Það er eins og einhver hafi bara hrifsað frá okkur veturinn og skellt saman í vor rétt si svona! Hér eru allt að 24 gráður núna, sól og Íslendingurinn gæti líklega komist slysalaust frá opnum skóm. Hitateppið góða sem keypt var á Nýja Sjálandi í september er aftur komið í frí og loðbuxurnar góðu frá Kazakhstan verða kannski þvegnar í vikunni. Mikið var samt gott að eiga þær þessar fáu vikur sem hægt var að kalla kalt í veðri.
Ég átti góða helgi. Á föstudaginn héldum við upp á Waitangi Day en það er hálfgerður þjóðhátíðardagur Máranna. Þetta er mikið fjör en súkkulaðistrákar, og stelpur, koma saman og syngja mikið, halda ræður, gera grín og borða óhemju mikið. Minn maður var veislustjóri og hélt flotta ræðu á maori sem reyndar fór fyrir ofan garð og neðan hjá flestum viðstöddum. Márarnir eru orðnir svo útþynntir að fæstir skilja sitt eigið tungumál almennilega en hefðirnar og siðirnir halda sér samt ótrúlega vel. Allir kunna samt lögin sem sungin eru á maori og einhvern veginn virðist fólk hafa fæðst með gítar í höndunum því flestir eru partýfærir án þess að hafa nokkurn tímann farið í tónlistarnám. Og þetta lið getur sungið!!! Þar er ekkert hummað í hornum - munnur upp á gátt og út koma alls kyns einsöngvar og falleg hljóð. Ó, bara að söngnámið hefði skilað sér betur en ég skal einhvern daginn verða tónskörp.
Á laugardaginn fengum við að æfa okkur í foreldrahlutverkinu. Freyja litla og Starri komu í heimsókn til okkar og vildu læra rúgbý af mínum manni. Hann hafði voðalega gaman að því að láta þau hlaupa um og henda á milli bolta - minntist reyndar á það eftir á að hann væri alveg uppgefinn eftir allt saman og vonandi er nú hættur við að eignast fjögur. Ég var sjálf að keppa og átti hörkuleik sem við unnum, sérlega sætur sigur því þetta voru erkifjendurnir sem hefðu fengið bikar ef við hefðum ekki gengið frá þeim ! Nú eru bara 2 leikir eftir af leiktímabilinu og ég mun að öðru óbreyttu leggja skóna á hilluna eftir það, Bjarka og fleirum til ánægju. Ég er líklega komin af léttasta skeiðinu því líkaminn kvartar bara meira og meira í hvert sinn sem ég hleyp á annað fólk! Eitthvað tekur nú við hlýtur að vera, ég er íþróttaálfur orðinn af verunni í Asíu og ætla mér ekki að drabbast niður. Ég tek þátt í 25 km fjallgöngu eftir 2 vikur með vini mínum Damian sem hefur það fram yfir mig að hafa tekið þátt í 100 kílómetra fjallgöngu áður en ég hef bara rétt rölt mér í búðir og niður á strönd í undirbúningi fyrir þessa áskorun en ég hef jú alltaf 2 vikur til stefnu....
Með það í huga er best að fara að sofa, æfing í fyrramálið.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli