fimmtudagur, janúar 13, 2005

  • Ég er öll að skána eftir hroðalegar aðfarir systur minna við að koma inn í mitt viðkvæma system einhverju ógeði sem ég kærði mig ekki um. Ég fékk samt að sofa uppí hjá henni í tvær nætur í fjarveru fjölskyldu hennar svo mér varð ekki kalt. Það er þó ekki tekið út með sældinni að deila rúmi með systur minni því hún er vitfirrt á nóttunni. Hana dreymir svo mikið og hefur alla tíð gengið og blaðrað í svefni. Síðustu nætur hefur hún verið stödd á miklu stríðssvæði og sprettur á fætur um miðjar nætur með óhljóðum og kveikir ljósin, áttar sig á ruglinu í sjálfri sér og hundskast aftur í rúmið með bölvi og ragni því þegar hún er í þessu ástandi má ALLS ekki hlægja að henni. Sem ég geri alltaf.

  • Eina nóttina var kveikt á litlum rauðum lampa á veggnum sem rúmið snýr að sem er svo sem ekki í frásögu færandi. Nema Hulda vaknar upp um miðja nótt og rauði liturinn táknar blóð í hennar brenglaða hugarheimi svo hún æddi á fætur að þrífa blóðsletturnar og allir í fjölskyldunni skyldu hjálpa.

  • Svo tvær nætur svaf ég ekki fyrir stífluðu nefi og hósta, síðustu nótt vaknaði ég í hvert sinn sem Hulda steig á jarðsprengju. Er of mikils til ætlast að ná 8 tíma svefni eina nótt?

Engin ummæli:

Skrifa ummæli