Rugby 7s



Stærsta hátíð Hong Kong borgar er nýafstaðin. Hong Kong Sevens dregur að sér þúsundir rúgbýkeppenda og aðra sem að einhverju leyti koma að þessari stórskemmtilegu íþrótt. Ég hef nú aldrei tímt að fara á þjóðhátíð í Eyjum eða karnival í Ríó en er nú viss um að báðir þeir stórviðburðir séu ekki ódýrari en helgin sem ég nú rétt hef lifað af. Vel þess virði þó!



Fjörið byrjaði strax á miðvikudeginum en strax þá mátti sjá frekar sérstaka menn á ferli, mikið um búninga og andlistmálun, drykkju og stórfelld skemmtiatriði. Ég var þó tiltölulega róleg fram á föstudag enda sá ég fyrir mér að þrátt fyrir víkingablóð í æðum myndi ég eiga erfitt með 3ja daga djamm. Það var áður en ég kynntist frænda mínum Red Bull. Hann var þessi líka góði vinur og félagi alla helgina og hélt mér uppi fram eftir öllu. Gott ef ég var ekki komin með hjartslátt á við tvo eða þrjá á laugardagsnóttina enda komið langt fram yfir ráðlegan dagskammt Manneldisráðs af þessum eðaldrykk.



Veit ekki hvort ég á að fara út í smáatriði helgarinnar, líklega geta allir séð þetta fyrir sér án mikilla lýsinga. Samsuða af karnival stemmningu (skrautlegir búningar), þjóðhátíð (drykkja), Ásbyrgismóti (íþróttir...), Sálarballi (þétttroðið dansgólf og góð mússík)..... þarf að segja eitthvað meir?


Bésvítans Bretarnir unnu náttúrulega mótið, töpuðu naumlega fyrir Argentínu og ég tapaði með því veðmáli sem var mér mjög kært. Það er víst árleg regla að allir hata Frakkana svo að í hvert skipti sem Frakkar voru að spila var lítið gert annað en púa. Þegar þeirra lið gekk inn á leikvanginn voru þeir allir með uppblásna hjálma (rúgbýhjálma) vegna þess að allir hentu í þá litlum boltum og fleiru lauslegu. Í fyrra var ekki einu sinni lið frá Frakklandi en samt var reglulega sungið á áhorfendapöllunum " if you hate the French stand up...". Svo stóðu 30 þúsund manns upp eins og lagið skipar og Frökkum var sýnd vanvirðing og háð. Sorglegt að vera svona hötuð þjóð á alheimsvísu. Mér finnst þeir reyndar ágætir greyin en söng með til að vera ekki talin Frakki.



Dómararnir fá auðvitað sína útreið eins og lög gera ráð fyrir. Í hvert sinn sem dómarinn þótti ekki réttlátur (eða dæmdi yfirhöfuð eitthvað á Englendinga) söng alþýðan á pöllunum háum rómi :


Where is your father?

Where is your father?

Where is your father, referee? (referee = dómari)

Never found him, never had one?

You´re a bastard, referee!



sungið við lag sem ég get ómögulega munað upphafið á en íslenski textinn inniheldur "allir fá þá eitthvað fallegt, í það minnsta kerti og spil".



Þá gerði ég þau stórmistök byrjenda að svara í símann svo augljóst var og þá ætlaði nú allt að verða vitlaust, hvert einasta mannsbarn í 30 metra radíus frá mér hóf upp raust sína og söng lag sem ég lærði nú aldrei almennilega textann á en heitir "who´s the wanker on the phone". Ég veit það næsta vor að símtöl á Rugby Sevens eru ekki vel liðin......



Er annars á hlaupum að drífa af last minute reddingar fyrir fríið mitt en ég flýg niður til Ástralíu eftir 6 tíma. Gróft plan lítur svona út:



13 tíma ferðalag suður eftir heimskringlunni

Hitti Bjarka bróður, Silvíju heitkonu hans og Elsu vinkonu úr HR í Melbourne. Mikið happdrætti með veður en ég er bjartsýn og klæðist baklausum topp.

Eyði 3 dögum í Melbourne, flýg til Sydey á laugardeginum.

Tónleikar með Croutching Crows (??) í boði Terry´s og félaga.

Sydney þrædd á þremur dögum með Elsu og Terry.

Flogið upp til Brisbane með Gunnhildi og Birni sveitunga mínum, Elsu og Virgin Blue.

Hittum Marín og Davíð og förum í road trip upp eftir norðausturströnd Ástralíu þar til við komum til paradísar sem kennd er við Withsundays.

Flogið heim til Hong Kong þann 17anda Apríl, vísakortið brennt.

End of Season

Komið að lokum rúgbý tímabilsins og ég má sætta mig við að hafa bara skorað eitt mark á leiktímabilinu. Miðað við reynslu og fyrri störf, stöðu mína á vellinum og svo framvegis ætti það svo sem ekki að vera léleg frammistaða út af fyrir sig en eins og glöggir lesendur muna kannski var markið fræga skorað fyrir lið sem nú mánuðum síðar stóð uppi sem sigurvegari þetta árið. Frekar slæmt.



Héldum End-of-Season partý á laugardaginn sem ætlunin var bara rétt að kíkja í áður en ég færi heim í bólið. 12 tímum og Vodka Absolut flösku síðar komst ég heim eftir stórkostulegt djamm og án frekari útskýringa má nefna að ég endaði með fleiri marbletti á handleggjunum eftir djammið en rúgbýleikinn fyrr um daginn!!!



Myndir úr partýinu hér.

Æðruleysi

Börn og þeirra einfalda sýn á tilveruna eru hressileg skemmtun í lok dags. Átti eftirfarandi samtal við Freyju systurdóttur mína (5ára):



Hvar´ta gera Bekka?

Passa lítinn strák sem heitir Alexander...

Akkuru?

Af því mamma hans er í vinnunni

Hvar er hjálparinn þeirra?

Hún getur ekki passað hann, hún þarf að þrífa svo mikið

(Hugsi) Huh. Á hann enga "auntie"?

(Ég farin að brosa) Neeei, enga auntie.

Hvað er annars að frétta Freyja mín, hvernig hafa turtlurnar það? (skjaldbökur, gæludýr þeirra systkina).

Fínt bara....

Eru þær allar lifandi? (mikið um dauðsföll í gæludýrabransanum á þessum bæ)

Já, allar þrjár. (Keyptar voru fjórar...)

Nú, hvar er ein þeirra?

(Freyja annars hugar og slétt sama) Dauð.

(Ég farin að hlæja, Guð fyrirgefi mér) Núúú?? (engan vegin hissa þó) Hvað gerðist?

"Ein bakan klæmbaði upp á hina og skratsaði af henni hausinn. Hann datt af." sagði barnið raunsærri röddu.



Bekkan kvaddi með tárin í augunum og er búin að brosa nokkrum sinnum síðan að endurminningunni.

Komnar nýjar myndir inn frá helgarferðinni 28-29unda feb til Macau, Miss Kowloon keppninni og afmælispartýi Laurie.... sjá linka hér til hliðar.

Skammt stórra högga á milli



Það er nú svo komið að ég skrifa ekkert nema um stóráföllin sem í ég lendi. Hef lítið komist í tölvu til skemmtunar og bloggs undanfarið enda ekki mikið um merkilegar fréttir. Komst þó í hann krappann í gær....



Á laugardagskvöldið fór ég á Miss Kowloon sem er árleg fegurðarsamkeppni karlkyns rúgbýkeppenda í Hong Kong. Alrómuð skemmtun fyrir nekt og drykkju, háa hæla og dragshow. Ég skemmti mér stórkostlega og átti inni góða hvíld á sunnudegi. Lét plata mig aftur niður í bæ á sunnudagskvöldinu þar sem nokkrir sem verst urðu úti kvöldið áður voru að rétta sig við. Þegar ég var rétt komin inn úr dyrunum vissi ég ekki fyrr en barþjónninn sem var að afgreiða mig stökk í einu skrefi yfir barborðið og réðst á mann sem ein stúlka úr samstarfsliði hans hafði ráðist á af engu tilefni sem augljóst var. Stelpunni var mikið niðri fyrir enda hafði hún stokkið upp á bak á Kínverjatitti sem kiknaði undan 110 nepalískum kílóum sem upp á hann klifruðu. Flestir höfðu samúð með stráknum og skipuðu stelpunni að hætta að slá hann utan undir. Hún dró þá undan honum, sigri hrósandi, poka sem við nánari athugun var mér vel kunnugur.



Mannræfillinn hafði þá gert tilraun til að ræna mig, mér að sjálfsögðu algerlega óafvitandi. Stelpan sá hann seilast undir borðið hjá mér, kippa að sér pokanum mínum sem innihélt veskið mitt og 10þúsund spírur, vísakort og gemsa, reyfara og húslyklana. Þegar hann tók til fótanna vissi hún ekki hvað gera skyldi svo hún í fljótheitum nýtti sér þyngdarlögmálið og lagði hann auðveldlega. Lögreglan kölluð á staðinn og mér skipað að kæra manninn af samfélagslegum skyldum þar sem hann hafði víst áður verið viðriðinn veskisþjófnað. Upp á lögreglustöð mátti ég húka í 3 tíma á meðan officerinn minn kynnti sér undirstöðuatriði enskrar tungu svo taka mætti af mér skýrslu. Sem betur fer var Cast Away í sjónvarpinu og ég fékk að fara inn fyrir og horfa með nokkrum lögguköllum. Enginn var skaðinn skeður en vonandi fékk mannskitan að húka á steinbekk yfir nóttina.



Hringdi í Starra (6ára) og sagði honum fréttirnar. Hann sagði að ég þyrfti að hafa hann og Luis með mér þegar ég væri á þessu göltri mínu því Luis bekkjarfélagi hans kynni sko júdó og réði við P6´s, sem eru 10 ára strákar í skólanum hans. Þakklát fyrir landamæralausa hjálpsemi frænda míns sagði ég að ég myndi sko hafa hann og Luis hjá mér alla sunnudaga héðan í frá.