Páskarnir afstaðnir og ég fékk ekki neitt páskaegg. Ég fékk samt dýrindis hamborgara a la Hulda af grillinu og hún entist súperlengi í spilamennskunni í þetta sinn. Voða gott.
Hélt að dagurinn yrði með besta móti í dag þar sem mig dreymdi Beckham í alla nótt og hann skoraði mark í undankeppni heimsmeistarmótsins á meðan ég svaf. Ég keypti tvo DVD diska með honum sem ég á eftir að horfa á og hlakka mikið til en það var mitt í þeirri tilhlökkun sem dagurinn snérist á versta veg. Bésvítans Kínverjarnir eru til endalausra vandræða og nú fékk ég aldeilis rýtinginn í bakið.
Eftir margra mánaða samningaviðræður sem komnar voru á lokastig, var stoðunum kippt undan leikskólastjóraferli mínum og ég sit eftir með Kínverjahatur á háu stigi. Ég verð vonandi þeim mun farsælli í viðburðastjórnuninni en framundan er mjög exclusive dinner og tónleikar með voða frægri kellíngu sem heitir Vanessa Mae. Fæ ábyggilega fullt af góðum samböndum út úr því og kannski smá klínk í vasann.
Annars var gærkvöldið áhugavert. Var beðin um að koma í viðtal við kínverskt tímarit sem ég hafði aldrei heyrt um en ákvað að slá til. Umræðuefnið var vestrænar konur í kínversku umhverfi en það reyndist ekki vera svo saklaust þegar upp var staðið. Hér á eftir fara fyrstu 4 spurningarnar:
How old you are?
Have you ever been with a chinese man?
Have you been shagging with Chinese man?
Would you like to?
Þegar ég útskýrði reynsluleysi mitt á kínverska kynlífsmarkaðnum með tilvísunum til stærðarhlutfalla sá ég hvernig sá sem allt skrifaði niður byrjaði að svitna og sýna öll merki um að vera illa niðurvaxinn sjálfur. Ég reyndi að gera þeim ljóst að með stærð ætti ég við alla líkamshluta en vissulega er það ástæða númer eitt, tvö og þrjú að ég hrífst ekki af Kínverjum að ég er að öllu leyti stæðilegri en þessir vesalings rindlar. Þegar þau virtust ekkert nær um hvað ég ætti við, reyndi ég að einfalda mál mitt og súmmeraði upp mínar skoðanir með "size does matter".
fimmtudagur, mars 31, 2005
þriðjudagur, mars 29, 2005
fimmtudagur, mars 24, 2005
Systrafórnir
Hvað gerir maður ekki fyrir systur sínar? Ég held ég hafi toppað sjálfa mig síðustu tvo daga.
Ég tel mig vera bóngóða þegar að flestu kemur og kippi mér ekki upp við greiðabónir systra minna og annarra. En Hulda biður mig oft um skrýtna hluti. Hún er nú orðin vön því að láta mig hringja fyrir sig óþægileg símtöl þegar hún hefur klúðrað einhverju eða á von á skömmum, t.d. frá skólastjóranum barnanna og slíkt. Það kemur sér vel fyrir hana að við erum líkar í síma og fólk merkir ekki muninn.
En í gær bað hún mig um eitt það óþægilegasta af öllu. Ég átti að hringja í dýralækninn, sem by the way ég þekki nokkuð vel, til að biðja hann um að henda ekki eistunum af hundinum sem hann var þá í miðju kafi við að vana. Hún vildi þau geymd í formalíni og afhent með vönuðu dýrinu síðar um daginn. "Uhmmm, ehh, Mike.....have you thrown away the testicles?? Eeeh,, well....umm...you see....my sister wants them back. She would like to keep them....eh...."
Mike greyið spurði mig 3x hvort ég væri að grínast en sættist á útskýringar mínar að systir mín væri dedicated hjúkka sem hefði sérstakan áhuga á líffærum í formalíni. Ekki gat ég sagt honum sem satt var að hún hafði hugsað sér að nota þetta til að hneyksla stofugesti sína.
Þá rann upp næsti dagur og nú átti ég að vera óléttumódel. Á mig var strappaður myndarlegasti magi og ég stríluð upp í óléttuföt. Ljósmyndari frá útbreiddasta óléttumagasíni Hong Kong borgar mætti á svæðið og myndaði mig í bak og fyrir í hinum sérkennilegustu stellingum sem langt í frá eru manni eðlilegar þegar ekkert er barnið að skjótast út. Þetta verður svo birt í næsta hefti og selt á blaðastöndum á götum úti.
Ég get bara ekki beðið eftir næstu bón sem vafalaust verður vandræðalegri á allan hátt! Annars eru komnar myndir úr ýmsum áttum hér.
Ég tel mig vera bóngóða þegar að flestu kemur og kippi mér ekki upp við greiðabónir systra minna og annarra. En Hulda biður mig oft um skrýtna hluti. Hún er nú orðin vön því að láta mig hringja fyrir sig óþægileg símtöl þegar hún hefur klúðrað einhverju eða á von á skömmum, t.d. frá skólastjóranum barnanna og slíkt. Það kemur sér vel fyrir hana að við erum líkar í síma og fólk merkir ekki muninn.
En í gær bað hún mig um eitt það óþægilegasta af öllu. Ég átti að hringja í dýralækninn, sem by the way ég þekki nokkuð vel, til að biðja hann um að henda ekki eistunum af hundinum sem hann var þá í miðju kafi við að vana. Hún vildi þau geymd í formalíni og afhent með vönuðu dýrinu síðar um daginn. "Uhmmm, ehh, Mike.....have you thrown away the testicles?? Eeeh,, well....umm...you see....my sister wants them back. She would like to keep them....eh...."
Mike greyið spurði mig 3x hvort ég væri að grínast en sættist á útskýringar mínar að systir mín væri dedicated hjúkka sem hefði sérstakan áhuga á líffærum í formalíni. Ekki gat ég sagt honum sem satt var að hún hafði hugsað sér að nota þetta til að hneyksla stofugesti sína.
Þá rann upp næsti dagur og nú átti ég að vera óléttumódel. Á mig var strappaður myndarlegasti magi og ég stríluð upp í óléttuföt. Ljósmyndari frá útbreiddasta óléttumagasíni Hong Kong borgar mætti á svæðið og myndaði mig í bak og fyrir í hinum sérkennilegustu stellingum sem langt í frá eru manni eðlilegar þegar ekkert er barnið að skjótast út. Þetta verður svo birt í næsta hefti og selt á blaðastöndum á götum úti.
Ég get bara ekki beðið eftir næstu bón sem vafalaust verður vandræðalegri á allan hátt! Annars eru komnar myndir úr ýmsum áttum hér.
miðvikudagur, mars 23, 2005
Hæg(ð)agangur
Hægðir mínar fara nú loksins harðnandi eftir tveggja daga skitu. Veikindin sem byrjuðu með svitaköstum og spýju voru jafnvel skrifuð á kostnað timburmanna eftir djammið mikla um helgina en ég er horfin frá þeirri kenningu. Ég hef fársjúk verið og skrifa það á matareitrun sem bæði Jamie sambýlingur og Damian vinur minn fengu líka.
Ég er slöpp og svefnlaus þessa dagana, í hægagangi bara. Það er mér til happs að páskarnir eru á næsta leyti svo það gefst tími til að endurhlaða orkustöðvarnar. Ég er vel byrg af bókum og útsaumi svo ég þarf lítið að yfirgefa beddann. Meira að segja bloggið tekur á svo best er að hætta í bili - skrifa heldur meira þegar ég hef frá merkilegri athöfnum að segja en klósettferðum.
Ég er slöpp og svefnlaus þessa dagana, í hægagangi bara. Það er mér til happs að páskarnir eru á næsta leyti svo það gefst tími til að endurhlaða orkustöðvarnar. Ég er vel byrg af bókum og útsaumi svo ég þarf lítið að yfirgefa beddann. Meira að segja bloggið tekur á svo best er að hætta í bili - skrifa heldur meira þegar ég hef frá merkilegri athöfnum að segja en klósettferðum.
sunnudagur, mars 20, 2005
Nýjar myndir
Heimsmeistarakeppnin í rúgbý yfirstaðin - Fiji vann. Ég var að vinna á föstudeginum svo ég náði ekki nema hálfum laugardegi og sunnudegi sem varð mér líklega til lífs því svona helgar eru seint toppaðar. Ég er ráðvillt á mánudagskveldi og líður eins og af mér hafi einn dagur verið hafinn. Ég hef minnst sofið þessa síðustu daga og er, eins og fyrir ári síðan, Red Bull um að kenna. Inn á milli 3ja tíma lúra hentist ég upp með andfælum og hjartslátt á öðru hundraðinu - hækkandi. Átti svo sem ágætis svefn inn á milli, svaf með gemsann í hendinni og vaknaði ekki við 2 símtöl og eitt sms......
Ég og kvenkyns hluti Aberdeen gerðum það grand þetta árið, fengum klæðskera til að koma til okkar frá Kína að mæla á okkur búninga. Xena warrior princess var það heillin og ekkert minna dugði. Ótrúlega flottar og sugum að okkur athyglina! Hef aldrei á ævinni setið fyrir á jafnmörgum myndum á einum degi og á sunnudeginum!!! Hef dundað mér við að setja nokkrar myndir upp á netinu, hér má finna afraksturinn. Ekki höfðu allir efni á að kaupa sér búning, eða föt yfirhöfuð eins og sést á myndunum. Sumir lentu í löggunni og fengu sektir, bara gaman að því.
Aberdeen strákarnir voru heldur ófrumlegri, voru í hallærislegum Thunderbirds búningi í náttfatastíl. Í áhorfendahópnum mátti sjá Bleika Pardusa, græna álfa, Flinstones, Incredibles, Jesúsa, hermenn, löggur, Strumpa og svona má lengi telja. Þetta uppistand allt saman minnti mann helst á risavaxna útgáfu af dimmiteringu í Menntaskólanum á Akureyri forðum, þótt öllu hafi ég verið glæsilegri í Xenu búningnum en Fjallalambinu.
Ætti líklega að draga mig í bólið og reyna að rétta við þessa truflun á tilverunni. Damian, Terry og aðrir góðir vinir fara heim á morgun og foreldrarnir eru horfnir yfir hafið. Ekki var svo úr í þessari ferð að þau kæmu í heimsókn til mín í Norðurpunkt en líklega var það nógu erfitt að koma sér alla leið til Hong Kong án þess að hægt sé að ætlast til að þau kíktu líka við í kaffi. Skal svo sem ekki kvarta mikið, ég átti ekkert kaffi til að laga og hefði líklega bara ofboðið þeim með að koma við í mínu kommúnulífi. Var bara að vona að pabbi hefði náð klessunni úr loftinu í herberginu mínu sem ég næ ekki til þótt ég standi á stól og teygi alla mína 163 sentímetra.
Yfir og út
Ég og kvenkyns hluti Aberdeen gerðum það grand þetta árið, fengum klæðskera til að koma til okkar frá Kína að mæla á okkur búninga. Xena warrior princess var það heillin og ekkert minna dugði. Ótrúlega flottar og sugum að okkur athyglina! Hef aldrei á ævinni setið fyrir á jafnmörgum myndum á einum degi og á sunnudeginum!!! Hef dundað mér við að setja nokkrar myndir upp á netinu, hér má finna afraksturinn. Ekki höfðu allir efni á að kaupa sér búning, eða föt yfirhöfuð eins og sést á myndunum. Sumir lentu í löggunni og fengu sektir, bara gaman að því.
Aberdeen strákarnir voru heldur ófrumlegri, voru í hallærislegum Thunderbirds búningi í náttfatastíl. Í áhorfendahópnum mátti sjá Bleika Pardusa, græna álfa, Flinstones, Incredibles, Jesúsa, hermenn, löggur, Strumpa og svona má lengi telja. Þetta uppistand allt saman minnti mann helst á risavaxna útgáfu af dimmiteringu í Menntaskólanum á Akureyri forðum, þótt öllu hafi ég verið glæsilegri í Xenu búningnum en Fjallalambinu.
Ætti líklega að draga mig í bólið og reyna að rétta við þessa truflun á tilverunni. Damian, Terry og aðrir góðir vinir fara heim á morgun og foreldrarnir eru horfnir yfir hafið. Ekki var svo úr í þessari ferð að þau kæmu í heimsókn til mín í Norðurpunkt en líklega var það nógu erfitt að koma sér alla leið til Hong Kong án þess að hægt sé að ætlast til að þau kíktu líka við í kaffi. Skal svo sem ekki kvarta mikið, ég átti ekkert kaffi til að laga og hefði líklega bara ofboðið þeim með að koma við í mínu kommúnulífi. Var bara að vona að pabbi hefði náð klessunni úr loftinu í herberginu mínu sem ég næ ekki til þótt ég standi á stól og teygi alla mína 163 sentímetra.
Yfir og út
laugardagur, mars 19, 2005
IDOL
Ég hef lítið fylgst með þessu æði sem Idolið er. Hef aðeins einn þátt séð, lokaþáttinn í því ameríska fyrir um ári síðan. Þekki ekki Kalla, aldrei séð Hildi Völu. Ég vissi ekki alveg hverju ég átti von á þegar ég var beðin að koma að skipulagningu og uppsetningu á Idolinu hér í bæ. Ég veit það eitt að Kínverjar eru hræðilegir söngvarar og var því tilbúin með eyrnatappana. Þegar til kom var þetta hin ágætasta skemmtun þótt ekki hafi farið mikið fyrir stórsöngvurum. KPMG hélt showið og fulltrúar mismunandi deilda hristu sig og skökuðu á sviðinu. Ég hefði átt að taka lagið sjálf.
sunnudagur, mars 13, 2005
BARA KAAAAALT!
Hér sé skidekalt. Kuldaviðvörun upp á annan hvern dag og ég held hvern dag að sá næsti verði bærilegri. Veðráttan er með óvenjulegasta móti en ég held staðföst í statistíkina og lét sauma efnislítinn búning á mig fyrir Rugby 7s. Við verðum einar 10 saman í Xena warrior prinsess búningi sem ekki býður upp á mikið skjól fyrir veðri og vindum. Búið að spá 19-21 gráðum um næstu helgi og nokkurri sól.
Mamma og pabbi komu að horfa á mig í rúgbý í dag. Fóru ekki miklum orðum um hæfileika mína eða aðdráttarafl íþróttarinnar en ég sá þau voru þrútin af stolti yfir að eiga svona íþróttadóttur. Ræddi málin við kanadíska vini mína sem stungu því að mér að líklega væri ég eini íslendingurinn í heiminum sem spilar ruðning. Ég væri ekki hissa ef rétt væri. Auglýsi hér með eftir upplýsingum um hið gagnstæða.
Heimsmeistarakeppnin dregur að sér fólk úr öllum áttum til Hong Kong. Damian vinur minn kemur á morgun frá Bretlandi og Terry frá Ástralíu. Við sjáum fram á gleðilega endurfundi gamla gengisins sem ekki hefur verið saman komið síðan í janúar 2004. Ég er að hlaða myndavélina fyrir allt sem framundan er og mun uppfæra albúmið hið fyrsta þegar ég ranka aftur við mér eftir mótið.
Er frosin föst við aaaaaa takkann........
Mamma og pabbi komu að horfa á mig í rúgbý í dag. Fóru ekki miklum orðum um hæfileika mína eða aðdráttarafl íþróttarinnar en ég sá þau voru þrútin af stolti yfir að eiga svona íþróttadóttur. Ræddi málin við kanadíska vini mína sem stungu því að mér að líklega væri ég eini íslendingurinn í heiminum sem spilar ruðning. Ég væri ekki hissa ef rétt væri. Auglýsi hér með eftir upplýsingum um hið gagnstæða.
Heimsmeistarakeppnin dregur að sér fólk úr öllum áttum til Hong Kong. Damian vinur minn kemur á morgun frá Bretlandi og Terry frá Ástralíu. Við sjáum fram á gleðilega endurfundi gamla gengisins sem ekki hefur verið saman komið síðan í janúar 2004. Ég er að hlaða myndavélina fyrir allt sem framundan er og mun uppfæra albúmið hið fyrsta þegar ég ranka aftur við mér eftir mótið.
Er frosin föst við aaaaaa takkann........
þriðjudagur, mars 08, 2005
Skítapleis
Það vita flestir að ég er frá Kópaskeri. Ég og aðrir Núpsveitungar allt frá tímum Snartar landnámsmanns höfum þurft að verja skerið okkar góða sem virðist hafa fengið á sig skítapleis-stimpil og það jafnvel frá fólki sem aldrei hefur Öxarnúpinn litið. Íslendingar hafa gaman að því að gera grín að staðnum, nafninu, fólkinu sem þar býr. Fræg er orðin tillaga pólitíkusanna um að leggja bara staðinn niður og borga fólki fyrir að flytja á malbikið og hver man ekki eftir áramótaskaupinu hér um árið. Halllóó Kópaskeer...! Ég hef margoft þurft að telja upp staði á landinu sem færri íbúum skarta því einhvern veginn finnst meðal jónum landsins að fæstir hljóti að búa á Kópaskeri af öllum stöðum. Flestir eru sammála um að nafninu sé um að kenna, þykir Skersnafnið benda til þess að vera útnári í eymd. En halló, hvað um HAUGANES?
Ég skal glöð viðurkenna að ég er haldin fordómum um Breiðhyltinga. Allir sem skjóta úr byssum á hættulegum stöðum, díla með fíkniefni og berja saklausa eru úr Breiðholti í mínum huga. Reykvíkingar upp til hópa eru malbiksrottur og fá hland fyrir hjartað ef farið er framyfir borgarmörkin. Egilsstaðabúar eru allir í dýrðarljóma og allt gott kemur einhvers staðar að norðan. Allir eiga að fara í sveit og borða mold á fyrstu árunum. Ég er líklega fordómafyllst allra. Hvað finnst Haugnesingum um málið?
Ég skal glöð viðurkenna að ég er haldin fordómum um Breiðhyltinga. Allir sem skjóta úr byssum á hættulegum stöðum, díla með fíkniefni og berja saklausa eru úr Breiðholti í mínum huga. Reykvíkingar upp til hópa eru malbiksrottur og fá hland fyrir hjartað ef farið er framyfir borgarmörkin. Egilsstaðabúar eru allir í dýrðarljóma og allt gott kemur einhvers staðar að norðan. Allir eiga að fara í sveit og borða mold á fyrstu árunum. Ég er líklega fordómafyllst allra. Hvað finnst Haugnesingum um málið?
sunnudagur, mars 06, 2005
Blómstrandi belgir
Annasöm vika á enda. Í farsælu samstarfi við Blómstrandi Belgi (Blooming bellies) fór ráðstefnan okkar fyrir óléttar konur vel fram og aðsókn var góð. Allir glaðir og ánægðir með útkomuna og stefnt er á sambærilegan viðburð að ári.
Mamma og pabbi eru endurheimt frá Bjarka bróður, minna sólbrún en búast mátti við. Höfðu víst horft á Formúluna í hagl-rigningu, skínandi sól og flestu þar á milli. Veðráttan á Raufarhöfn var nefnd til samanburðar. Gott frí engu að síður og sólin skein þeim til heiðurs í Hong Kong í fyrsta skipti í langan tíma. Hér hefur verið kalt með eindemum og þrátt fyrir ágætan dag sit ég í tveimur flíspeysum við bloggunina. Með gashitarann við hliðina á mér var kvöldmaturinn þó snæddur úti í garði eins og venjulega á ekki að vera nokkuð mál í marsmánuði hérna megin. Mikið held ég að mamma og pabbi séu glöð að eiga þó eina dóttur sem þykir myndarleg í eldhúsinu.
Nýju meðleigjendurnir eru að standast allar væntingar. Ekki var hægt að merkja muninn á Íslandi (290þús) og Hong Kong (7,5milljónir) þegar við settumst niður fyrsta kvöldið til að bera saman vinahópinn ef ske kynni að við þekktum sama fólkið. Jamie tók sér góðan umhugsunarfrest en síðan ég kom að skoða í fyrsta skiptið hefur hann þóst þekkja mig einhvers staðar frá. Hann áttaði sig einhvern tímann eftir miðnætti að ég hefði verið ljóshærð og stutthærð fyrir nokkrum mánuðum síðan og rak minni til hrekkjavökunnar og Flugleiðabúningsins. Maður verður nú varla frægur fyrir minna....
Leiktímabilið er yfirstaðið í bili þótt eina og eina helgina verði leikinn vináttuleikur. Ég var ekki valin í lokahóp landsliðsins svo ég stefni í offitu og hjartavandamál nema ég finni mér annað sport. Mér var bent á, með réttu, að ég væri ekki búin að búa í HK nógu lengi til að uppfylla kröfur alþjóðlega rúgbýsambandsins en yrði það að ári liðnu svo þangað til mætti ég gjarnan auka þol mitt til langhlaupa. Ég þurfti nú ekkert beep-test eða armbeygjumaraþon til að benda mér á það en þakka pent fyrir tækifærið til æfinga með þeim og mun líklega auka þolið töluvert.
Eða ekki.
Mamma og pabbi eru endurheimt frá Bjarka bróður, minna sólbrún en búast mátti við. Höfðu víst horft á Formúluna í hagl-rigningu, skínandi sól og flestu þar á milli. Veðráttan á Raufarhöfn var nefnd til samanburðar. Gott frí engu að síður og sólin skein þeim til heiðurs í Hong Kong í fyrsta skipti í langan tíma. Hér hefur verið kalt með eindemum og þrátt fyrir ágætan dag sit ég í tveimur flíspeysum við bloggunina. Með gashitarann við hliðina á mér var kvöldmaturinn þó snæddur úti í garði eins og venjulega á ekki að vera nokkuð mál í marsmánuði hérna megin. Mikið held ég að mamma og pabbi séu glöð að eiga þó eina dóttur sem þykir myndarleg í eldhúsinu.
Nýju meðleigjendurnir eru að standast allar væntingar. Ekki var hægt að merkja muninn á Íslandi (290þús) og Hong Kong (7,5milljónir) þegar við settumst niður fyrsta kvöldið til að bera saman vinahópinn ef ske kynni að við þekktum sama fólkið. Jamie tók sér góðan umhugsunarfrest en síðan ég kom að skoða í fyrsta skiptið hefur hann þóst þekkja mig einhvers staðar frá. Hann áttaði sig einhvern tímann eftir miðnætti að ég hefði verið ljóshærð og stutthærð fyrir nokkrum mánuðum síðan og rak minni til hrekkjavökunnar og Flugleiðabúningsins. Maður verður nú varla frægur fyrir minna....
Leiktímabilið er yfirstaðið í bili þótt eina og eina helgina verði leikinn vináttuleikur. Ég var ekki valin í lokahóp landsliðsins svo ég stefni í offitu og hjartavandamál nema ég finni mér annað sport. Mér var bent á, með réttu, að ég væri ekki búin að búa í HK nógu lengi til að uppfylla kröfur alþjóðlega rúgbýsambandsins en yrði það að ári liðnu svo þangað til mætti ég gjarnan auka þol mitt til langhlaupa. Ég þurfti nú ekkert beep-test eða armbeygjumaraþon til að benda mér á það en þakka pent fyrir tækifærið til æfinga með þeim og mun líklega auka þolið töluvert.
Eða ekki.