Er dugleg í uppfærslunum núna, hér eru fleiri myndir frá síðasta sumri, og hér enn fleiri!

Flugfélagsmyndir komnar inn...


Getur einhver útskýrt fyrir mér hvernig ég fæ textann til að birtast eins og ég pikka hann inn? Þetta forrit eyðir út línubilunum mínum, í annarri hverri færslu. Mjög pirrandi.

Halloween í gær. Ég fór sem .... tatata ta, trommusláttur.... flugfreyja. Döööö, booooring eða hvað? Nei, nefnilega ekki! Ótrúleg athygli sem ég fékk, mun meiri en ég fékk þegar ég raunverulega VAR flugfreyja. Dró um barina og diskótekin eftir mér flugfreyjutösku með Icelandair farangursmiða á og tel mig hafa verið mikla landkynningu.

April fór sem Catwoman, Krissy sem lítill strákur í naríum og súpermanbol, Katie var hafmeyja og Dawn, ný stelpa í hópnum, fór sem Blue Girl (bjórtegund). Við máluðum hana bláa og festum blue girl bjórdósir við derhúfuna hennar, íbúðin mín er frekar bláleit eftir þessar aðgerðir en vonandi bjargast það með jif-i og filippínu. Ég set inn myndir af herlegheitunum fljótlega.

Ok, Eyjamyndir loksins komnar inn....



Er með börnin um helgina, þau eru uppspretta mikillar fyndni. Þau vita oft ekki af því sjálf sem er fyndið í sjálfu sér, og stundum móðgast þau ef maður hlær. Þau veltu því fyrir sér þegar ég kom til HK eftir sumardvölina á Íslandi hvort ég fengi bakpoka með litabók og fleiru frá Virgin. Þeim finnst ég hvorki barn né fullorðin, svo þau voru bara svona að velta því fyrir sér í hvorn flokkinn flugfélögin settu mig.



Eins og önnur börn biðja þau gjarnan um að fá eitthvað gefins, mat og gjafir og blanka frænkan ber stundum við peningaleysi. Starri bað mig um að kaupa fyrir sig 3ju gleðimáltíðina í röð (Happy Meal @ McDonalds) og Bekka sagði nei, það væru engir peningar eftir. "Beeeekka, geeeerrrðu það...! Sjáðu!!! Þarna er Banki!!" Málið leyst.



Freyja neitaði að fara á siglinganámskeiðið í morgun. Grét og barði í vegg, þetta væri heimskulegt námskeið því hún væri bara á level 2 og fengi því ekkert að stýra sjálf. Hún vildi fara beint á level 3 eða 4 svo hún fengi að gera eitthvað annað en að horfa á kennarann. Þegar ég útskýrði fyrir henni að nýgræðingar í faginu fengju ekki að stökkva beint upp á masterslevel setti hún upp stút og sagðist bara ekkert ætla að læra að sigla. "Ég verð bara ekkert svona sailingperson!" Og hana nú!

Verð að stökkva, meira fljótlega. Happy Halloween!

Lítið í fréttum svo sem, helgin var fín. Var róleg heima á föstudagskvöldið og kláraði greinina í Ský sem ætti að koma í næsta blaði. Laugardaginn var leikur eins og fram kom í fyrra bloggi, ég er nett marin á miðjum handlegg eftir að ein stappaði á mér á takkaskónum. Ég var skömmuð fyrir að tækla þessar litlu kínversku of hátt, ég tók þær óvart hálstaki þótt ég beygði mig mjög mikið í hnjánum. Þær eru svo smáar þessar elskur.

Á sunnudaginn var í mér fítonskraftur og ég kom með margar góðar hugmyndir sem flestar innihéldu að spila spil á mismunandi stöðum, s.s. við sundlaugina, á ströndinni, í garðinum, á næsta bar, en þunnildin sem með mér héngu nenntu engri spilamennsku. Í staðinn fórum við á markaðinn að versla hallóvín búninga, ótrúlega gaman. Ég keypti engan búning en mátaði marga og verslaði 4 belti, skartgripi og tvenn sólgleraugu. April verður magadansmær, Chrissy verður ljónynja. Minn er leyndó....

Var að koma heim eftir rúgbýleik dagsins, nokkuð góður leikur í dag. Ég dó næstum úr hita, endalausir sprettir í 26 gráðum eru ekki góðir fyrir mig. Í síðasta leik spurði þjálfarinn minn hvort hann ætti að kalla á lækni. "Akkuru?" "You have very strange colour" Ég var fjólublá af áreynslu. Hann taldi víst að ég félli niður þá og þegar með hjartabilun eða sprungna æð við heila. Einhver var að spyrja mig hvar ég byggi núna. Ég er altso flutt út frá Katie. Þegar ég kom aftur til Hong Kong var vinkona mín búin að vera í herberginu mínu í rúma viku og ég sagði henni bara að vera þar áfram þar sem ég ætlaði tímabundið að búa annars staðar þar sem meira pláss væri fyrir alla gestina mína. Síðan liðu næstum 4 vikur, engir gestir komu og vinkonan orðin svo heimakær í mínu gamla rúmi að hún vill hvergi fara. Ég bý því með Trevor eitthvað áfram þar til þetta leysist. Ég er í stærra herbergi og með ofn í þessari íbúð og eigið baðherbergi. Það er voða fínt. Þá er sundlaug á fínasta stað sem fylgir og ég búin að merkja mér einn sólbekkinn varanlega. Inngangurinn er marmarasleginn og glansandi, glaðlegir húsverðir sjá um að öryggiskröfur mínar séu uppfylltar og lyftutónlistin er hressandi. Ég er uppi á 22. hæð með útsýni yfir miðbæinn. Allt saman í besta lagi semsagt, nema bévítans leigan. Hún er heldur há, líklega væri ég í 3ja hæða einbýlishúsi fyrir sama pening á Íslandi. Ég hef því bara efni á að hita upp núðlur í ofninum mínum.....sniff.

Frídagur í dag, allir Kínverjar eru í kirkjugörðum að heiðra minningu forfeðra sinna. Ég lá á ströndinni, tók upp úr töskum og reyndi að skálda smá. Góður dagur semsagt. Enn nógu hlýtt til að fara á ströndina en þó orðið það kalt að ég er farin að sofa með eitthvað þunnildi inni í sængurverinu. Er ein í kotinu þar sem Trevor er í Bandaríkjunum og verður þar til 4ja nóvember. Það hentar mér ágætlega en ég fer til Ástralíu þann 5ta. Seinna hollið af gestum afboðaði komu sína svo það er nú ljóst að ég hefði aldrei þurft að flytja í stærri íbúð. Svona er að gera sín plön eftir plönum annarra..........

Er á uppleið í lífinu, boðið að koma á try-out fyrir landsliðið í rúgbý.........!!! Vúhú!

Fleiri myndir komnar inn, frá Svalbarðaferð síðasta sumars og Þjóðhátíð í Eyjum

Minn elskulegi fyrrverandi meðleigjandi hefur nú toppað sjálfa sig. Eins heltekin og hún er af sjúkdómum og læknisfræðilegum meðferðum hélt ég að ekkert gæti undrað mig lengur í þeim efnum þegar hún Katie mín er annars vegar. En jú, nú á ég ekki til orð. Hún skráði sig í stólpípumeðferð. Eftir að hafa grandskoðað hægðir sínar og fundið í þeim vott af blóði (og þetta segir hún mér án þess að blikka auga) fór hún á netið í upplýsingaleit. Hún er nú sannfærð um að mánaðarleg stólpípa muni bjarga iðrunum sem öll eru í lamasessi. Ég vona bara að flestir viti hvað stólpípa er, því ég hef ekki geð eða löngun til að fara út þær útskýringar í smáatriðum. Þetta finnst henni hinar sjálfsögðustu umræður yfir glasi á föstudagskvöldi og lýsir gjarnan hvaða gums skilaði sér í þetta og hitt skiptið. Nefndi meðferðinni til stuðnings að grænmetisæta til 5 ára hefði farið til sama læknis og hann hefði losað um gamla kjötbita úr görnunum á henni í fyrstu tilraun. Önnur missti 7 kíló eftir nokkur skipti....

Helstu fréttir: Ég á litla nöfnu, Rebekku Hrönn sem fæddist 18.ágúst en var að fá þetta fína nafn. Takk fyrir mig!!! Ég er flutt inn í íbúð F á 22.hæð í Panorama Gardens, 103 Robinson Road. Það útleggst á góðri kínversku : Lóbín sonló mgoy, yaht líng saam. Ef einhver skyldi eiga leið um.... Ég bý með Trevor, áströlskum vini mínum sem ég á í algjörlega platónsku sambandi við. Ég fer til Sydney 5.nóvember. Til Christchurch í Nýja Sjálandi 10.nóvember. Heim annað hvort 25ta eða 1.des. Dubai ferð óviss í augnablikinu. Er að verða brún............

Fékk bréf frá löggunni. Ólíkt lögbrjótinum systur minni, fékk ég góðar fréttir. Maðurinn sem reyndi að ræna mig poka af óhreinum þvotti og nokkrum DVD myndum á barnum hér forðum (fer ekkert út í hvers vegna ég var með óhreinan þvott í poka á bar á sunnudagskvöldi....), játaði sekt sína. Hann fékk sekt og 12 mánaða fangelsi. (!!!) “Thank you for reporting this foul crime and show responsible citizens behaviour.” Jú, takk sömuleiðis.

Nýjar myndir (gamlar...en nýjar á vefinn)
http://www.fiski.net/~rebekka/gallery/album15 og http://www.fiski.net/~rebekka/gallery/album14

Vinna til 22.40, kveðja Óla Magg, heim að klára að pakka. 4 tíma svefn, Fly-bus til KEF. Ég er farin úr landi, hastala vista amigos!!! Eftir marga hringi yfir Heathrow er vélinni steypt niður á stæði og við blasir grámyglulegur enskur morgunn. “Yndislegt”, hugsa ég og það rifjast upp fyrir mér að ég þarf að vera hér í London í amk. 10 tíma. 5 tímum seinna er mér enginn vafi í huga að það er engin tilviljun að einungis einn stafur skilur á milli Heathrow og Deathrow. Hvílíkur endemis flugvöllur, stór, leiðinlegur, illa hannaður og hávaðamikill. Og verst af öllu, enginn staður til að fleygja sér í tíu fyrir þreytta ferðalanga sem þó eru bara búnir með 9 tíma af 27 tíma ferðalagi. Leitaði að upplýsingaborði British Airways. Bar fram spurningu mína, fékk leiðbeiningar. Labbaði lengi, bar þá aftur upp spurninguna, fékk leiðbeiningar. Labbaði alveg til baka og lengra til, spurningin (þá orðin þreytt og margnotuð) borin fram í þriðja sinn. Fékk svo langar leiðbeiningar að ég þurfti að spyrja 2x til vegar á leiðinni. Komin í allt aðra byggingu og spurning um hvort ég væri yfir höfuð á flugvallarsvæðinu ennþá! Spurði þar enn og aftur sömu spurningar sem þó hafði orðið öllu innihaldsrýrari síðustu klukkustundina. Fékk loksins rétt svör, sem innihéldu 3ja tíma bið. Gafst upp á BA og spurði til vegar að Virgin Atlantic. Guð blessi Richard Branson (stofnandi Virgin, stórmerkilegur maður). Á augljósasta staðnum í húsinu, var upplýsingaborð Virgin. Á sama stað fékkst fullkomið svar við títtnefndri spurningu, öllu bjargað og ég fékk heila sætaröð fyrir sjálfa mig. Bara grand. Múltígrand jafnvel. Að venju sofnaði ég í take-off, enda lárétt í mínum fjórum sætum og ekki maður sjáanlegur í sætaröðunum til hliðar við mig, framan við mig eða aftan við mig. Vaknaði úthvíld og hungruð 7 tímum seinna og ekki stóð á matnum hjá hjálparkokkum Bransons. Friends þætti og Will og Grace síðar fékk ég mér fegrunarblund, svona rétt til að ég væri ekki með bauga í lendingu. Miðvikudagur og 33 gráður, unaður að komast inn í margverðlaunaða flugstöðina og allt rann ljúflega í gegn. “Will you be working in Hong Kong?” spurði landamæravörðurinn og ég blikkaði bláu augunum um leið og ég laug að honum blákalt. “No, no, just visiting friends and family, off again in 3 weeks.” Var 5 tímum síðar komin á barinn enda alkóhólið frítt á miðvikudögum fyrir dömur. Síðan hef ég unað mér við sólböð og sund, hike, rugby og fjölskylduleiki í Sai Kung. Var búin að gleyma hvað getur verið gaman í pleimó. Hef verið með strengi frá fyrsta degi enda strax tekið á því og 5,5 kílómetra ganga upp og niður eitt fjallið eitt af mínum fyrstu verkefnum. Þá tók rúgbýið við og ég er með auma kjúku á löngu töng og stærðarinnar marblett á miðju læri. Ekki seinna vænna að byrja átakið því við systur líkjumst nú einna helst fiskiflugum í góðæri. Vel bólgnar. Það rifjaðist upp fyrir mér aðeins tveimur dögum eftir komuna að líklega hefði ég ekki verið nógu dugleg að borða flatbrauð með hangikjöti eða kakósúpu á Íslandi. Svo ef einhver á leið um........