í rúgbýkeppni en það dugði ekki til, við töpuðum 20-7 eftir mikla baráttu, nokkra skurði og Tomma&Jenna kúlu á enni. Ég náði samt að beygja nokkra fingur lengur aftur en þeim er ætlað að fara og nú eru sumir andstæðingarnir hræddari við mig en þeir áður voru.

Íslendingahópur hefur yfirtekið íbúðina mína en Bjarki og Strúlla eru með 5 gesti í heimsókn - alveg hreint með eindæmum vinsæl. Þau héldu grillveislu uppi á þakinu fína sem þau eru búin að gera upp frá grunni alveg hreint glæsilega. Nú er ég enn ákveðnari í að fá mér fínt grill á mínar svalir - nema maður skyldi fá það í jólagjöf!

Á sunnudeginum tókum við þátt í blakkeppni á ströndinni á Lamma eyju. Þar búa aðallega hippar með sínar heimagrónu plöntur og bongótrommur. Ég hafði aldrei verið þar áður í dagsbirtu svo þetta var sérstaklega skemmtileg heimsókn á eina af eyjum Hong Kong. Ekki spillti fyrir að það var heiðskír himinn og heitur dagur, gott fólk samankomið og allir að spila blak. Mitt lið vann fyrsta leikinn nokkuð auðveldlega en hrokafull eftir frækilegan sigur töpuðum við öllum leikjum eftir það. Sumum þó einungis rétt svo. Við enduðum daginn á að sýna nokkra rúgbýtakta í staðinn og gerðum lyftiæfingar eins og sjá má hér að neðan.

Eftir allt þetta hreina loft og strandaæfingar datt ég út klukkan 10 um kvöld útfrá Desperate Housewives, enn söndug í skorum.