Jólablogg

Hér eru jólin rétt ókomin og ég er næstum ein á skrifstofunni, allir farnir í jólafrí. Bróðirinn fór upp í vél á tíma í gær og eru nú allir afgangarnir úr fjölskyldunni farnir frá Hong Kong og lentir á Íslandi. Petra fylgir fljótlega.

Ég verð með mínum manni og vinum í gleði heima hjá írsku fólki á jóladag, aðfangadagurinn óráðinn. Hefðirnar eru ekki eins hjá okkur en það verður reynt að sigla milliveginn og blanda þessu einhvern veginn saman. Ég er búin að finna kirkju og einn trúaðan til að fara með mér á aðfangadagskvöld, rétt fyrir miðnætti. Hann lofar mér þar að auki að Ó helga nótt verði sungið, þó ekki af Kristveigu minni sem sér um að innleiða jólaandann í annars bágstadda sálina á jólum.

Ég er sjaldan ómögulegri en á jólunum og vill meina að þetta sé afbrigði af sömu depurð og hrjáir nýbakaðar mæður og kallast fæðingaþunglyndi. Maður á víst að vera uppfullur af ást og gleði á jólum og eftir barnsburð, eller? Kannski ég fái bara fæðingaþunglyndi Maríu meyjar? Þessi tími, jólin, sem seld eru alheiminum sem hátíð og gleðistundum dreift á línuna hafa þveröfug áhrif á mig og ég fyllist óútskýrðum söknuði eftir einhverju sem aldrei hefur nokkurs staðar verið, þrá í það sem ég get ekki útskýrt og á ekkert skylt við rökhugsun eða almenna geðheilbrigði. Nú hef ég haldið jólin í ansi mörgum löndum með ansi mörgu fólki en hvergi finn ég frið í mínum beinum. Söngur kirkjukórs Snartarstaðakirkju og Kristveig mín standa þó alltaf fyrir sínu, ég er með hana á repeat og fæ alltaf gæsahúð á hæstu nótunum.

Jólagleði væri mín besta jólagjöf. Ef einhver á afgangs...? Annars bara flata perlueyrnalokka.

Ó Guðs vors land

Aldrei meir en nú þurfa Íslendingar að þjappa sér saman og standa keik. Þjóðarstoltið er sært og ímynd landsins er í ræsinu. Við þurfum sjálf að peppa upp landann og sameinast í söng og gleði þótt úti sé kreppa og ofsaveður. Og þá vantar þjóðsönginn.

Ég fer á marga landsleiki þessa dagana þar sem þjóðsöngvar ýmissa landa eru spilaðir og sungnir af innlifun. Sjálf stóð ég og sönglaði það sem ég gat með kínverska þjóðsöngnum þegar við spiluðum gegn Singapore síðustu helgi. Nýsjálendingar og Ástralir tókust á í HK fyrir nokkru og þjóðsöngvar beggja landa sungnir af fagmönnum fyrir 35,000 manns. Ég fékk gæsahúð og vöðvavíbring við að hlusta á og sjá stolta landsmenn beggja liða syngja af innlifun. Og ég saknaði þess íslenska.

Eftir Singapore leikinn þurfti sú franska í liðinu okkar að standa upp og syngja sinn þjóðsöng til að bæta fyrir mistök sem hún gerði í leiknum. Því næst þurfti sú þýska að syngja sinn því hún hafði líka gloprað boltanum úr höndunum á ögurstundu. Þarna var ég farin að svitna af stressi ef ég yrði kölluð upp til að syngja Ó Guðs vors land. Kannski var það sviðsótti og kannski mín eigin aulamennska en ég gat ekki, og get ekki enn, munað öll orðin í íslenska þjóðsöngnum og þaðan af síður kæmist ég óskipt frá laglínunni heldur!!! Svo ég fór á netið.

Ég hlustaði á margar útgáfur af nýsjálenska þjóðsöngnum og fékk gæsahúð í öll skiptin.
Ég meira að segja hlustaði á þann enska (rúgbrauð með rjóma á) og kann hann nú utan að.
EINA upptakan af þeim íslenska sem ég fann var heimavídeó af sauðdrukknum unglíngum sem hvorki kunnu textann né laglínuna og eftir stendur að ég kann enn ekki að syngja okkar eigið þjóðarlag!
Ég fann í vefvafri mínu margar umræður um að söngurinn væri ómelódískur og ekki raunhæft að aðrir en sérþjálfaðir söngfuglar hitti á réttu nóturnar út lagið allt. Ég held að nú þegar landið allt, heimilin og andinn íslenski er núllstilltur á ný að við ættum að taka upp lag sem þjappar okkur saman.

Nú, hverjir voru það nú aftur sem sungu 'við erum bestir' fyrir nokkrum árum? Það er glaðlegt og upppeppandi lag. Bubbi og Ísland er land þitt er of hægt og langt til að ganga. Aðrar uppástungur?

The Golden Oldie

Þá er túrinn búinn og farinn inn í fortíðina eins og helgin í fyrri færslu. Og mikið var nú gaman!!!

Landslið Hong Kong fór til Singapore í síðustu viku til að spila tvo landsleiki við Singapore liðið. Ég var í byrjunarliðinu og þetta skiptið vorum við 5 útlendingar í liðinu en allir þurfa að vera annað hvort fæddir í HK eða hafa búið þar í 3 ár samfleytt. Þetta var þriðji túrinn minn með liðinu en ég hef nú leikið 8 landsleiki fyrir Hong Kong. Í þetta skiptið var ég þess vafasama heiðurs aðnjótandi að vera aldursforseti liðsins og þótt ég hefði tæpast getað verið móðir þeirra yngstu, þá vantaði ekki mikið upp á.

Fyrri leikurinn var á fimmtudaginn. Við vorum svo fínar í nýjum búningum og eldmóður í öllum sálum þeirra 24urra sem mættar voru til leiks. Singapore voru sæti hærra en við á styrkleikalista asíska rúgbýsambandsins og mikilvægt var að vinna leikinn til að auka líkurnar á að við fáum að spila á heimsmeistaramótinu í rúgbý í október 2009. Aðstæður voru erfiðar, rignt hafði allan heila daginn svo bæði hendur og bolti voru með sleipara móti. Við tókum þetta með trukki og skoruðum á fyrstu 5 mínutunum. 5 núll. Þjálfararnir ætluðu að opna kampavínið og brostu hringinn en þá fór undan að halla og við töpuðum sjálfstraustinu, hleyptum þeim inn í leikinn sem endaði með jafntefli 10 - 10. Ógurlega svekkjandi því við höfðum þrátt fyrir allt yfirhöndina og hefðum átt að skora fleiri mörk en svona er þetta nú bara stundum.

Ég fór illa að ráði mínu og beygði á mér hægri löpp í aðra átt en Guð ætlaði mér. Eitthvað lét undan og ég argaði á sjúkraþjálfann sem alltaf er með í ferð. Ég er nú með rifið eða slitið liðband í hægra hné og fæ ekkert að spila á næstu vikum. Á föstudaginn næsta fæ ég að vita hvort ég þurfi í uppskurð til að endurtengja skemmdar hnéfestingar en þangað til fer ég mér hægt í vinstri beygjum sem taka á taugarnar í löskuðu hnénu. Ef af honum yrði telst mér til að uppskurðurinn væri sá fimmti á hnjám okkar systra en Hulda á vinninginn með þrjár krossbanda aðgerðir. Petra hins vegar fær verðlaun fyrir dramatískustu meiðslin en hennar hné fór illa við að detta niður af eldhúsinnréttingu. Jú, þegar hún var fullorðin en ekki sem barn.

Ég vona nú auðvitað að engar svæfingar þurfi til eða sprautur til að lappa upp á löppina mína, ég er ekki svo sjúkrahússvæn. Jólafrí er framundan og ég missi vonandi bara af einum leik um næstu helgi en svo erum við komnar í frí fram í janúar. Leiktímabilið er nú hálfnað og við erum í topp baráttunni í deildinni svo meiðslin mín koma sér mjög illa, ekki síst vegna þess að ein önnur í liðinu mínu braut á sér löppina fyrir 2 vikum og er óhæf til ruðnings næstu mánuðina. Atvinnumennskan tekur sinn toll.

Nú sit ég með klakapoka á bólgnum útlimnum og nýt þess að láta fimm stjörnurnar á Ritz Carlton dekra við mig. Ég verð í Singapore fram á fimmtudag, einbeitt við vinnu. Það er vonandi að jólabréfið skrifi sig eitt kvöldið þessa vikuna....öll eru heimilisföngin komin í hús.

Knús.

Kuldaboli

Nú snörlar í manni við skrifborðið og loðsokkarnir frá Kóreu eru komnir á bláleitar tærnar. Ég er innpökkuð í jólagjöf síðasta árs frá Stóru og með trefil á hálskirtlunum. Ég má alls ekki verða veik því vikan öll er mikilvæg með eindemum. Fyrst skal ég klára 3ja síðna to-do listann minn og skrifa ein þrjúhundruð email. Svo skal ég skemmta 180 gestum víðsvegar úr Asíu sem eru að koma að hlusta á sérfræðinga okkar æfa sig í hagfræði og almennu krepputali. Það ætti nú að verða gaman.

Á fimmtudag flýg ég eldsnemma til Singapore að keppa í rúgbý og er fyrsti leikurinn um kvöldið, sá síðari á laugardeginum. Við ætlum okkur að sýna þeim hvar Davíð keypti jólaölið (á myntkörfuláni auðvitað) og vonandi skora ég nokkur mörk. Ég er nú orðin fræg fyrir að ná taki á höku andstæðingsins og hnykkja þeim aftur á bak með skelli, stíga yfir þær og hlaupa í átt að marki. Þetta kallast "fend off" í atvinnumennskunni.
Þar sem ég er helst til svifasein til spretts, er yfirleitt vænlegra að gefa þessum litlu spretthörðu boltann því næst og þær skora, nema ef ég er nálægt marklínunni. Þá skora ég stundum mörkin sjálf.

Ekki er Singapore gleðin úti þegar ruðningurinn er allur því ég ætla að vera þar í nokkra daga eftir á og vinna út í eitt. Líkur eru á að einn krabbi og nokkrar risarækjur endi sína ævina hjá mér, ekki fer ég nú til Sing án þess að sökkva mér í sjávarréttina!! Það er svo yndislegt alveg hreint að í Singapore höfum við aðsetur á executive club á Ritz Carlton hótelinu þar sem kokteilar eru fríir frá 5 á daginn, jacuzzi í baðherberginu og inniskórnir mýkri en nýþæfðir ullarsokkar. Ég sem hef ekkert drukkið svo heitið geti í 9 vikur vegna landsliðsins, verð líklega í rakara lagi um eftirmiðdaginn allan frá mánudegi til fimmtudags. Ég tek með mér jólatónlist frá Íslandi og syng mig hása í baðinu, cosmopolitan í hægri.