Þessi færsla er nú meira fyrir mig gerð (eins og reyndar þetta blogg allt undanfarið) til að skrásetja helstu viðburði ársins. Hulda systir er á Íslandi í 2 vikur og skildi eftir hjá mér hjálparana Lísu og Púsphu ásamt dætrum sínum þremur, Freyju 14 ára, Sögu 4 ára og Vöku næstum 2ja. Þessar 20 mínútur sem hjálpararnir voru fjarverandi um daginn voru ágætis innsýn inn í heim móður minnar sem alla daga þurfti að sjá um okkur þrjú systkinin á svipuðum aldri og Bríet, Vaka og Saga. Mér nægðu 20 mínútur.
Allt gekk þetta upp áfallalaust fyrir sig og enginn beið varanlegan skaða af. Í gær fóru þær heim aftur til sín og ég saknaði þeirra undireins. Freyja sættist á að vera hjá mér eina nótt enn til að minnka áfallið. Hong Kong er stórkostlegur staður og það allra besta hér er fjölskyldan mín. Og hjálpararnir.
xx
Elsku systir,
Allt er gott hjá okkur og stúlkunum kemur vel saman. Við tannburstum okkur nú allar með sama bursta og skiptir litlu þótt mitt einka tannkrem hafi legið opið á gólfinu við ranann á klósettinu. Freyja er að mestu búin að fyrirgefa Bríeti fyrir að tússa út skjáinn á fínu tölvunni hennar með permanent marker og virtist glöð með að fá WD40 í sárabætur.
Bríet hefur lært að Vaka er ...ekki litla barnið og er löngu hætt að segja æjjæjjæjj þegar hún sér hana. Það sem gerði henni þetta ljóst er líklega aflmunurinn á þeim tveimur sem óspart hefur komið í ljós þessa síðustu daga. Vaka er á stundum heldur vígaleg þegar hún hleypur um þessa 50 fermetra í engu nema rifnum Guns N´ Roses bol.
Saga er hætt að skæla þegar einhver minnist á ipad og sagði að ég mætti bara eiga ipadinn hans Steindórs. Þær Jóhanna fóru í fimleika í gær með afa Birgi og æfa nú handahlaup öllum stundum. Hún er hætt að sofa í Bríetar rúmi því hún segist vakna á nóttunni og þurfa Púspu sína. Þær eru því þrjár í kuðli í hjálpararúminu sem að öllu eðlilegu væri nógu stórt en flestar nætur mígur Vaka út helminginn og því er þetta svona hjá þeim. Mér datt nú í hug að stinga upp á að barnið svæfi með bleyju á nóttunni en mundi svo að svona var þetta hjá okkur Freyju líka um árið svo kannski er svona undirmiga mikilvægur þáttur í koppaþjálfum sem ég óreynd mamman veit ekki af.
Hjá mér er tilveran öll bjartari fyrir það að hafa þetta fjöruga fólk í kringum mig og tvo ofurkokka í eldhúsinu. Lambið sem eldað var í gær, lagt til úr Sólon, var óheyrilega bragðgott og kann ég miklar þakkir fyrir sendinguna.
Fjárútlát hafa, eins og fyrirséð var, verið ör og mikil. Að sjálfsögðu brann eitthvað yfirum í bátnum um leið og þið fóruð og fóru einhverjir tveir Ferdar í málið. Ég borgaði bara það sem mér var sagt en skildi þá indónesísku takmarkað sem af eldmóð talaði um fjólubláa og hvíta víra sem einhvern vegin voru ekki eins og þeir áttu að vera. Tanngarðurinn í henni er svo stór að ég stari bara og hætti að heyra þegar hún talar svona mikið og hratt.
Þá stóð til að loka rafmagninu í hjálparahúsinu svo þann reikning borgaði ég bara í sömu bankaferð og þegar ég þurfti að borga 4 stöðumælasektir sem ekki voru stílaðar á mig, aldrei þessu vant. Elvar er búinn að færa bílinn.
Freyja er komin áfram í einhverri hæfileikakeppni í skólanum þar sem hún syngur og vinkonan spilar undir. Mjög flott hjá þeim og ég hef boðist til að hjálpa til en í laginu er nokkuð áhrifamikill kafli sem þarf að blístra. Líann og Klóí eiga enn í ástarvandræðum og Freyja er sem fyrr agony aunt fyrir þær báðar, sem og kærastana sem ekki eru búnir að ná tökum á tilfinningasveiflum 14 ára stúlkna. Þessi vandamál eru greinilega ekki svo stór að það sé ekki hægt að leysa þau með 245 whatsöppum á dag.
Þetta er semsagt allt saman í hinum besta farvegi og varla hægt að kvarta yfir nokkrum hlut. Vorið er hið allra besta sem ég man eftir í Hong Kong en ekki er laust við að mig langi pínu heim að spila inni í hlýjunni þegar út er snarvitlaust veður. Það er samt ekki alvöru nema að rafmagnið fari af.
Bið að heilsa heim til ykkar ástarfuglanna, komdu nú ekki ólétt heim því fleiri ræð ég ekki við.
Knús
Þín Bekka
Allt er gott hjá okkur og stúlkunum kemur vel saman. Við tannburstum okkur nú allar með sama bursta og skiptir litlu þótt mitt einka tannkrem hafi legið opið á gólfinu við ranann á klósettinu. Freyja er að mestu búin að fyrirgefa Bríeti fyrir að tússa út skjáinn á fínu tölvunni hennar með permanent marker og virtist glöð með að fá WD40 í sárabætur.
Bríet hefur lært að Vaka er ...ekki litla barnið og er löngu hætt að segja æjjæjjæjj þegar hún sér hana. Það sem gerði henni þetta ljóst er líklega aflmunurinn á þeim tveimur sem óspart hefur komið í ljós þessa síðustu daga. Vaka er á stundum heldur vígaleg þegar hún hleypur um þessa 50 fermetra í engu nema rifnum Guns N´ Roses bol.
Saga er hætt að skæla þegar einhver minnist á ipad og sagði að ég mætti bara eiga ipadinn hans Steindórs. Þær Jóhanna fóru í fimleika í gær með afa Birgi og æfa nú handahlaup öllum stundum. Hún er hætt að sofa í Bríetar rúmi því hún segist vakna á nóttunni og þurfa Púspu sína. Þær eru því þrjár í kuðli í hjálpararúminu sem að öllu eðlilegu væri nógu stórt en flestar nætur mígur Vaka út helminginn og því er þetta svona hjá þeim. Mér datt nú í hug að stinga upp á að barnið svæfi með bleyju á nóttunni en mundi svo að svona var þetta hjá okkur Freyju líka um árið svo kannski er svona undirmiga mikilvægur þáttur í koppaþjálfum sem ég óreynd mamman veit ekki af.
Hjá mér er tilveran öll bjartari fyrir það að hafa þetta fjöruga fólk í kringum mig og tvo ofurkokka í eldhúsinu. Lambið sem eldað var í gær, lagt til úr Sólon, var óheyrilega bragðgott og kann ég miklar þakkir fyrir sendinguna.
Fjárútlát hafa, eins og fyrirséð var, verið ör og mikil. Að sjálfsögðu brann eitthvað yfirum í bátnum um leið og þið fóruð og fóru einhverjir tveir Ferdar í málið. Ég borgaði bara það sem mér var sagt en skildi þá indónesísku takmarkað sem af eldmóð talaði um fjólubláa og hvíta víra sem einhvern vegin voru ekki eins og þeir áttu að vera. Tanngarðurinn í henni er svo stór að ég stari bara og hætti að heyra þegar hún talar svona mikið og hratt.
Þá stóð til að loka rafmagninu í hjálparahúsinu svo þann reikning borgaði ég bara í sömu bankaferð og þegar ég þurfti að borga 4 stöðumælasektir sem ekki voru stílaðar á mig, aldrei þessu vant. Elvar er búinn að færa bílinn.
Freyja er komin áfram í einhverri hæfileikakeppni í skólanum þar sem hún syngur og vinkonan spilar undir. Mjög flott hjá þeim og ég hef boðist til að hjálpa til en í laginu er nokkuð áhrifamikill kafli sem þarf að blístra. Líann og Klóí eiga enn í ástarvandræðum og Freyja er sem fyrr agony aunt fyrir þær báðar, sem og kærastana sem ekki eru búnir að ná tökum á tilfinningasveiflum 14 ára stúlkna. Þessi vandamál eru greinilega ekki svo stór að það sé ekki hægt að leysa þau með 245 whatsöppum á dag.
Þetta er semsagt allt saman í hinum besta farvegi og varla hægt að kvarta yfir nokkrum hlut. Vorið er hið allra besta sem ég man eftir í Hong Kong en ekki er laust við að mig langi pínu heim að spila inni í hlýjunni þegar út er snarvitlaust veður. Það er samt ekki alvöru nema að rafmagnið fari af.
Bið að heilsa heim til ykkar ástarfuglanna, komdu nú ekki ólétt heim því fleiri ræð ég ekki við.
Knús
Þín Bekka