Bilun

Að búa í Hong Kong er frábært en stundum verður maður bara að hrista hausinn.  Í bæ sem hýsir yfir 350,000 milljónamæringa er svo sem ekki furðulegt að maður sjái eitt og annað umhugsunarvert. 

Þessa auglýsingu sá ég áðan.   Þetta er kona sem vill selja inneign sem hún á fyrir húðhreinsun og nuddi á stofu upp á tværmilljónirogþrjúhundruðþúsund íslenskar krónur!! ISK 2.390.000 !!!!  í nudd!!

Hún er svo rík að hún er til í að selja þetta á skitnar fjórtánhundruðþúsundkrónur einungis.  Þetta er náttúrulega bilun!

OASIS SPA VIP membership

== Women only ==
I am leaving HK, so I have to sell my pre-paid VIP membership at OASIA SPA with branches in Central, Causeway Bay and TST.

Great for facial and body treatments, using Glycel, Erno Laszlo, H2O and other professional products.

VIP membership entitles you to:
- individual spa room with en-suite shower
- 10% off list price
- priority in making appointments
- birthday specials and member exclusive treatments
- complimentary hand treatment

It is a stored value scheme, and I have a balance of about HK$145,000. Selling for HK$87,000 -- 40% off!!

Allt og allt !!!

Stundum fer ég algerlega á yfirsnúning og æðibunugangurinn á sér engan endi.  Þessi vika er svoleiðis.  Ég gæti boðið mig fram til forseta - og sigrað ein með sjálfri mér.  Slík er geðhæðin.

Bríet gengur eins og herforingi, eitthvað sem gleður allar mæður á sérstakan hátt eins og þær sjálfar hafi unnið að þessum sigri lengi.  Það er bara svo gaman að sjá hana ganga til mín eitt gapandi bros og skríkjur þegar ég lufsast loksins heim úr vinnu á kvöldin. 

Hún átti afmæli síðustu helgi.  Ég stóð mig nokkuð vel í undirbúningi sem enginn átti að vera en endaði í smá skreytingum, kökubakstri og óhefðbundnu listaverki úr vatnsmelónu.  Mér finnst þessi kökulistaverk alveg komin út fyrir öll mörk á Íslandi og setur óþarfa pressu á listafatlaða eins og mig.  Ég prentaði bara mynd af Bríeti á ætan pappír og smurði henni á flata skúffuköku.  Það var svolítið skrýtið að kroppa úr henni augun en það vandist.  Kakan var góð, enda úr pakka. (!!!)
Til að toppa afmælið var þessi grein sem Hulda systir skrifaði í tilefni dagsins og grætti mig á almannafæri.  http://www.annerley.com.hk/blog/you-can-do-anything-you-believe-in-til-hamingju-med-daginn/

Ég kepyti íbúð í vikunni.  Mitt eigið slot sem situr við skógarjaður í kínversku þorpi út í sveit í Hong Kong.  Bríet mun leika sér með kyrkislöngum og villtum göltum, með leggi og bein eins og afinn forðum ef henni tekst að grafa upp líkin í bakgarðinum.  Ég er með útsýni yfir sjóinn og skóginn sjálfan, smá garð í kring og mesta lúxusinn af öllu, bílastæði!  Nú þætti kannski sumum skrýtið að eyða lúnganum úr árslaunum næstu 5 ára í 65 fermetra sem ég hef aldrei fengið að skoða að innan en hér í Hong Kong er þetta nokkuð standard.  Ég veit það bara eitt að þarna hefur ævaforn kínverji búið með hundinum sínum í 10 ár og ekki gert neitt upp allan tímann.  Þess vegna geri ég ráð fyrir að ryðja öllu út og endurhanna allt upp á nýtt með góðri hjálp vina og vandamanna.  Hulda og Bjarki slást nú þegar um hönnunarvinnuna svo ég fæ mér bara dreitil á meðan þau tuffa út úr sér hugmyndum að fallegu heimili.  Þau eru hvort eð er miklu naskari í svona vinnu og reyndari í þessum efnum.  Við Bríet viljum bara hafa bjart og hvítt í kringum okkur, opið út í garð og einangrun í veggjum til að halda á okkur hita á veturna. 

Vinnan er með besta móti og sér fyrir endann á þessu ári.  29unda nóvember sendi ég síðasta tölublað ársins í prentun og eftir það er engin stórpressa fyrr en í lok janúar.  Ég mun dunda mér við stefnumótunarvinnu í desember, þjálfa nýtt starfsfólk og taka mér löng hádegishlé.

Það er bara allt firna gott og við brosum hringinn.

Drukknunin mikla frá Kasmír

Já, það var þetta með "drukknunina".  Ég ætlaði víst að skrifa um hana í pósti fyrir stuttu en entist svo ekki athyglin til þess. 

Ég var altso á leiðinni til Miðausturlanda barnlaus.   Chamali, hjálparinn mikli frá Sri Lanka, átti að vera á bátnum hjá Huldu með ungann á meðan en Hulda systir býr á bát úti á flóa og notar vatnataxa til að komast í og úr landi.  Þar vorum við staddar á föstudagskvöldi þegar ekki vildi betur til en að sú Srilenska lendir í sjónum.  Það varð henni margt til bjargar, þar á meðal að hún var með þrjár handtöskur af dóti sem og að Hulda stökk í sjóinn og halaði hana í land.  En í töskunum var síminn minn, iPad, sortuber, vegabréf, farmiðar, peningar - allt heila draslið sem maður tekur með sér í handfarangri í langt flug.  Bríet var sem betur fer heil á húfí í fanginu á öðrum Srílanka og ég gat ekki annað en hlegið að þessu havaríi öllu saman.  En flest rafrænt í töskunum góðu er dáið drottni sínum og ekki þess virði að endurnýja það allt.  Ég lifði af fyrstu 34 árin pöddulaus og líklega lifi lengur án hennar.  En Chamali neitar nú að fara á bátinn. 

Við systur erum hægt og rólega að verða íþróttaálfar.  Við skiptumst á að virkja hvora aðra í íþróttaafrek um helgar og hefur gengið mjög vel undanfarið.  Það er margt sem drífur okkur af stað. Hjá mér snýst þetta mikið um að fá einkatíma með elstu þar sem hún er of móð til að svara símtölum um brjóstgjöf og ungbarnaútbrot en mér finnst líka ómetanlegt að komast af stað og skoða hluta af Hong Kong sem ég færi sjálf aldrei að skoða ef ekki væri fyrir skipulagningu þeirra sem að þessum hlaupum standa.  Þá þykir það fín afsökun fyrir því að hanga ein heima á laugardagskvöldum að ég þurfi á fætur svo snemma á sunnudeginum til að hlaupa upp á fjöll.  Hljómar mun betur en það að ég nenni ekki í sturtu og hitta fólk. 

Við fórum í adventure race í fyrsta skipti síðastliðna helgi.  Hulda var treg í taumi og vildi helst fara í eitthvað 3ja kílómetra spretthlaup í staðinn.  Ég vildi klifra og vaða ár.  Mest vildi ég bara elta einn strák sem var að fara að keppa en það verður jú hver og einn að finna sinn drifkraft og hvatningu.  Elsta ætlaði að hætta við þegar henni var úthlutaður hjálmur og aftur þegar skráningakínverjinn sagði henni að hún þyrfti að hoppa fram af kletti í 8 metra djúpan hyl.  Mér tókst að halda aftur af henni og af stað fórum við. 
Fyrst kom í ljós að búið var að fækka vatnsstöðvunum úr tveimur niður í eina. 
Síðar kom í ljós að stór hluti leiðarinnar fólst í því að vaða steinamikla ár, og að þeir voru hálir. 
Þá kom það í ljós að við vorum pínu villtar og höfðum ekki farið eftir leiðbeiningum. 
Þegar við komum aftur á réttan slóða var orðið ljóst að leiðin var töluvert lengri en auglýst var, jafnvel án útúrdúrsins. 
Vatnið var 4 kílómetrum síðar en okkur var sagt, fjallið var hærra en Kollufjall, lofthræðsla gerði vart við sig og við urðum helst til svangar.  Hnén voru að gefa sig, bakið stíft og engar pillur teknar með. 

En! Fjórum klukkutímum eftir start komumst við á leiðarenda, enn hlaupandi og óheyrilega stoltar af afrekinu.  Þetta voru 12,5km í heildina og stærsti hlutinn á torfæru yfirborði í töluverðum hita.  Við lifum lengi á þessu hlaupi og ég er sko til í fleiri. 

 

Ég, Hulda, tvær sem ég vinn með og strákurinn sem ég elti en slapp í burtu.

Jólin

Um síðustu helgi var líklega fyrsti í jólum þetta árið hjá mér.  Ég, mása og elsta fórum í 23km hlaup og þá þarf maður nú tónlist til að efla andann og koma manni yfir erfiðustu hjallana.  Freyja litla, sem ekki er lítil lengur, tók það að sér að uppfæra Eplisgræju sem ég keypti mér með nútíma tónlist og tengja við heimilisEplið sem ég kann ekki mikið á heldur.  Útkoman var nóg af tónlist sem entist mér alla 4 klukkutímana en óþarflega mikið af jólalögum inn á milli.  Til að byrja með fletti ég yfir þau en það hægði á mér og var ekki svo auðvelt alltaf að ná til hans sveitt og á brokki svo ég bara lét þessi lög líða áfram og komst í mark undir svanasöng Frostrósa.  Á 3klukkustundum og 48 mínútum. 

Geri aðrir betur.

Í dag fékk ég þetta í bréfi:  “It has always been a dream for me to become a full-time forex trader"

Merkilegt hvernig ég hafði enga slíka brennandi drauma þegar ég pillaði rækjur á Kópaskeri. Ég held ég hafi mest talið niður mínúturnar í næstu kaffipásu.

Annars er kominn vetur í Hong Kong.  Ég svaf í fyrsta sinn í haust án loftkælingar og fór í lokuðum skóm í vinnuna.  Ég er í rúllukragapeysu en svitnaði reyndar aðeins á leiðinni heim úr ræktinni, það eru víst 20 gráður yfir hádaginn.  En napurt er það á morgnana og vissara að taka fram trefil fljótlega.

Vika breytinga í lífi Bríetar.  Hún lærði að ganga og fer nú eins og vindurinn á milli mín og Chamali óstudd.   Hún hætti að taka tvo dúra á dag og sefur núna í staðinn bara einn dúr í hádeginu.  Það þýðir að hún er líka hætt að koma til mín í hádeginu eins og hún hefur nú gert í næstum heilt ár.  Hún er samt enn á brjósti en lætur duga að sjúga sig fasta kvölds, morgna og miðjar nætur ef henni sýnist svo. 

Þá er hún víst að fara í fleiri ferðalög - pabbinn vill fara með hana í frí en ekki enn vitað hvert og hvenær.  Það kemur í ljós eins og annað. 

Hún á afmæli í næstu viku, IKEA kjötbollur með brúnni sósu í matinn fyrir fjölskylduna. Enn ein klisjan sem ekki á við mig en það heyrist oft, mjög oft, frá mæðrum að þær bara skilji ekki hvert tíminn hafi flogið, að það sé eins og það hafi gerst í gær að þær kreistu út barnið......en ekki ég.  Mér finnst heillangt síðan Bríet fæddist og bara nokku sammála dagatalinu um að það séu næstum 365 dagar síðan.  Svo er nú önnur saga að mér finnst tíminn yfirhöfuð líða hratt, barnlaus eða mæðruð. 

Drukknun, framfarir og fleira

Þá er ég loksins búin að endurheimta aðgang að blogginu mínu eftir langa og leiðinlega leyniorðaþrautagöngu. Það er ekki tekið út með sældinni að vera bloggari.

Nú er síst í tísku að skrifa mikið um börnin sín á Facebook svo ég fæ einhverja útrás fyrir það hér.  Ætli ég sé ekki frekar slök við að skrá framfarir og þroskastig fyrsta barns en nú skal úr bætt.

Bríet Tinna er næstum 1 árs gömul.  Hún á afmæli 9 nóvember og er að flestu leyti eins og börn ættu að vera á þessum aldri.  Hún kann að klappa saman lófunum, sama hvort skipað sé fyrir á ensku eða íslensku.  Hún kann að vera 'stór' (bara á íslensku) og blikkar augunum kröftuglega svo það skín í frekjuskarðið í leiðinni. Hún fékk tennur snemma, þær fyrstu þegar hún varð 5 mánaða en í heild eru þær 8.  Það er nú ekki heiglum hent að reyna að þreifa fyrir fleirum, hún bítur fast og lengi ef maður stingur fingri, eða öðru, inn fyrir varirnar á henni.  Þetta gerir tannburstun nokkuð átakamikla. 

Hún segir vááá og oh óó ef eitthvað dettur, geltir þegar hún heyrir aðra gelta, mjálmar ef ég sýni henni kattarsvamp.  Hún vill helst labba og leiða bara með annarri, en bjargar sér líka ef hún stendur upp við húsgögn.  Hún gerir greinarmun á mjúku og hörðu en það sýnir sig helst í tilþrifamiklu alfalli afturábak án umhugsunar þegar hún stendur upp í rúminu.  Það þarf ekkert Dale Carnegie á þessa.  Hún sefur allar nætur, alla nóttina, svona hérumbil.  Það er rétt að hún teygi sig eftir sopa í svefnrofunum ef hún er svöng en það er eins og með annað, hún bjargar sér nokkuð sjálf með þetta þar sem móðirin sefur með vinstri júllu úti.  Þetta er með allra bestu ráðum sem sú elsta hefur gefið mér, mín fyrirmynd í þessu sem öðru. 

Af mér er annars allt gott og í geðhæðum er fáu yfir að kvarta.  Ég kemst í mín frí nokkrum sinnum á ári, gengur vel í vinnu og virðist vel liðin innan fjölskyldunnar og nánustu vina.  Ég er þéttari, vitrari, rólegri,  umburðarlyndari og almennt betri manneskja en ég var fyrir barnsburð.  Batnandi fólki er bezt að lifa. 

Bríet Tinna er enn bara með tvær tennur sem komu sársaukalaust.  Hún situr sjálf en dettur stundum ef maður passar hana ekki.  Hún kann ekki að klappa, high five eða neitt annað slíkt ennþá.  Hún er samt bráðskörp, það sér maður í augunum á henni.  Hún er með grænbrún augu, sem einu sinn voru blá en eru enn að skipta um lit.  Hún er með krullur og fæddist með svart hár sem núna er orðið nokkuð ljósara og gæti kallast skollitað.  Íslenski músarliturinn bara eins og við hin.  Hún hlær mikið og grætur næstum ekki neitt.  Hún er samt afar alvörugefin og nokkuð brúnaþung á að líta þegar hún hefur neutral look.  Það er svona eins og ég.  Hún minnir mig oft á Bjössa bollu.  Naflinn er sem betur fer farinn inn, loksins.  Hún byrjaði að borða mat þegar hún varð 6 mánaða og finnst hann ágætur.  Það er svona eins og pabbinn.

Hún gisti fyrstu nóttina sína hjá honum á föstudaginn, þá 6m2v gömul.  Þá svaf móðirin í fyrsta sinn óáreitt í næstum 8 tíma.  Það var bara fint og hvorki móður né barni varð illt af.  Þó kom hún til baka úr þessari næturgistingu með 29 moskítóbit.  Við vönduðum okkur við að verða ekki pirraðar yfir því og tókst ágætlega. 

Annað er gott.

Eintóm lúxusvandamál

Ég hef það ansi gott og þarf oft að minna sjálfa mig á það.  Flest mín vandamál eru lúxusvandamál og varla um þau skrifandi.  Í dag er ég pirruð því hjálparinn notaði olíu þegar hún steikti eggin mín.  Í ofanálag var hún búin að ganga frá bókum sem ég hafði sett á stofuborðið í gærkvöldi svo ég myndi muna eftir að taka þær með í vinnuna.  Vegna þess að hún vaknar á undan mér (jú, til að elda morgunmatinn minn), þá var hún búin að ganga frá bókunum þegar ég vaknaði og ég gleymdi því að taka þær með.   Svo áttar maður sig á eigin hræsni og heldur kjafti yfir pirringnum. 

En bloggar um hann. 

Vaka Steindórsdóttir og Huldu 1s árs

Leiðinlegt að missa af fyrsta afmælinu hennar Vöku, held ég hafi verið við 1árs afmæli allra hinna L  ég vann til klukkan 9 og fór þá í pedicure fyrir ballið í kvöld.  Verst ég passa kannski ekki í kjólinn lengur!! Ég keypti haug af kjólum í Shenzhen þegar Bogga var hér og í gær festist rennilásinn  á einum þeirra, líklega af því að ég fyllti helst til vel út í flíkina.  Ég þurfti því að vera í jakkanum allan daginn til að fela rennilásinn sem var half opinn, hálf lokaður á hliðinni og ljótur rauður þveginn og slitinn brjóstagjafabrjóstahaldari sást ef ég hefði ekki falið hann með jakkanum.   Nú er mál að linni, ég hef bætt á mig meiri fitu á síðustu 3 mánuðum en alla meðgönguna.  Hvað er málið með það!  Í gær át ég þetta:

19-Apr-12
8am	3 eggwhites
	1 yolk
	500 ml water
	150 gr steamed potatoes
	1/2 avocado
	150 ml water
11.25pm	One mixed fruit nut bar with yoghurt and cereals - 145 cal. / 11,3g sugar
	330 ml water
1pm	poached egg, salmon and hollandaise sauce
	grilled sole with some brown sauce and mashed potatoes
	1 slice of bread, no butter :)
	150ml water
	chocolate mousse (it was a set lunch!)
2pm	Mixed fruit bar, organic.  140 calories / 10gr sugar
3.15pm	150ml water
4pm	1 small banana
4.30pm	500 ml protein shake
6pm	12 pcs jelly babies
8pm	330 ml water
9pm	Subway melt, 6 inch, wheat bread, honey mustard, no cheese
11pm	150 ml water

Ég var samt svöng og vantaði eitthvað að narta nær allan daginn!  Hvað er málið með matarlystina?  Getur verið að brjóstagjöfin geri mann svengri en ella?

Sumarið er komið, í vikunni sváfum við Bríet Tinna með loftkælinguna á í fyrsta sinn.  Við skiptum út vetrarsænginni fyrir sumarsængina ekki löngu fyrir það.  Svona skipast veður fljótt í lofti, í Hong Kong sem annars staðar.

Við fórum til Víetnam í páskafrí og áttum yndislega daga.  Það er gott að vera einn með barninu sínu og henni fannst bara fínt að vera með mér líka.  Fyrsta tönnin fannst á 5 mánaða 'afmælinu' hennar, sú birtist án verkja eða andvökunátta.   Mikið óskaplega á ég gott barn. 

Bloggað á ný

Loksins á ég barn. Bríet Tinna fæddist 9unda nóvember, 2011. Hún er voða fín og fékk eina tönn fyrr í vikunni. Ég ætla að reyna að blogga aðeins oftar, mér þykir ógurlega gaman að lesa gamla pósta. Svona eru einstaklingar sjálfhverfir í dag, ég held ég sé ekkert ein um það.

2012 verður frábært ár, ég finn það á mér. Ég finn hins vegar ekki á mér að það sé kominn miður apríl en það segir fílófaxið mér. Líklega hurfu fyrstu mánuðir ársins í brjóstaþoku. Ég er frekar mellow mamma held ég, nett kærulaus en las þó Hjallastefnubók Margrétar Pálu og var þar flestu sammála. Bríet Tinna Huiarau verður vonandi vel alið barn þótt sambland af Víkingi og Mára sé.