Kreppu-Saga

Saga heitir stúlkan.

Stutt og laggott, hæfir henni fullkomlega. Afi vinnur keppnina (sem aldrei var sett á) en hann giskaði á Sara. Saga Steindórsdóttir heldur áfram að vera fullkomið barn, sefur út í eitt og sýpur inn á milli, brosir og ræðir málin við þá sem eru eitthvað að glenna sig framan í hana. Ég féll í ást yfir sokkunum hennar og Juddy hefur miklar áhyggjur af eggjahljóðunum í mér. Saman stöndum við samt fast á því að ekki er kominn tími á okkur alveg enn og ljóst er að aðrir í fjölskyldunni munu fjölga sér á undan okkur.

Það er náttúrulega allt í lagi, auðvitað á að fara eftir aldursröð í þessu sem og skólagöngu og þótt Petra hafi ætlað að skjóta sér fram úr goggunarröðinni með brúðkaupinu forðum, er allt komið aftur í rétta röð og fólk mun fjölga sér og giftast eftir bókinni hér eftir.

Við buðum öllum í hádegismat í gær. Illa haldinn af svefnleysi og öðru setti minn maður allt í fimmta gír og töfraði fram þessa fínu máltíð, skar og steikti þar til allir voru mettir og afvelta á sófanum. Það er svo gott að eiga góða að, sér í lagi þá sem kunna að elda. Ég er illa að mér í eldhúsverkunum en það er nú í lagi, ég syng svo vel.

Vikulok

Hér er átakmikilli viku að ljúka og annasöm helgi tekur við. Markaðir í Asíu og víðar hafa tekið ófyrirséða kippi í allar áttir, skapa ringulreið á vinnustöðum og valda órólegum svefni. Við Justin erum þó róleg enn og kaupum allt út í krít eins og ekkert hafi gerst undanfarið. Alltaf að safna airmiles sko. Skattareikningurinn kom í vikunni og við fórum út að borða á McDonalds til að halda upp á vel útilátinn skattaafslátt sem allir HK þegnar fengu í ár frá ríkisstjórninni. Þá fá allir 5000ISK afslátt af rafmagnsreikningunum í hverjum mánuði í heilt ár og svona má lengi telja. Þetta 'give back to the public' system hefur komið sér vel og við sofum nú í vel kældu herbergi í boði Donald Tsangs. Já, það er ekki allt saman í járnum alls staðar enn.





Í kvöld er boðið upp á gleðiborgara á húsþakinu hjá Bjarka og Strúllu. Mamma og pabbi eru enn í heimsókn og á meðan er allt svo yndislega íslenskt, kokteilsósan og kannski smá malt með. Á laugardaginn ætla þau að horfa á mig í rúgbý, fyrsti 70 mínútna leikurinn sem ég spila síðan í Kazakhstan í júní - úff úff úff! Þetta verður frumraun nýju skóna sem ég er loksins komin með í hendurnar, fáum mynd:

Ef vel er að gáð er hægt að sjá leifar af síðasta glóðurauga, líklega því þriðja á árinu ef mér telst rétt til. Lífið er leikur....


....rúgbýleikur.

Það er ekki komið nafn á dömuna en ég fékk SS pylsur í kvöldmat á sunnudag með íslensku sinnepi og remúlaði, sænskum steiktum lauk, heimatilbúinni kokteilsósu svo ég er bara sátt. Nafnið kemur fyrr en síðar skulum við vona, ekki er hægt að kalla hana Kreppu endalaust enda engin kreppa hjá henni á meðan næg er brjóstamjólkin.

Mikið svakalega værum við illa stödd ef Hong Kongísk yfirvöld gætu lesið íslensku og kæmust að þessu stórfelda smygli á mat í hvert sinn sem ættingjar og aðrir vandamenn kíkja í heimsókn.

Ég hef ekki enn fengið neitt nammi svo heitið getur en mér er sagt að það sé poki af einhverju sterku frá Elfu í farangrinum, ég hlakka mikið til að fá hann. Takk takk Elfa mín ef rétt er.

Ég fór illa í ræktinni í gær. Ég er ekki búin að fara í réttan mánuð vegna anna og ferðalaga en það er nú líklega engin afsökun samt...
Í ofurtrú á eigin lærum, dældi ég lóðum á stöng sem skellt var á bakið á mér og svo átti að beygja hnén og rétta sig við á ný. Nema ég réttist ekkert heldur hlunkaðist með látum í gólfið þegar lærisvöðvarnir gáfu sig undan hlassinu. Ó ó, hvílík smán og hneisa - mér leið líklega eins og Hallgrími í MA þegar hann fór í ræktina í fyrsta bekk en hann var kallaður BekkpressuBusinn meiripart skólagöngu sinnar eftir hann festist í bekkpressunni með alltof mikla þyngd.
Ég hugsa að ég fari á morgnana hér eftir, þá er kannski annað fólk en var þar í gærkvöldi. Mér til afsökunar var ég nýbúin að leika æfingaleik í rúgbý á móti U20 landsliðinu og hlaupa voða marga metra. Algerlega lakkríslaus.

Um allt og ekkert

Hér er farið að hausta og ég ekki enn búin að fara á sjóbretti í sumar svo heitið geti. Hitatölurnar eru farnar að detta niður í 25 gráður og í morgun fékk ég gæsahúð á leiðinni í vinnuna á mótorhjólinu. Sundlaugin lokar í 6 mánuði frá og með 1sta nóvember og ég þarf kannski að kaupa mér jakka fyrir veturinn. Ég er sem betur fer búin að kaupa hitateppi fyrir janúarhörkurnar en þar með er undirbúningur vetrarins að mestu upptalinn.

Tilveran er íslensk þessa dagana. Mamma og pabbi eru í heimsókn og komu með íslenskt nammi og ost með sér. Barnið er farið að brosa og fær kannski nafnið sitt síðar í dag. Mér finnst það öllu minna nú en þegar það kom út úr mömmunni en það er nú kannski bara rugl í mér. Hulda þykir mikill hippi í minni vinnu að hafa haft okkur öll viðstödd og alveg óheyrt um að börn séu innan um fæðingasérfræðinga með klippur og klemmur en þetta var allt eins náttúrulegt og eðlilegt og hugsast gat. Starri og Freyja dýrka litla böggulinn en eitthvað aðeins örlar á afbrýðissemi hjá hvuttanum.

Ég er farin að efast um sæti mitt í landsliðinu eftir að þungaviktakonur komu til keppninnar nýlega. Þetta kemur á versta tíma því ég er nýbúin að kaupa mér sérhannaða rúgbýskó í íslensku fánalitunum og stefndi á sérsmíðaðan góm - einnig í íslensku fánalitunum - og svo ég tali nú ekki um launaskerðinguna á krepputímum. Ég verð að vera aðeins duglegri og fljótari að hlaupa og þá er slæmt að eiga lakkrís í hornskápnum. Það væri betra að hafa hann við 100 metra markið.

Ljósið í "kreppunni"

Í gær var voða góður dagur. Ég fékk að sitja yfir stynjandi systur minni í fæðingu og horfa á Evru/Kreppu/Rúblu litlu skjótast í heiminn án nokkurra orga eða annarra óhljóða. Hulda sat á hækjum sér og út skaust lítil stelpa klukkan 4.18pm eftir 6 tíma hríðir. Starri og Freyja voru í 40 sentimetra fjarlægð, tilbúin með tólin sín - hún með klemmurnar og hann með skærin til að klippa á naflastrenginn. Auk mín voru þar Strúlla heldur fölleit í horninu og Alex, vinkona Huldu með hálsinn teygðan yfir alla hausana sem á horfðu. Ómetanleg reynsla og Hulda sem stóð sig eins og hetja var svo flott, róleg og afslöppuð að ég hugsaði með mér að þetta væri nú ekki neitt einasta mál ef fæðingar gengu svona fyrir sig. Þá skal ég nú glöð eiga eitt á morgun!

Barnið var þögult sem gröfin og horfði bara á alla í kringum sig, ég aðeins stressuð um að lungun á því funkeruðu ekki almennilega fyrst engin voru orgin, en læknirinn fullvissaði mig um að sum væru bara svona pollróleg. Þetta barn var náttúrulega svo þroskað orðið eftir 43 vikur í legi að smábarnaöskur voru óviðeigandi. Ég lét mér ekki bregða mikið við að sjá þetta allt saman enda búin að vera mörg sumur í sveit og sjá kálfa, folöld og ógrynni af lömbum fæðast. Helsti munurinn var að barnið var rauðslímugt og karið var þurrkað af með handklæði af í stað þess að mamman sleikti það. Þegar Hulda bað um að fá fylgjuna í dalli til sín, leist mér ekki á það um sinn, finnst nóg um að horfa á rollurnar éta sínar, en hún vildi bara aðeins skoða fitukekkina og trénun fósturpokans áður en þessu var hent í spítalaúrganginn.

Ég vil hér með koma formlega á sérstökum þökkum til Huldu og hennar fjölskyldu allrar fyrir að leyfa mér að taka þátt í þessu með þeim, þetta var algerlega ómetanlegt og fer efst á listann yfir stærstu stundirnar í lífi mínu. Það vona ég innilega að hún verði mér við hlið í mínum fæðingum -Steindór má reyndar sitja heima við þau tilefni.

Og heim á ný...

Mánudagur - Baltimore
Þriðjudagur - New York City
Miðvikudagur - Stamford
Fimmtudagur - Boston
Föstudagur - Chicago

Þetta var heljar vika. Ekki nóg með að vera stödd á Wall Street á verstu dögum síðustu áratuga, heldur var ég off line að mestu leyti á örlagaþrungnum tímamótum Íslands. Utanríkisráðherra á sjúkrahúsi, sem og forsetinn og einn af Seðlabankastjórum í fríi vegna heilsubrests. Ekki þó Davíð sem styr stendur um eins og alltaf. Sumir vita ekki hvenær komið er nóg og hefðu betur haft vit á að hætta á toppnum þegar þjóðin stóð á bakvið hann, sjálfstæðisfólk sem og aðrir. En nei, nú endar hann feitur, hataður og að öllum líkindum blankur. Ó ó.

USA var svona líka rosalega fín en hvergi sá ég þó Outback steakhouse sem er skrítið því það á að heita amerísk keðja. Kannski Baugur hafi líka verið kominn með puttana í þann rekstur og þeim öllum lokað strax á mánudeginum? Ég átti sérlega góðan dag í Boston þar sem ég átti góða fundi og nokkra endurfundi. Denny Crane.
Ég hafði upp á gömlum vini úr CBS þar sem ég var skiptinemi fyrir 7 árum og við fórum í hádegismat á meðan við slúðruðum um alla sem við enn höfum samband við frá þessum mánuðum í Dene. Seinnipartinn fór ég svo i heimsókn til Gauta og Annemiek þar sem ég var svo heppin að fá íslenska afmælis-skúffuköku sem að sjálfsögðu var skolað niður með melamín frírri mjólk. Það var nú ekki óhamingjan á þeim bænum þótt námslánin fyrir 12milljóna króna námi séu öll í íslenskum krónum og fjögur börn á framfæri - eftir 3 glös af mjólk vorum við bæði, Gauti og ég, viss um að allt færi á besta veg fyrir alla og best bara að brosa sig í gegnum þetta allt saman. Denny Crane.

Á meðan ég spýttist borg úr borg, spýttist ekkert úr systur minni elstu. Hún er nú komin hátt í 3 vikur framyfir áætlað got og grínast með að barnið verði tennt við fæðingu. Tengdaforeldrarnir eru í heimsókn og örvænta fljótlega ef ekki fer að sjást í hnakkann, illt ef þau fara heim án þess að sjá pjakkinn. Mamma og pabbi eru svo á leiðinni líka í heimsókn svo eitthvað verður að fara að gerast. Við munum bjóða þeim dollarann á okkar eigin gengi, Davíð kemur engri kreppu inn á okkur öll.

bið að heilsa í bili, óska öllum góðs gengis :)

Ég á ekki til orð

Þjóðargjaldþrot!??! Maður skreppur í 16 tíma flug og fjóra tíma í lest og missir bara af stórfréttum frá Íslandi. Stjórnarformaður ING bankans í Kóreu færir mér fréttir af íslensku efnahagslífi í gegnum sms, flutt frá Seoul til New York. Nú þegar ég loksins kemst á mbl.is blasa orð eins og þjóðargjaldþrot við og ástæða þykir til að taka fram að bankar muni opna á morgun. Hlutabréfin mín í Landsbankanum eru líklega að engu orðin en mögulegt tap mitt takmarkast líklega við þær 130þúsund spírur sem í hann voru lagðar fyrir rúmum tíu árum. Það er gott að eiga bara skuldir á Íslandi í dag og enn betra að eiga forsjálan bróður sem í gegnum árin hefur séð um áhættudreifingu eignasafns míns. Nú er aldeilis gott að eiga nokkur tré á Eistlandi, húsnæði í Hong Kong og sand í Dubai í stað íslenskra hlutabréfa. Ég vona að vinir og ættingjar séu ekki í vondum málum og að ástandið lagist fljótlega.

Ég er í New York og átti minn fyrsta fund á númer 1 Wall Street. Mjög kúl fannst mér. Í gær eyddi ég deginum í að skoða mig um á Manhattan, mjög Carrie nema í venjulegum fötum og tiltölulega ódýrum skóm. Ég skoðaði skautasvellið á Rockefeller Center, tölti yfir að Empire State Building en eyddi hvorki tíma mínum né peningum í að fara upp á útsýnispallinn. Ég verslaði í Macy´s, stökk inn í Bloomingdales, gekk um Wall Street og Little Italy. Þegar ég fór í gegnum New York Penn Station sem er beint undir Madison Square Garden var mikið um fólk og greinilega eitthvað mikið að gerast. Ég hélt að þetta væri bara hafnaboltaleikur eða eitthvað slíkt en þegar ég kom upp á hótel var verið að sýna frá þessu og kom í ljós að Madonna er með tónleika þar í kvöld. Þarna hefði ég getað gripið tækifærið og séð eina fræga en Madonna hefur aldrei verið í uppáhaldi hjá mér, bresk og ófríð sem hún er.

Það er hálf óraunverulegt að ganga um Manhattan og sjá alla þessa staði og nöfn sem maður þekkir svo vel úr sjónvarpsþáttum og kvikmyndum en hefur þó aldrei séð með berum augum. Ég átti alltaf von á að sjá einhvern frægan og það stendur til boða að fara á „All my sons“ sem Katie Holmes leikur í en ég læt mér það nægja að sitja uppi á hótelherbergi með mbl.is á refresh.

Nú líst mér ekki á það

Las þetta á bloggi annars manns:

Ég kom heim af sjó í gær mjög óvænt.Landhelgisgæslan á ekki til peninga til að reka tæki sín,peningarnir eru búnir og næsta ár verður mjög erfitt ef ekki verða gerðar róttækar breytingar.Það er svakalegt að stoppa löggæslu á sjó.Skipin verða til taks ef neyðarkall kemur en þau eru í Reykjavík.

Meira að segja Landhelgisgæslan á ekki pénínga!! Úff úff úff.

Blogg rúntur

Það undrar mig að ekki sé valmöguleiki á bloggsíðum vina minna sem leyfir mér að skrá netfangið mitt svo að ég fái póst í hvert sinn sem þeir uppfæra bloggið sitt. Það myndi spara manni bloggrúntinn sem farinn er á hverjum degi en sjaldnast er nokkuð nýtt hjá neinum. Til að sporna við kvörtunum í minn garð (og svo ég fái soldin lakkrís) hef ég bloggað oft í dag.

Ekkert barn

Hulda hefur enn engu barni gotið og líður nú að úldnun að hennar eigin sögn. Ég ætlaði að hjálpa til við rembinginn en það lítur út fyrir að ég missi af þessari fæðingu eins og hinum tveim. Ég fer til USA á morgun og telst mér til að á einni viku muni ég eyða 38 klst á flugi og 11,5 klst í lestum. Ég mun heimsækja 5 borgir á fimm dögum og hér dettur mönnum í hug að ég sé að gera þetta að gamni mínu!



Það er kannski bilun að vera að fara þetta í núverandi efnahagsástandi og það sýnist mér að ég muni bæði missa af einum helgidegi og einum fellibyl á meðan ég ferðast þetta eins og þeytispjald. Vonandi kem ég heim með marga samninga í töskunni og geri alla glaða í mínu fyrirtæki.



Hér eru myndir af fellibyl númer ég-veit-ekki-hvað sem stefnir á Hong Kong á mánudaginn.

Kóreuferð

Kórea var ein stór sigurganga - við unnum mótið stelpurnar og erum núna Asíumeistarar í touch rugby. Þetta er öllu meðfærilegri íþrótt en contact rugby sem skilur við mig marna og sára alla laugardaga. Strákarnir töpuðu í úrslitaleiknum og urðu því í öðru sæti á mótinu. Sama gerðist með mixed liðið þar sem við stelpurnar lékum með strákunum en töpuðum á síðustu metrunum

Einn bikar í höfn á þessu leiktímabili - whoop whoop!

Míníblogg

Það held ég að ljósmæður á Íslandi ættu að hætta að væla yfir launakjörum og drífa sig bara til Hong Kong. Hér vantar brjóstagjafasérfræðinga til að kenna öllum að gefa brjóst en áður var börnum bara gefin formúla sem nú hefur komið í ljós að inniheldur melamín. Þá vantar líka mjólkandi mæður sem mér skilst að séu hátt launaðar þessa dagana og þurfti ekkert verkfall til.