Ekkert hissa

Ég er bara ekkert hissa á þessari frétt, ætli ég sé búin að búa of lengi í Asíu?

Af MBL.is:
Kínverskur kaupsýslumaður hefur auglýst á Netinu eftir hjákonustaðgengli til að þola barsmíðar reiðrar eiginkonu hans, og hlífa þannig hjákonunni sjálfri. Kínverskir fjölmiðlar greina frá þessu í dag.
Þegar eiginkonan komst á snoðir um að maðurinn hennar átti hjákonu krafðist hún þess að fá að berja hjákonuna, sagði Dagblað ungra Pekingbúa, og vísaði í auglýsinguna, sem birt var á vinsælum atvinnuauglýsingavef, sina.com.
Yfir tíu manns hafa þegar sótt um „starfið“, sagði blaðið ennfremur. Sett voru þau skilyrði að umsækjendur væri orðnir 35 ára og væru frá Norðaustur-Kína. Kaupið er 3.000 júan fyrir hverjar tíu mínútur, eða sem svarar rúmum 26.000 krónum.
Margir kínverskir kaupsýslumenn halda hjákonur á öðrum heimilum. Þessi siður var bannaður eftir að kommúnistar komust til valda 1949, en í kjölfar markaðsumbóta í Kína undanfarin ár hafa margir tekið hann upp á ný.
//
Ég ætla að eignast tvo menn og berja þá báða sjálf.

On the road again...

Komin til Síngapúr og enn eitt mikilvægt plássið farið úr passanum eftir vegabréfaskoðun í dag. Hef nú pláss fyrir ca. 3 stimpla í viðbót og vonandi dugar það þar til 12ta mars þegar ég kem til Íslands í endurnýjunina. Ég á eftir að fara til 5 landa áður en ég kem til Íslands en vonandi þarf ekkert að stimpla í Evrópu. Annars er ég búin að ráða út úr þessum vegabréfavanda. Talaði við hæstráðanda íslensku vegabréfayfirvaldanna og saman komumst við að samkomulagi sem einfaldaði Íslandsförina mikið og róaði mitt geð. Hún er góð kona, hún Njarðvíkur-Elín.

Hér hellirignir í augnablikinu í augljósri andstöðu við sólbrunann sem ég þjáist af. Fór í fyrstu bátsferð ársins á sunnudaginn í tilefni afmæli Katie og náði að brenna þótt það hafi bara verið 25ti febrúar. Bikiniveður og yndislegur dagur í alla staði. Katie mín er orðin 35 ára þótt hún líti ekki út fyrir að vera deginum eldri en 25, það gerir líklega stólpípumeðferðin og annað heilsubætandi sem hún hefur eytt öllum aurunum sínum í.

Ég flýg frá HKG til Parísar 6ta mars en lendi á Íslandi 10unda ef allt gengur upp. Fer úr landi á þriðjudagsmorgninum 13anda, væri gaman að sjá framan í fólk á laugardagskvöldinu 10unda ef tími gefst til.

Vegabréfavandræði

Nú eru bleðlarnir í passanum búnir. Engar fleiri ferðir til Indónesíu fyrr en ég er búin að koma mér til Íslands (!!!) til að endurnýja. Svo ég bókaði ferðina eins og þæg stelpa en eins og skáldið sagði "passinn er nú ekki endurnýjaður þótt á klakann sé komið".

Ég hef umþaðbil einn virkan dag á Íslandi og hann skal nýttur til fundahalda með ráðamönnum fjármála. Ég hef því engan tíma til að skutlast með passann og bíða eftir plöstun en þar sem ég á engra kosta völ, ákvað ég að hringja í sýsla og sjá hvort þetta væri ekki bara 5 mínútna ferli. "Jújú, minnsta málið, bara mæta í eigin persónu, með mynd og rúmar tíuþúsund krónur í lausafé (ekkert VISA/EURO), 10 mínútur max sagði sú glaðlega sem vinnur hjá sýsla í Kópavogi. "Þú veist hvert þú átt að fara?"

TIL NJARÐVÍKUR!!!

Ég er nú landsbyggðamanneskja sjálf. Ég er því fylgjandi að halda störfum og byggð úti á landi. Ég tala norðlensku. EN að fara til NJARÐVÍKUR til að fá vegabréf!!!! Mér finnst alveg nóg að maður sé látinn fljúga frá Kína til Íslands, án þess að maður þurfi líka að leigja bíl og keyra til NJARÐVÍKUR!

Ég er hoppandi galin og æf.