- gestir
- tölvan dó
- tók tíma að kaupa nýja
- lagðist í þunglyndi þegar ekki var hægt að bjarga myndunum mínum, dagbókinni og fleiru úr gömlu tölvunni
- ákafar rúgbýæfingar þar sem ég er að fara til Singapore að keppa
- vinna
Pabbi er í heimsókn - aftur. Voða gott. Hann smíðar húsgögn, lagar hluti, herðir á íslenskukunnáttu barnanna og kann fleiri bænir en við hin. Við fórum til Shenzen saman feðginin og áttum afar góðan dag þótt alltaf verði ég heldur ill í geði við að vera kölluð missý af öllum kínverjunum í verslunarmiðstöðinni. Missí missí, lúkkí lúkkí.... gerir mig geðveika. Við létum sauma föt og sessur á húsgagnaframleiðslu Garðars en fengum ekki afraksturinn með okkur heim í lok dags eins og venja er. Framleiðsluferlið var öllu lengra í þetta skiptið þar sem verkalýðurinn í Kína er svo öflugur að hann fær viku frí í tilefni 1.maí. Kjólarnir mínir eru komnir til skila og voru í aðalatriðum í góðu lagi. Litlu skiptir að mynstrið er öfugt á þeim báðum (sá sem átti að vera þverröndóttur er langröndóttur og öfugt á hinum), rassinn var ofáætlaður eins og venjulega svo hiklaust má sníða aðra 5 cm af neðripartinum en það er nú ekkert sem næsta ferð til Shenzen bjargar ekki. Bara vika í að Petra systir, Nói litli og María Lapas mæta á svæðið og þá er líklegt að hersingin fari upp yfir landamærin.
Á sumarvertíðinni er öllu hættuminna rúgbý spilað. Þessi tegund er kölluð touch og svipar til eltingaleiks. Sá/sú með boltann verður að losa sig við hann áður en hann/hún er "klukkuð" svo þessi leikur felur í sér mikil hlaup. Ég er farin að passa í buxur sem ég neitaði að henda um árið því ég ætlaði mér einn daginn að verða aftur svona mjó. Leiðinlegt reyndar að horfa upp á rass-skinn sem ekki er pláss fyrir í buxunum og er því bara hysjað upp á mjaðmir þar sem það fær að lafa yfir buxnastreng. En það sést nú ekki nema bolurinn sé þröngur. Hitinn og rakinn í samstarfi við æfingarnar allar hafa nú orðið til þess að ég þarf vart á salerni nema 2x á dag. Öðrum vökva svitna ég. Ég komst í lið sem fer til Singapore í júní að keppa á móti eina helgi og hlakka mikið til. Keypti mér flugfar degi áður en ég þarf að vera komin þangað svo hætt er við að skókaup fari úr böndunum. Singapore er nefnilega skóparadís á viðráðanlegu verði og ég held ég hafi keypt 5 pör í síðustu ferð þangað.
Óli kom og fór eins og gestum er tamt, voða gott að fá hann í heimsókn og ekki bara út af ostinum sem hann kom með. Mér fannst við lítið komast yfir þessa daga og er búin að ákveða að vika er voða stutt til að kynnast Hong Kong. Við fórum þó í bátsferð og fleira skemmtilegt en Óli greyið mátti dunda sér einn og sjálfur innan um allar milljónirnar á götunum þar sem ég var voða mikið að vinna þessa daga. Ég er búin að taka frá heila 4 daga fyrir Pésa og có enda veit ég að ég kæmist ekki upp með neitt hálfkák þegar hún María mín er annars vegar. Hún er víst búin að plana allt niður í smæstu smáatriði en síðast þegar ég heyrði í henni sagðist hún ætla að panta ákveðnar krabbakökur á ákveðnum veitingastað sem hún hafði heyrt frá farþega á leið til Ísafjarðar (mömmu) væru voða góðar. Veit ekki hvort hún gerði sér grein fyrir að veitingastaðurinn er ekki einu sinni í Hong Kong.
Bjarki bróðir flýtti sinni för til Hong Kong og mun því sjá minnstu systurina í nokkrar klukkustundir áður en hún fer frá okkur. Var nú að reyna að muna hvenær þau sáust síðast, já og hvenær við systkinin fjögur vorum síðast á sama stað á sama tíma. Hmm...ætli það hafi ekki verið jólin 2002-2003? Getur það verið?? Man ekki hvenær Bjarki var síðast á Íslandi. Hann og frúin eru að flytja til Svíþjóðar eftir Ástralíudvölina nema við systur fáum einhverju ráðið en við viljum helst hafa þau hér. Ég sit og skanna atvinnuauglýsingar fyrir Silviju en Hulda og Steini vinna í Bjarka málum.
Hér er ógurlegt óveður í augnablikinu, úrhellisrigning og þrumurnar svo háværar að hundarnir væla þegar þessar þessar háværustu drynja. Veðráttan hefur verið hin undarlegasta þetta árið og stenst engin lögmál eða hefðir. Fyrir ári síðan var ég kaffibrún á leið til Íslands í júróvision partý en eina brúnkan sem sem ég hef á kroppnum núna er drullan af rúgbývellinum. Hef ekki einu sinnih heyrt íslenska framlagið í ár og heyrði einhvers staðar að við þyrftum að fara í einhverja undankeppni. Þetta er allt saman á niðurleið.
Það er alkunna að ég kann að meta óvæntar uppákomur í mínu lífi. Það var mér því mikið gleðiefni þegar um daginn var bankað á útidyrnar hjá mér og inn komu fulltrúar kvikmyndaframleiðanda hér í bæ sem vildu taka upp mynd í íbúðinni minni. Ég er alltaf til í sprell og fannst þetta ágætis tilbreytni en þegar þeir buðust til að borga mér og mínum samleigjendum 250þúsund kall fyrir ómakið var mín ekki lengi að kvitta fyrir! Það var ekki fyrr en einhver spurði hvort þetta væri nokkuð klámmynd sem ætti að taka upp sem á mig fóru að renna tvær grímur. Hef ekki náð í leikstjórann vegna þessa.
Katie er komin í leisergeislameðferð.