Rúgbý er ekki fyrir aumingja

Súpernóva!

Ég keypti mér hlaupaskó fyrir 25kílómetrana á sunnudaginn, alveg ægilega ljóta. Hér eru þeir. Ég á enn eftir að prófa að labba og hlaupa í þeim enda nægur tími til stefnu, allur dagurinn í dag og meiripartur morgundagsins. Þeir voru því miður ekki til í minni stærð svo tærnar fá að anda óaðkrepptar, það hlýtur að vera bara gott. Hálsinn er allur að koma til þótt það sé erfitt að horfa yfir hægri öxl, vonandi eru bara vinstri beygjur á leiðinni. Ég fékk styrk frá ríkum lögfræðingi til að hlaupa svo nú þarf ég að komast í mark. Þyrlulaust.

Úff úff úff.

Sætur sigur

Valley Black Ladies 2008-2009

Freyjan var stuðningsmaður númer 1

Ég og fótbrotin Liz frá Samoa svo glaðar með úrslitin

Við urðum Íslandsmeistarar í rúgbý í Hong Kong um helgina. Öll vinnan sem er búin að fara í æfingar, æfingaferðir, hlaup, tæklingar og ræktina skilaði sér þegar Valley Black Ladies unnu HongKong meistaramótið í rúgbý. Allir marblettirnir, glóðaraugun, slitin og sveigð liðbönd, þófar og brjósk hurfu eins og dögg fyrir sólu þegar við vorum baðaðar í kampavíni og horfðum á hitt liðið gráta. Sögur segja að ein hafi enn verið að skæla á landsliðsæfingu morguninn eftir.

Liðið er eins og Sameinuðu Þjóðirnar, við erum frá:
Hong Kong
Singapore
Íslandi
Frakklandi
Englandi
Nýja Sjálandi
Samoa
Tonga
Lebanon
Svíþjóð
Brasilíu
Bandaríkjunum
Filippseyjum
Kanada
Ástralíu

Starri og Freyja voru mínir dyggustu stuðningsmenn og hlupu í spretti inn á völlinn í hverri pásu til að gefa mér vatn að drekka. Óheyrilegur hiti er orðinn hér svona snemma vors og ég verð alltaf jafn fjólublá í framan við áreynslu. Næstu átök eru um næstu helgi þegar ég tek þátt í 25kílómetra fjallaskoppi.
Við tvö sem förum þetta saman höfum æft okkur einu sinni og tókum þá 4ra kílómetra skokk. Ég keypti mér svo hlaupaskó um helgina sem vonandi hafa í sér fítonskraft og gott grip. Sjáum hvernig þetta fer nú allt saman, það er víst boðið upp á þyrluþjónustu fyrir uppgefna.

Mér finnst rigningin góð...

Jú, það er komið vor. Rakastigið er í 95 prósentum, 25 gráður um helgina og nú er búið að leggja hitateppinu, loðbuxunum, te katlinum og teppinu á sófanum. Hér rigndi í fyrsta sinn í margar vikur á laugardaginn og lög gera ráð fyrir áframhaldandi vætutíð þar til monsún er búið. Ég fer að drífa mig í að kaupa sandala og opna skó sumarsins.

Þetta blogg er meira af skyldurækni en frásagnargleði gert því það er ekkert að frétta. Allt við það sama - Saga stækkar, Hulda minnkar, Freyja lengist og Starri græðir, Steini er fjarverandi, Bjarki er indverskur, Strúlla blómstrar, Juddy vinnur út í eitt. Ég er marin en spræk, ástfangin en ólofuð, yfirunnin en aflalítil.

Ég er undir ströngum fyrirmælum að elda meira heima hjá mér og kann því að meta allar einfaldar uppskriftir sem hægt er að henda yfir á pósti. Helst vantar mig eftirfarandi uppskriftir:

- góðar pönnsur
- fléttubrauð
- kók kjúkling
- aspargus kjúklíngarétt í ostasósu a la Petí
- kjötsúpu
- hvernig á að búa til kjötfars
- góða pastarétti sem eru ekki löðrandi í rjóma og osti
- allt hollt sem ekki inniheldur neitt bjánalegt á borð við linsubaunir, soya neitt, frauðplasts hrökk kökur og svo framvegis.

Svo langar mig bara að heyra í lille, ormurinn er hér enn.

Vetur konungur

Það er eins og einhver hafi bara hrifsað frá okkur veturinn og skellt saman í vor rétt si svona! Hér eru allt að 24 gráður núna, sól og Íslendingurinn gæti líklega komist slysalaust frá opnum skóm. Hitateppið góða sem keypt var á Nýja Sjálandi í september er aftur komið í frí og loðbuxurnar góðu frá Kazakhstan verða kannski þvegnar í vikunni. Mikið var samt gott að eiga þær þessar fáu vikur sem hægt var að kalla kalt í veðri.

Ég átti góða helgi. Á föstudaginn héldum við upp á Waitangi Day en það er hálfgerður þjóðhátíðardagur Máranna. Þetta er mikið fjör en súkkulaðistrákar, og stelpur, koma saman og syngja mikið, halda ræður, gera grín og borða óhemju mikið. Minn maður var veislustjóri og hélt flotta ræðu á maori sem reyndar fór fyrir ofan garð og neðan hjá flestum viðstöddum. Márarnir eru orðnir svo útþynntir að fæstir skilja sitt eigið tungumál almennilega en hefðirnar og siðirnir halda sér samt ótrúlega vel. Allir kunna samt lögin sem sungin eru á maori og einhvern veginn virðist fólk hafa fæðst með gítar í höndunum því flestir eru partýfærir án þess að hafa nokkurn tímann farið í tónlistarnám. Og þetta lið getur sungið!!! Þar er ekkert hummað í hornum - munnur upp á gátt og út koma alls kyns einsöngvar og falleg hljóð. Ó, bara að söngnámið hefði skilað sér betur en ég skal einhvern daginn verða tónskörp.

Á laugardaginn fengum við að æfa okkur í foreldrahlutverkinu. Freyja litla og Starri komu í heimsókn til okkar og vildu læra rúgbý af mínum manni. Hann hafði voðalega gaman að því að láta þau hlaupa um og henda á milli bolta - minntist reyndar á það eftir á að hann væri alveg uppgefinn eftir allt saman og vonandi er nú hættur við að eignast fjögur. Ég var sjálf að keppa og átti hörkuleik sem við unnum, sérlega sætur sigur því þetta voru erkifjendurnir sem hefðu fengið bikar ef við hefðum ekki gengið frá þeim ! Nú eru bara 2 leikir eftir af leiktímabilinu og ég mun að öðru óbreyttu leggja skóna á hilluna eftir það, Bjarka og fleirum til ánægju. Ég er líklega komin af léttasta skeiðinu því líkaminn kvartar bara meira og meira í hvert sinn sem ég hleyp á annað fólk! Eitthvað tekur nú við hlýtur að vera, ég er íþróttaálfur orðinn af verunni í Asíu og ætla mér ekki að drabbast niður. Ég tek þátt í 25 km fjallgöngu eftir 2 vikur með vini mínum Damian sem hefur það fram yfir mig að hafa tekið þátt í 100 kílómetra fjallgöngu áður en ég hef bara rétt rölt mér í búðir og niður á strönd í undirbúningi fyrir þessa áskorun en ég hef jú alltaf 2 vikur til stefnu....

Með það í huga er best að fara að sofa, æfing í fyrramálið.

Nýtt ár, nýr mánuður

Jólin komu og fóru, afmælið mitt kom og fór, áramótin sömuleiðis og stuttu síðar fóru kínversku áramótin framhjá mér og yfir í dentid. Ég var jólin hér í Hong Kong, mest megnis í náttfötunum með bækur og sjónvarp til dægrastyttingar. Lofaði sjálfri mér að kveikja ekki á tölvu og stóð við það - datt inn á facebook í gegnum símann einstaka sinnum. Afmælið mitt hélt ég í Sai Kung, morgunmatur hjá Pusphu og fór með Arthur litla í gönguferð niður að strönd. Áramótin fyrri voru róleg, heimboð til vina í Hamingjudalnum og heim á skikkanlegum tíma aldrei þessu vant. Nú er ég nýkomin heim frá Tælandi þar sem ég var í stuttu fríi með manni og tveimur vinum yfir kínversku áramótin. Það var ósköp ljúft. Ég stoppaði í 12 tíma í HK og fór þá beint til Japan í vinnuferð - úff úff úff.

Nú er ég loksins komin heim aftur og punkteraði á bátnum hennar Huldu um helgina þar sem ég bætti upp svefnleysi og yfirvinnu undanfarna daga. Á 2,5 dögum í Tokyo náði ég 14 fundum og ýmsu fleira til, svo það var kærkomin hvíld að þurfa lítið að hugsa, tala eða yfirhöfuð gera þar sem við rugguðum til á flóanum um borð í Sólon Íslandus.

Ár nautsins er byrjað og rottan búin. Það getur bara boðað gott að sjá vinnusaman bolann taka við af lævísri rottu, ég óska öllum góðs nýs árs.
Kung Hei Fat Choi !