• Enn og aftur er ég stödd á þeim stað sem ég hata engum meira, Heathrow. Tjallinn er séður, það má hann eiga. Skipulag flugvallarins og óhagkvæmni er svo yfirgengileg að vesalingur í transit á engan annan kost en að leggja sitt framlag til breska hagkerfisins því eftir langar þvælingar um mismunandi brottfarar- og komusvæði, er hungrið farið að segja til sín. Um mig fóru krampakenndir kippir þegar ég tók út pund og drottningarfésið blasti við mér. Hvernig stendur á því að breska konungsfjölskyldan er svona merkilega ófríð?? Ljótasta konungsfjölskylda í heimi, því fer ég ekki ofan af , berið bara saman Karl Bretaprins og prinsessurnar í Svíþjóð eða Mónakó.

• Ég er rasisti af verstu gerð. Ég þoli ekki ljótt fólk. Óheppnari helmingi mannkynsins er skipt í óheppið, ófrítt og hreint út sagt ljótt. Voðalega margir Bretar falla í neðsta flokk sem gerir það að verkum að ég verð viðmótsill og pirruð fyrir það eitt að verða föst hér í nokkra tíma. Þegar ljóta afgreiðslukonan sagði mér að hún gæti ekki skipt fyrir mig 10 punda seðli eyddi ég þó nokkrum tíma í að finna ódýrasta hætið sem hún seldi til að geta borgað með 10pundunum mínum. Þegar ég kom með súkkulaðiegg sem kostaði 15 pens (og henti svo því ég er í nammibindindi) spurði hún með samanherpta munninum sínum og oddhvassa nefinu hvort ég ætti ekki smærri seðil. Dööööö!!!! Ég var að biðja þig um að skipta honum!!! Ég fékk aurana mína sem ég þurfti að nota til að komast á internetið. Á einum annasamasta flugvelli heims er hvergi internet aðgangur fyrir fólk með laptop og starfsfólkið sem varð fyrir svörum virtist aldrei hafa verið spurt að slíkri vitleysu áður. Svo mér var stýrt á internetkaffihús sem rukkar pund fyrir fimm mínútur svo ég þurfti fljótlega að fara og kaupa annað egg – og henda því. Þegar ég hafði gengið frá miðakaupum til Íslands (jú, mikið rétt, í vélina sem fer eftir 4 tíma) í gegnum internetið fór ég að leita að Icelandair. Enn ein forljóta gufan varð fyrir svörum þegar ég spurði hvar mína Flugleiðir væri að finna og benti mér á terminal 1. Þegar þangað var komið rak ég augun í skilti sem vinsamlega benti mér á terminal TVÖ fyrir farþega til Íslands. Til baka igen nema ég lagði ekki aftur í stigann með tuttuguogfimmkílóa töskuna svo ég leitaði að lyftu. Þrjár lyftur af þremur voru out of order. Skidegott! Ég spurði þá til vegar hjá góðlegum, en ljótum, manni sem kallaði mig “love” í enda hverrar setningar. Hann útskýrði fyrir mér að ég hefði bara um stigann að velja og engar kunni hann útskýringarnar á að allar lyftur terminalsins væru bilaðar. Hann var í jakka sem stóð á maintainence.

• Ég gefst upp. Í hvert skipti sver ég við Allah að koma aldrei aftur til London. Ég hef ekki sál í það, ekki skapgerðina, ekki umburðarlyndið. Í minni fyrstu ferð til London kviknaði í hótelinu okkar, miðarnir á Cats misfórust einhvern veginn, veðrið var ferlegt, allir ljótir. Í næstu ferð stóð ég í ströngu vegna yfirbókanna hjá Virgin og var rukkuð 26þúsund kall fyrir nóttina á næsta hóteli. Því næst mátti ég missa mig yfir karlkvikindi sem harðneitaði að flytja hjól barnanna með rútunni á milli Heathrow og Stansted eftir að hafa haft það í sér að rukka mig um 7000 kall fyrir klukkutíma rútuferðina – í rigningu! Ég sagði við 4ra ára frænku mína á ensku svo allir heyrðu að ég hefði varað hana við að koma ekki til þessa lands þar sem allir væru mjög óhjálplegir og þar að auki ljótir! “Yes” sagði Freyjan standandi við bakið á þeirri æstu og hvessti augun á rútubílstjórann. Sagan er svo langt frá því búin en því miður er batteríið að blikka og því ekki tími fyrir frekara blogg. Þrátt fyrir allar mínar yfirlýsingar um að sniðganga þessa borg í framtíðinni, veit ég það eitt að innan viku verð ég aftur stödd............. í London.

Nýi síminn er 8479753 þar sem gamla númerið gleymdist í Hong Kong

1. Bróðirinn í heimsókn í Hong Kong. Fór nokkra krókaleið að þessu sinni eða frá Melbourne til Sydney (ófyrirséð stopp, vélin missti pressu og allir fengu súrefnisgrímu), þaðan til Guangzhou og áfram upp til Shanghai þar sem stoppað var í nokkra daga. Þá aftur niður til Guangzhou og með lest til HK. Búið að eyða nokkrum góðum stundum saman við át og spjall, markaðsferðir og fleira. Ég fórnaði föstudagskveldi á bænum fyrir fjölskyldustund uppi í Sai Kung þar sem Hulda systir á heima. Mætti á svæðið og systirin vippaði fram mexíkönskum mat. Boðið upp á rauðvín og hvítvín með matnum og allir drukku glaðir nema ég og börnin. Innan skamms var systirin komin með glær augu og Steindór farinn að hlægja að eigin fyndni. Ég sá að stutt yrði í endirinn á þessu kvöldi. Komin í spilagírinn beið ég eftir að systkinin litu upp úr Tinna og félögum sem voru í vídeóinu hjá börnunum en Steindór datt út 20 mínútum eftir síðasta rauðvínssopann eins og fyrirséð var. Þegar ekkert hafði heyrst frá þeim í langan tíma vissi ég að allir væru sofnaðir nema ég og hundurinn.
2. Ekki er það nú innstillt í mína líffræðilegu klukku að sofna fyrir miðnætti á föstudögum svo ég sat við skriftir og fleira uppbyggilegt þar til Bjarki vaknaði samanrekinn eftir óþægilega legu í koju 6 ára frænku sinnar. Við spiluðum um stund þar til Hulda vaknaði við símtal um miðja nótt en þegar búið var að tryggja farsæla fæðingu í gegnum símann kom hún fram til okkar Bjarka og spjallaði fram undir morgunn. Ég vaknaði því blessunarlega þreytt á laugardegi eins og lög gera ráð fyrir.
3. Enginn var rúgbýleikurinn þessa helgina þar sem við duttum úr keppni eftir síðustu helgi. Ég fór því á markaðinn með Huldu, Bjarka og Starra og verslaði gjafir og fleira fyrir alla heima en ég hygg á Íslandsskrepp í næstu viku. Er í nammibindindi sem fyrst reynir á þegar ég er komin í návígi við Freyju draum og lakkrísbombur. Þeir sem vilja hitta mig er bent á að hringja í 6623012 eftir klukkan 6 á miðvikudag eða skilja eftir skilaboð í kommentaformi á þessari síðu.

• Aldeilis góður dagur í dag. Er nú stoltur fyrirtækjaeigandi BEX ltd. og hef formlegan rekstur í upphafi næstu viku. Bjarki bróðir kom í heimsókn og ég safnaði heilmiklum péningum fyrir ráðstefnuna sem ég (og fleiri) stöndum fyrir í marsbyrjun. (www.bloomingbellies.org). Sólin skein og hitastig var réttu megin hættumarka. Ég fór til Sai Kung án þess að vera tekin á bílnum og hundurinn sleikti á mér hálsinn. Eina sem skyggir á sæluna er að bróðurnum þykir ég pervertísk að vilja deila hjónarúminu með honum en taka má það fram að Pétur nokkur Fljótastrákur deildi með honum rúmi jafnstóru í heilt ár á heimavist Menntaskólans á Akureyri. Hef lofað að halda mig mín megin í rúminu og klæðast náttfötum. Skil ekkert þessa íhaldssemi í drengnum sem óhræddur fór með mér í bað árum saman forðum.

• Ég er öll að skána eftir hroðalegar aðfarir systur minna við að koma inn í mitt viðkvæma system einhverju ógeði sem ég kærði mig ekki um. Ég fékk samt að sofa uppí hjá henni í tvær nætur í fjarveru fjölskyldu hennar svo mér varð ekki kalt. Það er þó ekki tekið út með sældinni að deila rúmi með systur minni því hún er vitfirrt á nóttunni. Hana dreymir svo mikið og hefur alla tíð gengið og blaðrað í svefni. Síðustu nætur hefur hún verið stödd á miklu stríðssvæði og sprettur á fætur um miðjar nætur með óhljóðum og kveikir ljósin, áttar sig á ruglinu í sjálfri sér og hundskast aftur í rúmið með bölvi og ragni því þegar hún er í þessu ástandi má ALLS ekki hlægja að henni. Sem ég geri alltaf.
• 
  Eina nóttina var kveikt á litlum rauðum lampa á veggnum sem rúmið snýr að sem er svo sem ekki í frásögu færandi. Nema Hulda vaknar upp um miðja nótt og rauði liturinn táknar blóð í hennar brenglaða hugarheimi svo hún æddi á fætur að þrífa blóðsletturnar og allir í fjölskyldunni skyldu hjálpa.
• 
  Svo tvær nætur svaf ég ekki fyrir stífluðu nefi og hósta, síðustu nótt vaknaði ég í hvert sinn sem Hulda steig á jarðsprengju. Er of mikils til ætlast að ná 8 tíma svefni eina nótt?

• Húki hér í hor mínum, sárlasin. Hulda systir fær sadíska útrás fyrir að leika hjúkku (sem hún er). Eftir heilan dag af stunum og snörli fór hún í miklum rassaköstum inn í næsta apótek og kom með eitthvað japanskt út. Ég hef alla tíð haft ógeð á meðulum, pillum og smyrslum svo ég undirbjó mig með ælupoka í rúminu þegar mér var ljóst að hún ætlaði sér ekki burt fyrr en ég væri stíflulaus og hressari. Eftir ógeðfelldar aðfarir var ég búin að kúgast, gubba og skæla heil ósköp en er jú satt best að segja, nokkuð stíflulaus. Ég finn hins vegar bragð af meðalinu aftast í kokinu og úfurinn minnir á tilvist sína með sviða. Ég er svöng en vill ekkert borða, sveitt en með kuldahroll, ómöguleg í alla staði.

• Vesalings ég

• Var að koma heim frá Kína. Við og við er mikilvægt að taka lestina yfir landamærin og þakka Guði fyrir að hafa parkerað mér í Hong Kong en ekki hinum megin við þar sem mengunin er verri, hávaðinn meiri, fólkið svikulla og veröldin kínverskari. Tækifærissinninn sem ég er, finnst mér nú samt gaman að skreppa og notfæra mér lágt vöruverð og uppbyggilega þjónustu. Að þessu sinni gistum við eina nótt og tókum því rólega í stað kapphlaupsins sem oft vill einkenna Shenzen ferðirnar. Ég lét sauma á mig bikini, jakka og topp, keypti mér 5 töskur (ég er sjúk í veski og töskur, Bjarki bróðir getur vitnað um það), keypti mér annan jakka og peysu, lá í nuddi í 3 klukkustundir. Tærnar eru nú vel trítaðar, með lakk á hverri nögl og siggið með öllu horfið. Herlegheitin kostuðu undir 10þúsund kalli.

• Ég olli fjaðrafoki hjá skraddaranum. Það hafði ég ekki hugsað mikið út í þegar ég keypti efni í bikini heima á Íslandi að Kínverjar eru spéhræddir og hinn almenni klæðskeri kannski ekki oft beðinn um að sníða nærfatnað. Ég vildi hafa spöng í haldaranum og hafði reyndar grunað að það gæti orðið að vandamáli. Bekkan deyr ekki ráðalaus, heldur fór með einn lúinn haldara með sér yfir og slengdi honum á borðið þegar hann var hálfnaður með ræðuna um að geta bara ekki gert á mig bikini þar sem hann hefði engin járnin til að halda júllunum uppi. Um mig var farinn að myndast hringur af áhorfendum sem gerðu lítið sem ekkert til að fela undrun/hneykslun/skemmtun sína þegar ég dró upp laslegt nærhaldið. Karlgreyið starði bara á gulnaðar blúndurnar og gerði sig alls ekki líklegan til að snerta á þeim til að klippa úr þeim spangirnar. Ég leyfði honum að kveljast í hæfilegar 5 sekúndur áður en ég af kvenlegri röggsemi tók af honum skærin og klippti allt í sundur sjálf. Ekki tók þá betra við, hann vildi ekkert mæla fyrir neinu. Ég var með mynd af bikinibuxum sem ég girntist en til útskýringa á haldaranum hafði ég tekið með mér tvo bikinitoppa. Hann jammaði og jáaði og þóttist allt skilja. Ég sá það strax að líklega hefði verið gáfulegra að eyða peningunum í fjöldaframleidda vöru úr M&S en þarna var ég komin og af þrjósku heimtaði að hann reyndi nú allavega sitt besta. Borgaði honum margar spírur fyrir þetta vandræðalega verk sem fyrir höndum var og sagðist koma aftur á morgun. "Viltu að ég skilji bikinibuxurnar eftir svo þú sjáir hvaða stærð ég nota?" "No. Absolutely." Úttútnuð æðin á enninu gaf til kynna þjáningar hans.

• Nóttin á hótelinu var hin ágætasta þótt rúmin sem auglýst voru með "spring box matress" voru líklega meira svona "box" bara. Engir voru gormarnir og lítill munur á að sofa á gólfinu eða á hörðum beddanum. En ódýrt var það. :) Ég fór í fótsnyrtingu og tveggja tíma heilnudd þar sem ommiletta og lemon tea var innifalin í trítmentinu. Nokkuð sérstakar heildarlausnir í boði á sumum stöðum.... Ég var því vel upplögð þegar ég skundaði aftur á fund skraddarans. Þar var jakkinn tilbúinn og nokkuð glæsilegur bara (ég hannaði hann sjálf). Skiptir þar engu þótt hann sé ekki í minni stærð, ég hef aldrei verið smámunasöm. Bikinið var öllu verra. Víðáttumiklar bikinibuxurnar urðu þess valdandi að ég fór að leita að spegli til að sjá með eigin augum hversu stór á mér afturendinn virkilega er. Ég ákvað eftir stutta sjálfsskoðun að klæðskerinn hefði ekki réttstillt auga fyrir mínum stinna vestræna rassi og heimtaði að hann endurgerði allt saman. Til að sýna honum fáránleikann blátt á appelsínugulu (appelsínugular nærur, blátt bikini), fór ég í bikiniið og vippaði mér út fyrir mátunarklefann. Enn á ný safnaðist saman áhorfendaskari. Þarna stóð ég í öllu mínu appelsínuhúðarveldi, með Bond buxurnar reyrðar upp í skoruna og bikini buxurnar lafandi langleiðina niður að hnjám. Fyrirskipaði að úr klofbótinni skyldu 4 þumlungar klipptir burt og ef efni væri til, mætti hann gjarnan gera rasspartinn lítið eitt efnismeiri. "Dont have enough material" sagði hann en upphaflega hafði hann úr 0.50mX1.2m stykki að sníða. Ég lét þetta gott heita enda búin að tjúna mig svo mikið upp á ný að líklega hefði mér ekki veitt af klukkutíma nuddi í viðbót. Bikinið var svo tilbúið klukkutíma síðar og er satt best að segja nokkuð snoturt. Ég þarf bara að minnka á mér rassinn.....

• Árið 2004 fór ég að kalla Hong Kong “heim”
• Árið 2004 eyddi ég sumrinu á Íslandi
• Árið 2004 bjó ég á 5 mismunandi stöðum, Kennedy Town, Álfhólsvegi, Langholtsvegi, Skólavörðustíg og Robinson Road
• Árið 2004 sveik ég ekki undan skatti
• Árið 2004 fór ég stundum tvisvar í bíó á sömu myndina
• Árið 2004 elskaði ég mann sem elskaði aðra og allt annar elskaði mig
• Árið 2004 var ég “second most developed rugby player” hjá Aberdeen
• Árið 2004 hafði ég enga fasta vinnu eða búsetu
• Árið 2004 var ég bæði brúnhærð og ljóshærð, var stuttklippt og náði í stert
• Árið 2004 var Bon Jovi enn uppáhalds hljómsveitin mín
• Árið 2004 sagði pabbi upp hjá Fjallalambi og mamma flutti til Ísafjarðar
• Árið 2004 fór ég til Kópaskers í fyrsta skipti í 4 ½ ár
• Árið 2004 skoraði ég tvö mörk í rúgbý, hvorugt fyrir mitt eigið lið
• Árið 2004 missti ég náinn vin sem ég sakna sárt
• Árið 2004 eignaðist ég litla nöfnu, Rebekku Hrönn Eldjárn
• Árið 2004 skildu Brynja og Bubbi
• Árið 2004 kleif ég Ben Lomond í Nýja Sjálandi
• Árið 2004 át ég kengúru og risahumar, fylltan krabba og dim sum
• Árið 2004 sprengdi ég heimildina á vísakortinu 3x
• Árið 2004 hækkaði ég líftrygginguna
• Árið 2004 fór ég í bakpokaferðalag
• Árið 2004 hlaut “where is the love” mesta spilun í geislaspilaranum mínum
• Árið 2004 fór ég í fyrsta skipti á Þjóðhátíð í Eyjum
• Árið 2004 eyði ég jólunum í Hong Kong
• Árið 2004 fór ég í nammibindindi 4x
• Árið 2004 var ég ólöglegur innflytjandi
• Árið 2004 gleymdi ég öllum afmælisdögum barna vina minna
• Árið 2004 vann ég verðlaun fyrir heitasta búninginn á hrekkjavökunni
• Árið 2004 kaus ég í fyrsta skipti
• Árið 2004 fór ég í fyrsta skipti í brúðkaup þar sem brúðurin var ekki systir mín
• Árið 2004 keypti ég miða á kjötkveðjuhátíðina í Ríó 2005
• Árið 2004 fór ég til spákonu og drakk kaffi
• Árið 2004 var mér meinaður aðgangur í Húsafell og kvartaði við fjölmiðla
• Árið 2004 fékk ég heilahristing og glóðuraugu (2)
• Árið 2004 lá ég á spítala í fyrsta skipti í lífinu
• Árið 2004 varð ég heltekin af Beckham hjónunum og Jonny Wilkinson
• Árið 2004 var ég rekald í lífsins ólgusjó, stefnulaus rolla í móa
• Árið 2004 hitti ég bróður minn í 4 daga
• Árið 2004 spönnuðu ferðalög mín 123 breiddargráður og lengsta ferðalagið var 5 1/2 vikna langt
• Árið 2004 kláraði ég allar blaðsíðurnar í 4ra ára gömlu vegabréfinu mínu
• Árið 2004 var gott ár

• Nýjasta gæludýr fjölskyldunnar, Arthur, er hundur og veitir mikla gleði. Ég tók ástfóstri við hann um leið og bauðst til að sofa á dýnu á gólfinu honum við hlið fyrstu nóttina í nýja húsinu ef ske kynni að hann yrði eitthvað óöruggur með sig. Um mig hríslast sælustraumar sem ég hef ekki fundið síðan Bergur "heitinn" saug á mér eynrasneplana þegar Arthur litli gerist blíðlegur. Svo um nóttina góðu vældi eitthvað í hvutta og ég kúrði með hann þétt upp við mig svo hann yrði öruggur aftur.

• Síðan hafa liðið nokkrir dagar og ég er ekki alveg jafn hrifin. Hundkvikindið reyndist vera með einhverjar flær eða maura sem bitu í mitt gómsæta hold og af því stafar mikill kláði. Sem betur fer eru þetta hundaflær sem vilja ekki haldast á mönnum og ráð dýralæknisins er bara að klóra sem minnst og halda þetta út í nokkra daga þar til maurunum er ljóst að ég er enginn hundur og stökkva útbyrðis. Ég held mig við kettina hér eftir.

• Life is a waste of time
• Time is a waste of life
• So lets get wasted all of the time
• And have the time of our life!

• Gledilegt nytt ar!!!!!!!!!