fimmtudagur, mars 23, 2006

Síngapúr!

Þriðjudagskvöld og við systur í bíó, seinnihluti Pride and Prejudice. Hulda hallar sér að mér og hvíslar "ég kemst til Singapore á föstudaginn, kerlíngin fæddi í morgun. Finndu, það er enn legvatnslykt af höndunum á mér."

Disgusted jafnvel þótt ég hafi enga lykt fundið varð ég samt glöð því ég hef reynt að draga þá elstu með mér í skóinnkaupaferð til Singapúr síðan hún átti afmæli í september. Því var það snemma næsta morgun að flugið til Síng var staðfest fyrir tvo, síðar þrjá þegar Bjarki bættist við.

Saman fórum við því þrjú með spilastokk í hálftómum handfarangursbakpokunum og sáum fram á indælan fjölskyldutíma í útlöndunum. Event managerinn var klókur sem aldrei fyrr en ég hafði haft samband við hótelið sem við gistum á í næstu ferð (er að fara með 20 manna hóp til Singapore um páskana) og sagt þeim að ég væri að koma til að taka út slotið. Við komuna beið okkar bréf þar sem við vorum vinsamlegast beðin um að þiggja frítt upgrade á betra herbergi og kvöldmat í boði hússins með víni. Hótelið var ágætt, maturinn góður og allir glaðir.

Mikið var verslað og líklega mest á Bjalla litla sem naut þess að hafa tvo tískuráðgjafa með í för. Hulda þó aðal auðvitað og ekki tekið mark á júnior-ráðgjafanum þegar ég mótmælti harðlega kaupum á ósmekklegum buxum í óræðnum lit á brósa.
Allir versluðu mikið, átu meira, sváfu takmarkað, sóluðu sig sama og ekkert, stóðu sig vel.

Góð ferð í alla staði, tusind tak til meðferðamanna.

þriðjudagur, mars 07, 2006

Þá skal bloggað

Lítill tími til bloggskrifta undanfarið. Fara skal hratt yfir sögu.

TÆLAND
Fór til Tælands í viku, vinnutörn frá upphafi til enda sem hófst í flugvélinni og lauk við heimkomu í Hong Kong en eingöngu vegna þess að þá mátti ég sitja í símanum fyrir næsta verkefni í 2 klukkutíma án hlés. Eins og í síðustu vinnuferð var varla að ég vissi til þess að vera erlendis því ég var inni á hótelinu allan tímann að vinna. Ráðstefna fyrir 280manns úr öllum heimshornum, enginn frá Íslandi þó. Ég fékk að vísu að fara 3x út fyrir hótelið, í golf ferð, á nuddstofu og á neyðarmóttökuna með einn sem fékk svona heiftarleg viðbrögð við skelfisknum í fínu veislunni. Missti náttúrulega af veislumatnum.

BLOOMING BELLIES
Árlegur viðburður Blómstrandi Belganna var haldinn á afmæli Petru systur, 4ða mars. Þar vorum við systur í aðalhlutverki og fannst ekki amalegt. Ég var mótshaldari og Hulda aðalkeppandinn, kynntum vörur og þjónustu fyrir óléttar konur og nýbakaðar mæður af stakri list. Héldum fashion show á óléttufötunum okkar og lítil börn skriðu um á bleiunni einni sem var verið að reyna að selja þátttakendum. Ein bleia seldist.

FRANS FERDINAND
Hvílíkir tónleikar. Horfa mátti framhjá lítt aðlaðandi hljómsveitarmeðlimunum ef ekki hefði verið fyrir hvítar niðurmjóar gallabuxurnar og lúðalegt hárið. Tónlistin mellow en sló engin met. Helst að mátti dilla sér þegar flestir á sviðinu voru komir upp á pallinn með trommuleikaranum og börðu húðirnar þar eins og hann væri ekki fær um það einsamall og óstuddur. Hafi einhver verið kominn með leið á söngstellingu Stebba Hilmars var ágætt að breyta til og horfa á þetta ógirnilega stapp sem allir meðlimir FF höfðu tileinkað sér og minnti helst á freku rollurnar í fjárhúsunum í Laxárdal. Ekki voru spastísk og ótaktföst spörk söngvarans til að auka áhorfið og þegar eina lagið sem ég þekkti var búið mátti sjóvið alveg enda fyrir mér. Engin var upphitunarhljómsveitin í upphafi heldur komu þeir á svið eins og vel uppaldir skóladrengir á auglýstum tíma, spiluðu án hlés í klukkutímatuttugumínútur og þökkuðu fyrir sig. "See you sometime soon Hong Kong!", hneigðu sig og fóru af sviðinu. Asísk lyftutónlist tók við og vélræn rödd sagði "thank you for coming, bye bye!!!" og allir fóru út. Ekki klappaðir upp og ekki til mikils enda var ég löngu búin að gefa upp vonina um að þeir myndu spila We are the Champions eða Whiskey in the Jar eins og á að gera á ÖLLUM rokktónleikum. Fnuss.

KÚLTÚR
Oasis máttu missa sín þegar vinnuálagið var orðið slíkt að varla var auga lokað á nóttunni. Meðleigjandinn fékk miðann og ég vann frameftir. Var komin hálfa leið á BonJovi tónleikana í huganum hvort eð er og ekki fyrir nokkra sveit að standa undir þeim væntingum sem ég hef æst mig upp í. Jarrad litli fór með gemsann sinn og hélt sig gera mér greiða með að hringja 4x þegar helstu lögin voru spiluð. Kom í ljós að ég þekkti góðan skammt af þeim eftir allt.

Næsta stórsveit sem hingað á fjörur rekur er Simple Minds. Aftur sýnist það og sannast að minn tónlistaráhugi hefur átt sér afar stuttan líftíma. Huldu reiknast til að ég hafi altso ekki verið farin að hlusta á útvarp og kasettur þegar þeir voru upp á sitt besta og aftur hafi ég svo verið búin að slökkva á sömu tækjum þegar Frans og félagar stigu á stokk. Ég þekki eitt lag með Simple Minds og þarf ekkert að borga marga pénínga til að heyra það. Er kannski kominn tími til að viðurkenna að ég hef ekki enn heyrt eitt einasta lag með Sigur Rós sem ég þó fann á www.pollstar.com túrandi um heiminn og í top of charts rekkanum í stærstu tónlistarbúðinni hér??? Þetta náttúrulega gengur ekki með mig svona ókúltiveraða.

Til að auka þekkingu mína og víðsýni hef ég samþykkt að fara á musical sem heitir Hringinn í kringum hnöttinn á 80 dögum. Ég þarf reyndar að kaupa mér loðkápu og flísteppi áður en ég fer aftur inn í það leikhús en ég fraus föst í sætinu þegar ég horfði á Rent þar í síðasta mánuði. ..............Fævhundredtwentífævþásandsixhundredminutes.............

FRAMUNDAN
Gestir. Rory og Martina eru fóru á föstudegi, Andy og Vicky komu svo á laugardeginum. Hún fór heim eftir 10 daga, hann er hér enn og verður í allavega 3 vikur í viðbót. Þá eru 4 aðrir væntanlegir á næstu tveimur vikum og ég farin að kaupa lás á svefnherbergishurðina svo ég hafi nú einhvern samastað í húsinu öruggan. Flest er þetta ágætisfólk og hagar sér upp til hópa. Kristveig vinkona er nú að spá í að koma og verður ágætis tilbreyting frá þessu drykkfellda enska pakki sem hangir á klósettbarminum á sunnudegi eftir erfiða nótt. Kristveig mín mun nú aldeilis lífga upp á gestaflóruna og er ævinlega velkomin.

Íslandsmiðinn er staðfestur og færir mig heim 25ta maí en ég verð náttúrulega að mæta í afmælisveisluna hjá Petí minni sem er mér öllu kærari. Þá verður pabbi árinu eldri daginn eftir og amma stuttu seinna svo ég verð akfeit og útblásin af afmælistertum og pönnukökuáti þegar Jarrad og systir hans mæta á svæðið 31sta. Síðast fékk ég voðalega lítið að borða þegar ég var á Íslandi svo ég ætla að bæta mér það upp almennilega þetta árið.

Rokin í rúgbý, adios!