Vikulegar skriftir
Helgarlok og ég hef lítið bloggað þessa vikuna. Til að fara hratt yfir sögu sl. daga fór ég út að borða eftir rúgbýæfingu þriðjudagsins með Kevin í von um að sjá Mars líða framhjá. Fórum á mjög fínan veitingastað þar sem svitapollarnir á enni og undir höndum sómdu sér sæmilega vel en eftir 2ja tíma hlaup og rúgbýárekstra hætti ég ekki að svitna í öllum þeim 27 gráðum og 68% raka sem boðið er uppá á kvöldin í Hong Kong. Át á mig gat, dýrustu rétti vitanlega og gerði það sem ég gat til að vera fyndin og áhugaverð svo vesalings maðurinn fengi eitthvað fyrir peningana sína. Mátti líða fyrir það daginn eftir því að þegar liðnir voru innan við 12 tímar frá því ég þakkaði fyrir mig og kvaddi var mannrolan búin að hringja í mig 5x og senda mér tölvupóst. Ég er alveg við það að bilast, ég segi það satt. Ég var ekki fyrr búin að kyngja tólfhundruðkróna súkkulaðipæinu mínu en hann spurði hvort við gætum ekki hist kvöldið eftir. Ég hélt nú ekki því ég var að fara í alvöru afmælisveisluna hans Trevors. Hvort við gætum hist þegar hún væri farin að þynnast? Nei. En á fimmtudaginn þá? Sjáum til. Líklegt eða ólíklegt? Dísus, sjáum bara til!Fimmtudagur kom og fór með 4 hringingum sem flestum var ósvarað.
Hann fer til Bali á morgun, án mín, og vill því endilega hitta mig í kvöld en hér sit ég nú kl. 7 um kvöld í stuttbuxum og strigaskóm, ómáluð og eins og emúi í suðvestantíu með hárið út í allar áttir. Undir þeim formerkjum að ég sitji samviskusamlega við vinnu á sunnudagskvöldi ætla ég að afsaka mig frá rauðvínsdrykkju uppi á þaki á dýrasta hóteli Hong Kong.
Ég sá aldrei Mars.
Á föstudag var haldið upp á þriðja í afmæli Trevors þrátt fyrir fögur fyrirheit um að helgin yrði róleg. Eyddi laugardeginum í frábærum félagsskap á 45feta báti sem siglt var að eyðilegri strönd útundan suðurströnd Lamma eyju. Þar var farið á sjóskíði, synt í sjónum, spítt í botn á hraðbátnum og sólin sleikt. Grilluðum risarækjur og ostapylsur, dönsuðum, brunnum. Fjölbreytilegur hópur sem var á aldrinum 21 til 62ja ára og þjóðernin náðu frá Samoa til Íslands og geri aðrir betur. Ég æfði þýskuna og sænsku auk aðdáunarverðra tilrauna til að skilja Afrikaans sem er stökkbreytt afbrigði af hollensku frá nýlendutímabilinu. Með tregatárum og sorg í hjarta kvaddi ég þetta frábæra fólk sem hafði boðið mér með í skemmtisiglinguna sína í þetta eina skipti sem líklegast verða ekki fleiri af ósögðum ástæðum.
Brunnin eftir heiðskíru og 33ja stiga hita í sjónum ruslaðist ég heim og sofnaði snemma enda á leiðinni í hike á sunnudeginum. Spíttist á fætur kl. 6 til að taka mig til og var mætt í hlaupagírnum til Damians 45 mínútum síðar en komst þar að því að aðrir hlaupagikkir höfðu átt erfiðara með vöknun og tilkynntu forföll. Við fórum því bara tvö og fannst það svo sem ekkert síðra enda hægir óneitanlega á okkur íþróttaálfunum þegar silakeppir í smánarlegu formi eru með í för. Tíh. Hlupum mun meira í þetta skiptið enda ætluðum við að slá fyrra tímamet sem þótti þó nokkuð gott. Eftir 2 tíma vorum við komin 18 kílómetra og mín alveg búin. Aðallega var mér illt í hnjánum og ökklunum auk þess sem ég hálfmissteig mig eftir 10 kílómetra og ákvað þess vegna að láta 18 kílómetra nægja það skiptið. Damian hélt áfram án mín en ég skreið heim til hans þar sem ég stökk í sundlaugina og lét líða úr mér. Hann kom grunsamlega snemma heim miðað við að hafa átt 7 kílómetra eftir þar sem ég skildi við hann en hann viðurkenndi svo síðar að hafa tekið ranga kvísl á einum af fjölmörgum vegamótum á leiðinni.
Íris hringdi í mig á miðri leið, stödd í afmælisveislu Elsu og klukkan orðin 1 eftir miðnætti á Íslandi. Heyrðist vera hið mesta fjör hjá stelpunum og hefði gjarnan viljað vera með þeim en varð að láta mér nægja að skála með í huganum. Svitnaði svo mikið á meðan ég talaði við hana (hætti náttúrulega ekkert að hlaupa) að síminn dó bara. Hef Elsu eða Hugrúnu grunaða um að hafa reynt að hringja stuttu síðar en það var sama á hvaða takka ég ýtti á símanum, það var allt frosið. Slökkti því á honum og reyndi að kveikja aftur en þá bara vildi hann ekki meir. Hlakkaði mikið í Damian sem lengi hefur strítt mér af afturhaldssemi gemsavals míns en þessi elska hefur trygg og trú þjónað mér í rúm þrjú ár og sýnir engin veikleikamerki enn! Ja, nema hvað hann vildi ekki virka fyrr en eftir að ég hafði farið heim með hann og þurrkað með hárþurrkunni DD's. Svo hér færðu afmæliskveðjuna þína Elsa mín *HÉR*, til hamingju með afmælið og árin öllsömul (25?) og vonandi fékkstu ferð til mín í afmælisgjöf eins og ég gaukaði að einhverjum... :-)
Nú er ég farin í Kennedy Town með varabirgðir af AfterSun og American Wedding á DVD. Auglýsi eftir tölvupóstum, commentum eða fréttum frá lesendum en tilvera bloggsins riðar fljótt til falls ef viðbrögðin vantar.
sunnudagur, ágúst 31, 2003
þriðjudagur, ágúst 26, 2003
Allt eða ekkert
Það er ýmist of eða van. Nú streyma að mér vonbiðlarnir, hver öðrum glæsilegri. Sá þroskahefti í fyrirtækinu á móti hættir ekki að koma við hjá mér á tíðum klósettferðum sínum og stynja upp morgunverðartilboðum en enskukunnátta hans er takmörkuð við eftirfarandi frasa "Jú verí bjútífúl - brekkfast?"
Azisjtin Jocharac frá Azerbaijan er farinn að læra íslensku á netinu og sendir mér bréf á dag í von um að hitta mig eitthvert kvöldið. Mynd af drengnum má finna hér sem segir allt sem segja þarf.
Kevin hinn ameríski er sá sem bauð upp á rauðvínið rándýra um þarsíðustu helgi. Hann missti konuna, húsnæðið (þetta flotta rándýra) og vinnuna allt í sama mánuðinum og hefur því skiljanlega verið heldur niðurdreginn undanfarið. Hann ákvað því að kaupa sér stutta dvöl á hressingarhæli í fjallahlíðum á Bali í Indónesíu þar sem hann er sendur í gönguferðir, fóðraður á lífrænni ræktun og nuddaður 3 tíma á dag. Ekki veit ég svo obboslega gjörla hvort ég var svona hressingarþurfi en hann hringdi í mig í gær og sagði mér að það væri jafndýrt fyrir hann að fara einn eins og að kaupa pakkaferð fyrir tvo og hvort ég myndi ekki bara skella mér með honum!! Í takt við dýran vínsmekk er hæli þetta eitt af virtustu hressingarhælum Asíu og kostar litlar 260þúsund krónur að dvelja þar í 5 daga. Honum blæddi nú ekki við að bjóða mér að fylgja sér þessa örfáu daga og borga fyrir mig pakkann. Ég með herkjum náði að neita þessu glæsilegasta tilboði sem nokkur karlmaður fyrr né síðar hefur borið upp en féllst á að snæða með honum kvöldverð í kvöld og horfa á Mars nálgast jörðu. Meir um það síðar........
Það er ýmist of eða van. Nú streyma að mér vonbiðlarnir, hver öðrum glæsilegri. Sá þroskahefti í fyrirtækinu á móti hættir ekki að koma við hjá mér á tíðum klósettferðum sínum og stynja upp morgunverðartilboðum en enskukunnátta hans er takmörkuð við eftirfarandi frasa "Jú verí bjútífúl - brekkfast?"
Azisjtin Jocharac frá Azerbaijan er farinn að læra íslensku á netinu og sendir mér bréf á dag í von um að hitta mig eitthvert kvöldið. Mynd af drengnum má finna hér sem segir allt sem segja þarf.
Kevin hinn ameríski er sá sem bauð upp á rauðvínið rándýra um þarsíðustu helgi. Hann missti konuna, húsnæðið (þetta flotta rándýra) og vinnuna allt í sama mánuðinum og hefur því skiljanlega verið heldur niðurdreginn undanfarið. Hann ákvað því að kaupa sér stutta dvöl á hressingarhæli í fjallahlíðum á Bali í Indónesíu þar sem hann er sendur í gönguferðir, fóðraður á lífrænni ræktun og nuddaður 3 tíma á dag. Ekki veit ég svo obboslega gjörla hvort ég var svona hressingarþurfi en hann hringdi í mig í gær og sagði mér að það væri jafndýrt fyrir hann að fara einn eins og að kaupa pakkaferð fyrir tvo og hvort ég myndi ekki bara skella mér með honum!! Í takt við dýran vínsmekk er hæli þetta eitt af virtustu hressingarhælum Asíu og kostar litlar 260þúsund krónur að dvelja þar í 5 daga. Honum blæddi nú ekki við að bjóða mér að fylgja sér þessa örfáu daga og borga fyrir mig pakkann. Ég með herkjum náði að neita þessu glæsilegasta tilboði sem nokkur karlmaður fyrr né síðar hefur borið upp en féllst á að snæða með honum kvöldverð í kvöld og horfa á Mars nálgast jörðu. Meir um það síðar........
mánudagur, ágúst 25, 2003
Dekurdagar í Schenzen
Skelfilega er erfitt að sætta sig aftur við grámyglulega mánudaga eftir helgar eins og þessa. Í þokkabót er úti typhoon 3 sem þýðir á mannamáli rok, rigning, þoka og þrumur. Oj oj.
Eftir vinnu á laugardegi fórum við með lest til Schenzen sem er borg á landamærum Hong Kong og Kína. Þar biðu okkar Damian og Trevor sem fóru á undan okkur Henrik enda ekki eins vinnuglaðir og við norður-evrópsku. Eftir að hafa rölt um í Lo Wu verslunarmiðstöðinni, keypt samtals 76 DVD diska (þar af ég bara einn því þeir áttu ekki fimmtu seríuna af Sex and the City) sóttum við May og Cal, þær kínversku í hópnum. Tókum þá taxa upp til Dai Moi Sa þar sem við áttum bókað hótel á vinsælu baðstrandarsvæði kínverjanna. Hótelið stóðst allar kröfur, sundlaug og fín aðstaða í alla staði svo eftir tékk-inn settumst við út á svalir, skáluðum fyrir Trevor og öllum hans 33 árum við undirspil kínverskra karaókí syngjenda á torginu framan við hótelið. Með sæluandvörpum dásömuðum við lífsins lystisemdir, staðinn og stundina, ströndina, veðrið, félagsskapinn og allt það sem gerði þessa ferð fullkomna.
Þegar allir voru búnir að virkja bragðlaukana með rauðu eðalvíni var haldið út að borða. Alin upp á gæðavörum Fjallalambs hf. á Kópaskeri átti ég erfitt með að kyngja plasthúðaðri öndinni, slepjulegum smokkfisknum og vel saltaðri dúfu enda hafði ég við rauðvínsdrykkjuna séð fyrir mér lambalæri og smjörsteikta sveppi. Varð að láta mér matinn lynda en hugsaði oftar en einu sinni um Makkann við hliðina á þessum fína veitingarstað.
Eftir matinn fórum við í gönguferð eftir ströndinni á tásunum, gerðum grín að lítt niðurvöxnum karlpeningnum sem hljóp um í níðþröngum speedós, bleyttum fætur og (sumir) fötin í ölduganginum sem fór hamförum enda typhoon að vinda sér upp úr no. 1 upp í no.3. Til að fullkomna kvöldið enduðum við með viskí og Havanavindla í boði Henriks á nuddstofu hótelsins sem opin var 24 tíma sólarhringsins. Eftir klukkutíma tásunudd og siggafskröpun var dagur að kveldi kominn og allir orðnir heldur glæreygir.
Eftir næringarríkan morgunverð hjá Mister MacDónalds var haldið til baka til Schenzen á næstu nuddstofu. Þar fengu strákarnir sína fyrstu handsnyrtingu á ævinni (og sumir þó orðnir 37 ára!!), kvenkynið var klætt í einnota pappanaríur og öllum pakkað inn í rauða og bláa galla. April mætti á svæðið en hafði ekki komist fyrr til að njóta alls með okkur. Langur tími fór í að finna sæmilegar gellur til að sjá um dekrið því stákarnir höfðu á því sterkar skoðanir hver fengi að nudda þá og olíubera. Eitthvað fannst þeim kvensurnar frá kvöldinu áður hafa verið of ljótar og fullyrtu að þess vegna hefði fótanuddið ekki verið eins þægilegt og ella. Henrik endaði á að borga tvöfalt til að láta sækja stúlku því þegar röðin kom að honum að velja reyndust aðeins strákar vera eftir. Allir fengu loksins stúlkur sem stóðust gæðakröfurnar en ég þarf líklega ekki að taka fram að ég ætlaði mér sannarlega ekki að leyfa kínverskum horlingi* að snerta mitt gæðaskinn. Þarna eyddum við 3 klukkutímum í olíunuddi, kínversku punktanuddi, handsnyrtingum, fótsnyrtingum, höfuðnuddi, sogæðanuddi og gvuð veit hverju meira og borguðum fyrir það heilar 1500 ISK að þjórfé inniföldu.
Til að setja punktinn yfir i-ið var endað á mínum eftirlætis veitingastað í Hong Kong, Outback. Cecarsalati, brauði, ostaogbeikonfrönskum, Alice Springs chicken og nokkrum kókglösum síðar gat ekki nokkur maður sig hrært. Rétt höfðum það af að síga inn í leigubíl og heim í bælið sem þessa nóttina var ánægjulega friðsælt þar sem meðleigjandinn er á Pattaya á Tælandi. Trevor kvaddi með óvenju fastri kreistu muldrandi eitthvað um virði þess að eiga góða vini sem yljaði mér inn að hjartarótum. Ég á vissulega góða að hér í Hong Kong og finnst ótrúlegt að minn þétti vinahópur hafi ekki þekkst fyrir hálfu ári. Er ekki lífið yndislegt?
*) horlingur = horaður karlmaður
Skelfilega er erfitt að sætta sig aftur við grámyglulega mánudaga eftir helgar eins og þessa. Í þokkabót er úti typhoon 3 sem þýðir á mannamáli rok, rigning, þoka og þrumur. Oj oj.
Eftir vinnu á laugardegi fórum við með lest til Schenzen sem er borg á landamærum Hong Kong og Kína. Þar biðu okkar Damian og Trevor sem fóru á undan okkur Henrik enda ekki eins vinnuglaðir og við norður-evrópsku. Eftir að hafa rölt um í Lo Wu verslunarmiðstöðinni, keypt samtals 76 DVD diska (þar af ég bara einn því þeir áttu ekki fimmtu seríuna af Sex and the City) sóttum við May og Cal, þær kínversku í hópnum. Tókum þá taxa upp til Dai Moi Sa þar sem við áttum bókað hótel á vinsælu baðstrandarsvæði kínverjanna. Hótelið stóðst allar kröfur, sundlaug og fín aðstaða í alla staði svo eftir tékk-inn settumst við út á svalir, skáluðum fyrir Trevor og öllum hans 33 árum við undirspil kínverskra karaókí syngjenda á torginu framan við hótelið. Með sæluandvörpum dásömuðum við lífsins lystisemdir, staðinn og stundina, ströndina, veðrið, félagsskapinn og allt það sem gerði þessa ferð fullkomna.
Þegar allir voru búnir að virkja bragðlaukana með rauðu eðalvíni var haldið út að borða. Alin upp á gæðavörum Fjallalambs hf. á Kópaskeri átti ég erfitt með að kyngja plasthúðaðri öndinni, slepjulegum smokkfisknum og vel saltaðri dúfu enda hafði ég við rauðvínsdrykkjuna séð fyrir mér lambalæri og smjörsteikta sveppi. Varð að láta mér matinn lynda en hugsaði oftar en einu sinni um Makkann við hliðina á þessum fína veitingarstað.
Eftir matinn fórum við í gönguferð eftir ströndinni á tásunum, gerðum grín að lítt niðurvöxnum karlpeningnum sem hljóp um í níðþröngum speedós, bleyttum fætur og (sumir) fötin í ölduganginum sem fór hamförum enda typhoon að vinda sér upp úr no. 1 upp í no.3. Til að fullkomna kvöldið enduðum við með viskí og Havanavindla í boði Henriks á nuddstofu hótelsins sem opin var 24 tíma sólarhringsins. Eftir klukkutíma tásunudd og siggafskröpun var dagur að kveldi kominn og allir orðnir heldur glæreygir.
Eftir næringarríkan morgunverð hjá Mister MacDónalds var haldið til baka til Schenzen á næstu nuddstofu. Þar fengu strákarnir sína fyrstu handsnyrtingu á ævinni (og sumir þó orðnir 37 ára!!), kvenkynið var klætt í einnota pappanaríur og öllum pakkað inn í rauða og bláa galla. April mætti á svæðið en hafði ekki komist fyrr til að njóta alls með okkur. Langur tími fór í að finna sæmilegar gellur til að sjá um dekrið því stákarnir höfðu á því sterkar skoðanir hver fengi að nudda þá og olíubera. Eitthvað fannst þeim kvensurnar frá kvöldinu áður hafa verið of ljótar og fullyrtu að þess vegna hefði fótanuddið ekki verið eins þægilegt og ella. Henrik endaði á að borga tvöfalt til að láta sækja stúlku því þegar röðin kom að honum að velja reyndust aðeins strákar vera eftir. Allir fengu loksins stúlkur sem stóðust gæðakröfurnar en ég þarf líklega ekki að taka fram að ég ætlaði mér sannarlega ekki að leyfa kínverskum horlingi* að snerta mitt gæðaskinn. Þarna eyddum við 3 klukkutímum í olíunuddi, kínversku punktanuddi, handsnyrtingum, fótsnyrtingum, höfuðnuddi, sogæðanuddi og gvuð veit hverju meira og borguðum fyrir það heilar 1500 ISK að þjórfé inniföldu.
Til að setja punktinn yfir i-ið var endað á mínum eftirlætis veitingastað í Hong Kong, Outback. Cecarsalati, brauði, ostaogbeikonfrönskum, Alice Springs chicken og nokkrum kókglösum síðar gat ekki nokkur maður sig hrært. Rétt höfðum það af að síga inn í leigubíl og heim í bælið sem þessa nóttina var ánægjulega friðsælt þar sem meðleigjandinn er á Pattaya á Tælandi. Trevor kvaddi með óvenju fastri kreistu muldrandi eitthvað um virði þess að eiga góða vini sem yljaði mér inn að hjartarótum. Ég á vissulega góða að hér í Hong Kong og finnst ótrúlegt að minn þétti vinahópur hafi ekki þekkst fyrir hálfu ári. Er ekki lífið yndislegt?
*) horlingur = horaður karlmaður
fimmtudagur, ágúst 21, 2003
Helgarplönin
Helgin nálgast enn eina ferðina - og ég rétt náði að opna augun á miðvikudegi. Sé fram á mikið dekur og ljúft líf þessa helgina, eins og svo oft áður. Fer upp til Guangzou héraðs í Kína með 7 öðrum og gisti eina nótt á hóteli við ströndina. Trevor vinur okkar á afmæli og við ætlum að koma honum á óvart með því að ræna honum á laugardeginum og halda honum afmælisveislu í Kína. Hann veit ekkert enn og því er mesti hausverkurinn núna að finna vegabréfið hans til að hafa allt tilbúið fyrir mannránið mikla. Þarna uppfrá ætlum við að éta á okkur gat, reykja vindla og skála í koníaki (allir nema ég auðvitað). Á sunnudeginum er svo dekur í Schenzen þar sem við förum í heilnudd, hand-og fótsnyrtingu, sána og fleira gott. Ef veður leyfir enda ég sunndaginn á útsýnisferð um Hong Kong eyju .... Á HARELY DAVIDSON HJÓLI!! Verst er að eldrauði leðurgallinn er heima á Íslandi svo ég verð ekki alvöru bikerbitch í þetta skiptið. Getur einhver sent hann með hraðpósti??
Þá er ferð til Singapore í farvatninu, erum að reyna að smala saman í litla hópferð til Singapore 11.september en þá er löng helgi í Hong Kong. Um að gera að gera sér dagamun - svona einu sinni ... :-Þ
Er annars þotin í rúbbí!
Helgin nálgast enn eina ferðina - og ég rétt náði að opna augun á miðvikudegi. Sé fram á mikið dekur og ljúft líf þessa helgina, eins og svo oft áður. Fer upp til Guangzou héraðs í Kína með 7 öðrum og gisti eina nótt á hóteli við ströndina. Trevor vinur okkar á afmæli og við ætlum að koma honum á óvart með því að ræna honum á laugardeginum og halda honum afmælisveislu í Kína. Hann veit ekkert enn og því er mesti hausverkurinn núna að finna vegabréfið hans til að hafa allt tilbúið fyrir mannránið mikla. Þarna uppfrá ætlum við að éta á okkur gat, reykja vindla og skála í koníaki (allir nema ég auðvitað). Á sunnudeginum er svo dekur í Schenzen þar sem við förum í heilnudd, hand-og fótsnyrtingu, sána og fleira gott. Ef veður leyfir enda ég sunndaginn á útsýnisferð um Hong Kong eyju .... Á HARELY DAVIDSON HJÓLI!! Verst er að eldrauði leðurgallinn er heima á Íslandi svo ég verð ekki alvöru bikerbitch í þetta skiptið. Getur einhver sent hann með hraðpósti??
Þá er ferð til Singapore í farvatninu, erum að reyna að smala saman í litla hópferð til Singapore 11.september en þá er löng helgi í Hong Kong. Um að gera að gera sér dagamun - svona einu sinni ... :-Þ
Er annars þotin í rúbbí!
miðvikudagur, ágúst 20, 2003
Kvenlegar íþróttir
Ó þá sælu flugfreyjudaga þegar ég af skyldurækni teiknaði ælænerinn og augnskuggann. Ó þá sælu daga gervinaglanna og uppsetts hárs. Ó þá sæludaga þegar kolvetnaríkt og drullugt kranavatnið í Hong Kong tryggði mér sterkar og heilbrigðar neglur og glansandi hár. Ó Ó.
Guð geymi french manicure og hárspennur sem nú hafa tapað sessi sínum til svitabands og rótklipptra fingurnagla. Í stað varalits er munnstykki úr harðplasti til að verja tennurnar fyrir verstu höggunum frá brussunum úr hinu liðinu. Mér var fyrirskipað að mæta á takkaskóm næst.
Ég er með brákaðan fingur og blóðug hné.
Ó þá sælu flugfreyjudaga þegar ég af skyldurækni teiknaði ælænerinn og augnskuggann. Ó þá sælu daga gervinaglanna og uppsetts hárs. Ó þá sæludaga þegar kolvetnaríkt og drullugt kranavatnið í Hong Kong tryggði mér sterkar og heilbrigðar neglur og glansandi hár. Ó Ó.
Guð geymi french manicure og hárspennur sem nú hafa tapað sessi sínum til svitabands og rótklipptra fingurnagla. Í stað varalits er munnstykki úr harðplasti til að verja tennurnar fyrir verstu höggunum frá brussunum úr hinu liðinu. Mér var fyrirskipað að mæta á takkaskóm næst.
Ég er með brákaðan fingur og blóðug hné.
þriðjudagur, ágúst 19, 2003
YOU SNOOZE - YOU LOOSE
Snúsandi mörgum sinnum á hverjum morgni hef ég tapað hundruðum sexmínútna vökustundum. Ég er einkar rúmkært letidýr sem fórna gjarnan morgunverði, make-up, straujuðum fötum og öðrum nauðsynjum fyrir dýrmætar 6 mínútur sem hvert snús veitir mér. Ástkærri systur minni er þetta mikið áhyggjuefni enda spítist hún á fætur kl. fimm eitthvað á hverjum morgni eftir að hafa umlað, rifist og blaðrað út alla nóttina svo samsofendum hennar er vart hugaður svefn. Þegar líða tekur á daginn rennur nú móðurinn af henni og um 10leytið á kvöldin er hún punkteruð og óviðræðuhæf. Hún nýtur því aldrei mikilvægustu klukkustunda sólarhringsins sem 22.00-01.00 eru að mínu mati.
Ástæða þessa mismunar okkar systra er að öllu ókunn en er rannsóknarefni út af fyrir sig. Áhugasamir gefi sig fram.
Annars er 19.ágúst í dag og því afmælisdagur Leó Inga sáluga sem einu sinni elskaði mig afar heitt og nokkru síðar ekki neitt. Ég sendi honum hér með mínar kveðjur og rafrænt knúz í tilefni dagsins. Vonandi verður dagurinn hans ánægjulegur sem og okkar allra.
Lifið heil og fram eftir kvöldum...
Becks
Snúsandi mörgum sinnum á hverjum morgni hef ég tapað hundruðum sexmínútna vökustundum. Ég er einkar rúmkært letidýr sem fórna gjarnan morgunverði, make-up, straujuðum fötum og öðrum nauðsynjum fyrir dýrmætar 6 mínútur sem hvert snús veitir mér. Ástkærri systur minni er þetta mikið áhyggjuefni enda spítist hún á fætur kl. fimm eitthvað á hverjum morgni eftir að hafa umlað, rifist og blaðrað út alla nóttina svo samsofendum hennar er vart hugaður svefn. Þegar líða tekur á daginn rennur nú móðurinn af henni og um 10leytið á kvöldin er hún punkteruð og óviðræðuhæf. Hún nýtur því aldrei mikilvægustu klukkustunda sólarhringsins sem 22.00-01.00 eru að mínu mati.
Ástæða þessa mismunar okkar systra er að öllu ókunn en er rannsóknarefni út af fyrir sig. Áhugasamir gefi sig fram.
Annars er 19.ágúst í dag og því afmælisdagur Leó Inga sáluga sem einu sinni elskaði mig afar heitt og nokkru síðar ekki neitt. Ég sendi honum hér með mínar kveðjur og rafrænt knúz í tilefni dagsins. Vonandi verður dagurinn hans ánægjulegur sem og okkar allra.
Lifið heil og fram eftir kvöldum...
Becks
mánudagur, ágúst 18, 2003
Fyndnar tilvitnanir úr réttarsalnum
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: Are you sexually active?
A: No, I just lie there.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: What is your date of birth?
A: July fifteenth.
Q: What year?
A: Every year.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: What gear were you in at the moment of the impact?
A: Gucci sweats and Reeboks.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: What was the first thing your husband said to you when he woke up
that
morning?
A: He said, "Where am I, Cathy?"
Q: And why did that upset you?
A: My name is Susan.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: Do you know if your daughter has ever been involved in voodoo or
the
occult?
A: We both do.
Q: Voodoo?
A: We do.
Q: You do?
A: Yes, voodoo.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: Now doctor, isn't it true that when a person dies in his sleep, he
doesn't know about it until the next morning?
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: Were you present when your picture was taken?
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: So the date of conception (of the baby) was August 8th?
A: Yes.
Q: And what were you doing at that time?
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: She had three children, right?
A: Yes.
Q: How many were boys?
A: None.
Q: Were there any girls?
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: How was your first marriage terminated?
A: By death.
Q: And by whose death was it terminated?
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: Doctor, how many autopsies have you performed on dead people?
A: All my autopsies are performed on dead people.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: All your responses must be oral, OK? What school did you go to?
A: Oral.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: Do you recall the time that you examined the body?
A: The autopsy started around 8:30 p.m.
Q: And Mr.. Dennington was dead at the time?
A: No, he was sitting on the table wondering why I was doing an
autopsy.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: Are you qualified to give a urine sample?
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: Doctor, before you performed the autopsy, did you check for a
pulse?
A: No.
Q: Did you check for blood pressure?
A: No.
Q: Did you check for breathing?
A: No.
Q: So, then it is possible that the patient was alive when you began
the
autopsy?
A: No.
Q: How can you be so sure, Doctor?
A: Because his brain was sitting on my desk in a jar.
Q: But could the patient have still been alive, nevertheless?
A: Yes, it is possible that he could have been alive and practicing
law
somewhere.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: Are you sexually active?
A: No, I just lie there.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: What is your date of birth?
A: July fifteenth.
Q: What year?
A: Every year.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: What gear were you in at the moment of the impact?
A: Gucci sweats and Reeboks.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: What was the first thing your husband said to you when he woke up
that
morning?
A: He said, "Where am I, Cathy?"
Q: And why did that upset you?
A: My name is Susan.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: Do you know if your daughter has ever been involved in voodoo or
the
occult?
A: We both do.
Q: Voodoo?
A: We do.
Q: You do?
A: Yes, voodoo.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: Now doctor, isn't it true that when a person dies in his sleep, he
doesn't know about it until the next morning?
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: Were you present when your picture was taken?
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: So the date of conception (of the baby) was August 8th?
A: Yes.
Q: And what were you doing at that time?
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: She had three children, right?
A: Yes.
Q: How many were boys?
A: None.
Q: Were there any girls?
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: How was your first marriage terminated?
A: By death.
Q: And by whose death was it terminated?
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: Doctor, how many autopsies have you performed on dead people?
A: All my autopsies are performed on dead people.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: All your responses must be oral, OK? What school did you go to?
A: Oral.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: Do you recall the time that you examined the body?
A: The autopsy started around 8:30 p.m.
Q: And Mr.. Dennington was dead at the time?
A: No, he was sitting on the table wondering why I was doing an
autopsy.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: Are you qualified to give a urine sample?
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Q: Doctor, before you performed the autopsy, did you check for a
pulse?
A: No.
Q: Did you check for blood pressure?
A: No.
Q: Did you check for breathing?
A: No.
Q: So, then it is possible that the patient was alive when you began
the
autopsy?
A: No.
Q: How can you be so sure, Doctor?
A: Because his brain was sitting on my desk in a jar.
Q: But could the patient have still been alive, nevertheless?
A: Yes, it is possible that he could have been alive and practicing
law
somewhere.
sunnudagur, ágúst 17, 2003
Helgarþrek
Helgin var með óvenjulegra móti þetta skiptið en sannarlega var hún skref upp á við miðað við síðustu tvær. Hafandi heitið því að gera eitthvað uppbyggilegt og drekka ekki í mánuð (!!) ákvað ég að skella mér í göngu á laugardagsmorgni með Damian og fleiri æfingarfélögum hans. Þeir æfa nú fyrir 100 km göngu í nóvember svo ég átti von á nokkuð reffilegum hlaupagikkjum sem myndu illa líða mitt lélega form.
Fór samt í bæinn á föstudagskvöldið enda Henrik kominn í bæinn aftur og því ástæða til að fagna. Um tíuleytið fékk ég skilaboð um að göngunni/skokkinu væri frestað fram á sunnudagsmorgunn sem svipti mig ástæðu til að hundskast snemma heim. Sem var líklega eins gott því ég hef aldrei þekkt svona marga í bænum áður, það var eins og allir sem ég hef kynnst á síðustu 9 mánuðum væru samankomnir á sömu götunni....!
Horfði síðan á Nýja-Sjáland vs. Ástralíu keppa í rúgbý á laugardaginn enda orðin fanatískur rúgbýaðdáandi. Einn af áhorfendunum þekkti einhvern sem þekkti einhvern sem var með okkur bauð okkur svo öllum heim til sín í grill um kvöldið sem við þáðum vitanlega þótt við ætluðum að taka því rólega til að vera í göngugírnum snemma morguninn eftir. Ég mætti uppstríluð með kók og kjúklingabita á teini í Wellcome poka (svipað og að mæta með Bónuspoka...) og fyrirvarð mig fyrir hugsunarleysið þegar ég mætti á staðinn. Uppi á 34ðu hæð í Midlevels bjó gestgjafinn í einni flottustu íbúð sem ég hef komið inn í enda kostar hún rétt um 1.3 milljónir í leigu á MÁNUÐI. Steini lostin með kjúllann í pokanum starði ég á útsýnið sem eitt og sér er líklega metið á 700 þúsund. Eftir að hafa skoðað 3 baðherbergi, báðar hæðirnar (sem strax er nú lúxus í þessu hverfi í Hong Kong), dáðst að nuddpottinum og svölunum var mér rétt rauðvínsglas sem metið var á 10þús kall. Án þess að norðlendingurinn þekkti muninn var þetta 70þúsund króna rauðvínsflaska úr fyrstu tínslu sumarsins eitthvert metárið í Frakklandi. Ahamm hugsaði ég nú bara enda aldrei verið mikið fyrir vín og kunni eiginlega ekki við að spreða þessum eðalvökva á mig bragðlauka - og lyktarskynslausa....
Kevin, gestgjafinn, er að fara að flytja burt eftir 2 vikur og því var áhersla á það lögð að klára allt vín úr húsinu og matinn úr búrinu. Staðföst með göngu morgundagsins í huga lét ég 2 glös nægja og afsakaði mig burt úr teitinu rétt eftir miðnætti.
Fimm aumingjalegum tímum síðar var ég aftur komin á ról í Nike og hlírabol. Mæting var upp á Peak, hæsta fjall HK eyju kl. 6.45 um morguninn og það var ekki fyrr en þá að mér varð ljóst að gangan var 25 kílómetrar!!! Hefði ég vitað það kvöldið áður er töluvert líklegra að ég hefði verið sötrandi þetta rándýra í nuddpottinum kl. 6.45! Enga miskunn var að hafa hjá Damian sem lét eins og hann sæi ekki uppgjafarsvipinn á þeirri þreyttu heldur rauk af stað. 3 1/2 tíma síðar var mér allri lokið enda búin að ganga fyrstu 7 kílómetrana, hlaupa/skokka næstu 7 og ganga/klifra síðasta hlutann. 25 kílómetrar!!! (hafið í huga hver er að skrifa þessar línur...) Ég er bara ótrúlega fit eftir allt saman og get því hætt þessu æfingarugli og lagst aftur í súkkulaðið! Ég virðist bara vera í svona fínu ástandi eftir íþróttaferilinn forðum daga í Lundarskóla að ég rúlla bara upp 25 kílómetrum eins og ekkert sé. Reyndar hafði ég orð á því þegar við sáum grilla í 25km markið að ég væri allavega búin að komast að hvar mín mörk lægju en þau reyndust vera einhvers staðar nálægt 23ja kílómetrum ;-)
Ég sé nú fram á mikla strengi og stirða limi næstu daga en líklega verð ég of montin og útbelgd af eigin egói að það viðurkenni ég ekki fyrir neinum. Enda enginn tími til að væla yfir smámunum og rúgbýæfing á dagskránni strax á mánudag. Viva la vie!
Helgin var með óvenjulegra móti þetta skiptið en sannarlega var hún skref upp á við miðað við síðustu tvær. Hafandi heitið því að gera eitthvað uppbyggilegt og drekka ekki í mánuð (!!) ákvað ég að skella mér í göngu á laugardagsmorgni með Damian og fleiri æfingarfélögum hans. Þeir æfa nú fyrir 100 km göngu í nóvember svo ég átti von á nokkuð reffilegum hlaupagikkjum sem myndu illa líða mitt lélega form.
Fór samt í bæinn á föstudagskvöldið enda Henrik kominn í bæinn aftur og því ástæða til að fagna. Um tíuleytið fékk ég skilaboð um að göngunni/skokkinu væri frestað fram á sunnudagsmorgunn sem svipti mig ástæðu til að hundskast snemma heim. Sem var líklega eins gott því ég hef aldrei þekkt svona marga í bænum áður, það var eins og allir sem ég hef kynnst á síðustu 9 mánuðum væru samankomnir á sömu götunni....!
Horfði síðan á Nýja-Sjáland vs. Ástralíu keppa í rúgbý á laugardaginn enda orðin fanatískur rúgbýaðdáandi. Einn af áhorfendunum þekkti einhvern sem þekkti einhvern sem var með okkur bauð okkur svo öllum heim til sín í grill um kvöldið sem við þáðum vitanlega þótt við ætluðum að taka því rólega til að vera í göngugírnum snemma morguninn eftir. Ég mætti uppstríluð með kók og kjúklingabita á teini í Wellcome poka (svipað og að mæta með Bónuspoka...) og fyrirvarð mig fyrir hugsunarleysið þegar ég mætti á staðinn. Uppi á 34ðu hæð í Midlevels bjó gestgjafinn í einni flottustu íbúð sem ég hef komið inn í enda kostar hún rétt um 1.3 milljónir í leigu á MÁNUÐI. Steini lostin með kjúllann í pokanum starði ég á útsýnið sem eitt og sér er líklega metið á 700 þúsund. Eftir að hafa skoðað 3 baðherbergi, báðar hæðirnar (sem strax er nú lúxus í þessu hverfi í Hong Kong), dáðst að nuddpottinum og svölunum var mér rétt rauðvínsglas sem metið var á 10þús kall. Án þess að norðlendingurinn þekkti muninn var þetta 70þúsund króna rauðvínsflaska úr fyrstu tínslu sumarsins eitthvert metárið í Frakklandi. Ahamm hugsaði ég nú bara enda aldrei verið mikið fyrir vín og kunni eiginlega ekki við að spreða þessum eðalvökva á mig bragðlauka - og lyktarskynslausa....
Kevin, gestgjafinn, er að fara að flytja burt eftir 2 vikur og því var áhersla á það lögð að klára allt vín úr húsinu og matinn úr búrinu. Staðföst með göngu morgundagsins í huga lét ég 2 glös nægja og afsakaði mig burt úr teitinu rétt eftir miðnætti.
Fimm aumingjalegum tímum síðar var ég aftur komin á ról í Nike og hlírabol. Mæting var upp á Peak, hæsta fjall HK eyju kl. 6.45 um morguninn og það var ekki fyrr en þá að mér varð ljóst að gangan var 25 kílómetrar!!! Hefði ég vitað það kvöldið áður er töluvert líklegra að ég hefði verið sötrandi þetta rándýra í nuddpottinum kl. 6.45! Enga miskunn var að hafa hjá Damian sem lét eins og hann sæi ekki uppgjafarsvipinn á þeirri þreyttu heldur rauk af stað. 3 1/2 tíma síðar var mér allri lokið enda búin að ganga fyrstu 7 kílómetrana, hlaupa/skokka næstu 7 og ganga/klifra síðasta hlutann. 25 kílómetrar!!! (hafið í huga hver er að skrifa þessar línur...) Ég er bara ótrúlega fit eftir allt saman og get því hætt þessu æfingarugli og lagst aftur í súkkulaðið! Ég virðist bara vera í svona fínu ástandi eftir íþróttaferilinn forðum daga í Lundarskóla að ég rúlla bara upp 25 kílómetrum eins og ekkert sé. Reyndar hafði ég orð á því þegar við sáum grilla í 25km markið að ég væri allavega búin að komast að hvar mín mörk lægju en þau reyndust vera einhvers staðar nálægt 23ja kílómetrum ;-)
Ég sé nú fram á mikla strengi og stirða limi næstu daga en líklega verð ég of montin og útbelgd af eigin egói að það viðurkenni ég ekki fyrir neinum. Enda enginn tími til að væla yfir smámunum og rúgbýæfing á dagskránni strax á mánudag. Viva la vie!
mánudagur, ágúst 11, 2003
PUBCRAWL
Barskriðskeppnin á föstudagskvöldið stóð undir nafni. Á mánudagsmorgni biðu mín póstar frá skriðfélögum sem fæstir mundu hvort, hvernig og hvenær þeir komust heim. Þrátt fyrir mikinn móð og öflugt keppnisskap náðum við í mínu liði ekki fyrsta sæti enda allt saman kvensur sem óvanar eru svona drykkjulátum. Í staðinn fyrir að vera bundin saman á fótunum var reglunum breytt þannig að á milli allra baranna áttum við að sjá til þess að einn liðsmanna kæmi hvergi við götuna. April var í mínu liði og var vitanlega sú sem við hin þurftum að halda á allan tímann. Þótt hún sé nú létt og lítil stúlka var - einu vodkahlaupsskoti, tequila, bjór og Cuba Libre glasi síðar - erfitt að halda á henni og því steyptist hún á hausinn í götuna. Blóðug á höndum og olnboga fékk hún aukastig fyrir glæsilegt fall sem dugði okkur þó ekki til sigurs.
Hópurinn er allavega hress og ég kynntist fullt af góðu fólki sem vonandi er jafn indælt á rúgbývellinum!
Barskriðskeppnin á föstudagskvöldið stóð undir nafni. Á mánudagsmorgni biðu mín póstar frá skriðfélögum sem fæstir mundu hvort, hvernig og hvenær þeir komust heim. Þrátt fyrir mikinn móð og öflugt keppnisskap náðum við í mínu liði ekki fyrsta sæti enda allt saman kvensur sem óvanar eru svona drykkjulátum. Í staðinn fyrir að vera bundin saman á fótunum var reglunum breytt þannig að á milli allra baranna áttum við að sjá til þess að einn liðsmanna kæmi hvergi við götuna. April var í mínu liði og var vitanlega sú sem við hin þurftum að halda á allan tímann. Þótt hún sé nú létt og lítil stúlka var - einu vodkahlaupsskoti, tequila, bjór og Cuba Libre glasi síðar - erfitt að halda á henni og því steyptist hún á hausinn í götuna. Blóðug á höndum og olnboga fékk hún aukastig fyrir glæsilegt fall sem dugði okkur þó ekki til sigurs.
Hópurinn er allavega hress og ég kynntist fullt af góðu fólki sem vonandi er jafn indælt á rúgbývellinum!
ÁSTAND Í KENNEDY TOWN
Katie kom heim með Kana. Á laugardagsmorgni hrökk ég upp við Amerískan sjóliða í á stofugólfinu en Katie tilkynnti með stjörnur í augum að hún væri að fara með honum heim á skipið að skoða flaggskip ameríska flotans. Mér leið eins og braggabúa sem horfinn var aftur um mýmörg ár, allt aftur í senur úr Djöflaeyjunni. Ófær um að horfa opnum huga á Ástandið svona snemma morguns jammaði ég bara í áttina að parinu og hélt áfram að sofa. Hann hins vegar var ófær um að tala skiljanlega enda 23ja ára smágutti sem sagði dude í öðru hvurju orði. Nú þegar ég hef náð ráði og rænu eftir betri nætursvefn verð ég nú að samgleðjast sambýlingnum sem fráskilin og bitur stefnir hraðbyri í piprun. Best fannst mér nú að hann skyldi vera "medic" um borð en eins og lesendur kannski muna er Katie gangandi lyfjaforðabúr. Líklega hefur hann látið sér bregða minna en annars mætti ætla við uppljóstrun hægðatregðu, gyllinæðar, sveppasýkingar og öðrum óþverra sem plagar þessa elsku og hún svo gjarnan deilir með gestum og gangandi.
Katie kom heim með Kana. Á laugardagsmorgni hrökk ég upp við Amerískan sjóliða í á stofugólfinu en Katie tilkynnti með stjörnur í augum að hún væri að fara með honum heim á skipið að skoða flaggskip ameríska flotans. Mér leið eins og braggabúa sem horfinn var aftur um mýmörg ár, allt aftur í senur úr Djöflaeyjunni. Ófær um að horfa opnum huga á Ástandið svona snemma morguns jammaði ég bara í áttina að parinu og hélt áfram að sofa. Hann hins vegar var ófær um að tala skiljanlega enda 23ja ára smágutti sem sagði dude í öðru hvurju orði. Nú þegar ég hef náð ráði og rænu eftir betri nætursvefn verð ég nú að samgleðjast sambýlingnum sem fráskilin og bitur stefnir hraðbyri í piprun. Best fannst mér nú að hann skyldi vera "medic" um borð en eins og lesendur kannski muna er Katie gangandi lyfjaforðabúr. Líklega hefur hann látið sér bregða minna en annars mætti ætla við uppljóstrun hægðatregðu, gyllinæðar, sveppasýkingar og öðrum óþverra sem plagar þessa elsku og hún svo gjarnan deilir með gestum og gangandi.
föstudagur, ágúst 08, 2003
Draumfarir
Ég er aldeilis að láta mína drauma rætast hér í Hong Kong og á einna erfiðast með að skilgreina þá nýjustu á milli skyndiákvarðana minna sem eiga sér stað með taktföstu millibili. Nýjasti draumurinn er að komast í gamlar buxur sem hanga á vegg mér til minningar um minna mittismál og harðari spretti. Hef því hafið æfingar í rúgbý, gaelic fótbolta (sem er írsk útgáfa af fótbolta en þeir ákváðu að blanda rúgbý inn í reglurnar) og auðvitað blak aftur. Líklega er betra að spara stóru orðin en ég hef þó haft það af að mæta á 3 rúgbý æfingar, 2 blak og 3 gaelic á aðeins 3 vikum sem er ábyggilega bara gott miðað við mína íþróttaframmistöðu undanfarin ár. Sé ekki fram á að hafa heilar hnéskeljar á næstunni því á fyrstu æfingu flaug ég á hausinn og fékk brunasár á bæði hné.
Í gærkvöldi fór ég svo aftur í rúgby og féll aftur á hnén eingöngu til að breyta þáverandi fyrstastigs bruna í annars stigs... Miðað við æfingadagskrána (þri, mið, fim og lau dagar) fæ ég ekki séð hvernig hnén eiga að geta jafnað sig á milli. Í blakinu er ég eina hvíta manneskjan eins og er svo ég hef nú lært að segja "HEEEEEFFF!!!" á kínversku ("NNGGGOOOOH!!!!) ásamt fleiri nauðsynlegum frösum. Eins og gefur að skilja eru flestir í fótboltanum írskir, alveg einstaklega skemmtileg og hress þjóð. Leiðinlega rauðhærðir greyin þó....
Í rúgbýinu eru flestir enskir og ástralskir, blönduð lið. Mjög skemmtilegur hópur sem átti erfitt að skilja það að íslendingar hefðu fæstir horft á rúgbýleiki í lífinu svo mér var sett fyrir það heimaverkefni að horfa á Nýja-Sjáland vs. Suður-Afríka á laugardaginn. Við í rúgbý liðinu erum einmitt að fara í pub crawl í kvöld sem fer þannig fram að 4 saman í liði eru bundnir saman á fótum og eiga að drekka 8 drykki á 8 mismunandi stöðum í HK (og koma sér á milli auðvitað í taxa eða strætó) án þess að nokkur drepist eða gefist upp af öðrum ástæðum. Þeir sem eru fljótastir og minnst drukknir vinna ....
Ég er aldeilis að láta mína drauma rætast hér í Hong Kong og á einna erfiðast með að skilgreina þá nýjustu á milli skyndiákvarðana minna sem eiga sér stað með taktföstu millibili. Nýjasti draumurinn er að komast í gamlar buxur sem hanga á vegg mér til minningar um minna mittismál og harðari spretti. Hef því hafið æfingar í rúgbý, gaelic fótbolta (sem er írsk útgáfa af fótbolta en þeir ákváðu að blanda rúgbý inn í reglurnar) og auðvitað blak aftur. Líklega er betra að spara stóru orðin en ég hef þó haft það af að mæta á 3 rúgbý æfingar, 2 blak og 3 gaelic á aðeins 3 vikum sem er ábyggilega bara gott miðað við mína íþróttaframmistöðu undanfarin ár. Sé ekki fram á að hafa heilar hnéskeljar á næstunni því á fyrstu æfingu flaug ég á hausinn og fékk brunasár á bæði hné.
Í gærkvöldi fór ég svo aftur í rúgby og féll aftur á hnén eingöngu til að breyta þáverandi fyrstastigs bruna í annars stigs... Miðað við æfingadagskrána (þri, mið, fim og lau dagar) fæ ég ekki séð hvernig hnén eiga að geta jafnað sig á milli. Í blakinu er ég eina hvíta manneskjan eins og er svo ég hef nú lært að segja "HEEEEEFFF!!!" á kínversku ("NNGGGOOOOH!!!!) ásamt fleiri nauðsynlegum frösum. Eins og gefur að skilja eru flestir í fótboltanum írskir, alveg einstaklega skemmtileg og hress þjóð. Leiðinlega rauðhærðir greyin þó....
Í rúgbýinu eru flestir enskir og ástralskir, blönduð lið. Mjög skemmtilegur hópur sem átti erfitt að skilja það að íslendingar hefðu fæstir horft á rúgbýleiki í lífinu svo mér var sett fyrir það heimaverkefni að horfa á Nýja-Sjáland vs. Suður-Afríka á laugardaginn. Við í rúgbý liðinu erum einmitt að fara í pub crawl í kvöld sem fer þannig fram að 4 saman í liði eru bundnir saman á fótum og eiga að drekka 8 drykki á 8 mismunandi stöðum í HK (og koma sér á milli auðvitað í taxa eða strætó) án þess að nokkur drepist eða gefist upp af öðrum ástæðum. Þeir sem eru fljótastir og minnst drukknir vinna ....
Ástandið
Hong Kong er í ástandi. Hér eru sjóliðar frá AmEEEEErica út um allt og halda þeir eigi pleisið. Barir og veitingastaðir stóla á þessa rígmontnu rindla að draga sig upp úr efnahagslægðinni og hafa hengt upp stóra litríka borða sem eiga að laða þá og lokka inn. Ég er ekki frá því að sumar stúlkurnar séu í öllu klæðaminni dressum þessa dagana og þær auglýsa víst líka ... Sjá hér
Hong Kong er í ástandi. Hér eru sjóliðar frá AmEEEEErica út um allt og halda þeir eigi pleisið. Barir og veitingastaðir stóla á þessa rígmontnu rindla að draga sig upp úr efnahagslægðinni og hafa hengt upp stóra litríka borða sem eiga að laða þá og lokka inn. Ég er ekki frá því að sumar stúlkurnar séu í öllu klæðaminni dressum þessa dagana og þær auglýsa víst líka ... Sjá hér
fimmtudagur, ágúst 07, 2003
GUÐ GAF MÉR EYRA SVO NÚ MÁ ÉG HEYRA...
....Guð gaf mér augu svo nú má ég sjá ....
Eða ekki. Sjaldan hefur sjónskortur verið mér jafn þungbær eins og í gærkveldi þegar ég mætti til rúgbyæfingar í Happy Valley. Vitanlega hefur vinnuþjarkurinn engan tíma til að fylgjast með celeb-slúðrinu og því komu öskrin og gólin hinum megin götunnar mér algerlega á óvart. Real Madrid reyndist vera að mæta á völlinn til æfingar. Í anda Bítlaæðisins skrækti og ýldi í kvenþjóðinni sem saman var komin fyrir framan völlinn til að sjá engan annan en Beckham. Og það var þá sem mér varð ljóst að skortur á velvirkandi skynfærum háði mér meira en ég hef kært mig um að viðurkenna. Beckham gat allt eins verið maður númer fimm eða sjö og á meðan April með 100 % sjón velti fyrir sér hvort hann væri búinn að flétta allt upp á nýtt var ég enn að reyna að sjá hver þeirra væri Becks. Fyrr en varði var goðið úr sjónfæri ef svo má að orði komast....
Miður mín og óneitanlega meðvituð um sjálfan kónginn á næsta grasvelli átti ég erfitt með að einbeita mér að æfingunni. Fór ekki betur en svo að í lok dags var ég með brunasár á báðum hnjám og plástra á þremur stöðum. Líklega halda lesendur að ég sé svona dugleg á æfingum og að örfáir plástrar séu sjálfsagður fylgifiskur rugby en ástæðan í þetta skiptið er samt sem áður minn meðfæddi klaufaskapur. Ég steig altso á plastpoka sem einhver hafði plantað á miðjan völl og flaug á hausinn beint á grófgert gerfigrasið svo blæddi úr báðum hnjám.
Í von um að hitta Beckham eftir æfingu fórum við April í Wanchai enda miðvikudagskvöld og þá er frítt á barinn fyrir kvenþjóðina. Í hugsunarleysi hafði April tekið með sér boltann upp í búningsherbergi og mátti því dröslast með hann allt kvöldið á 10 mismunandi bari. Óhætt er að fullyrða að þvílíka athygli höfum við aldrei fengið áður því með 6000 bandaríska sjóliða í bænum (spauglaust) var rúgbýboltinn assgoti vinsæll! Við íhugum nú alvarlega að skila honum ekkert í næstu viku heldur eyða öðru miðvikudagskveldi í að kasta bolta á milli í LanKwaiFong.
....Guð gaf mér augu svo nú má ég sjá ....
Eða ekki. Sjaldan hefur sjónskortur verið mér jafn þungbær eins og í gærkveldi þegar ég mætti til rúgbyæfingar í Happy Valley. Vitanlega hefur vinnuþjarkurinn engan tíma til að fylgjast með celeb-slúðrinu og því komu öskrin og gólin hinum megin götunnar mér algerlega á óvart. Real Madrid reyndist vera að mæta á völlinn til æfingar. Í anda Bítlaæðisins skrækti og ýldi í kvenþjóðinni sem saman var komin fyrir framan völlinn til að sjá engan annan en Beckham. Og það var þá sem mér varð ljóst að skortur á velvirkandi skynfærum háði mér meira en ég hef kært mig um að viðurkenna. Beckham gat allt eins verið maður númer fimm eða sjö og á meðan April með 100 % sjón velti fyrir sér hvort hann væri búinn að flétta allt upp á nýtt var ég enn að reyna að sjá hver þeirra væri Becks. Fyrr en varði var goðið úr sjónfæri ef svo má að orði komast....
Miður mín og óneitanlega meðvituð um sjálfan kónginn á næsta grasvelli átti ég erfitt með að einbeita mér að æfingunni. Fór ekki betur en svo að í lok dags var ég með brunasár á báðum hnjám og plástra á þremur stöðum. Líklega halda lesendur að ég sé svona dugleg á æfingum og að örfáir plástrar séu sjálfsagður fylgifiskur rugby en ástæðan í þetta skiptið er samt sem áður minn meðfæddi klaufaskapur. Ég steig altso á plastpoka sem einhver hafði plantað á miðjan völl og flaug á hausinn beint á grófgert gerfigrasið svo blæddi úr báðum hnjám.
Í von um að hitta Beckham eftir æfingu fórum við April í Wanchai enda miðvikudagskvöld og þá er frítt á barinn fyrir kvenþjóðina. Í hugsunarleysi hafði April tekið með sér boltann upp í búningsherbergi og mátti því dröslast með hann allt kvöldið á 10 mismunandi bari. Óhætt er að fullyrða að þvílíka athygli höfum við aldrei fengið áður því með 6000 bandaríska sjóliða í bænum (spauglaust) var rúgbýboltinn assgoti vinsæll! Við íhugum nú alvarlega að skila honum ekkert í næstu viku heldur eyða öðru miðvikudagskveldi í að kasta bolta á milli í LanKwaiFong.
þriðjudagur, ágúst 05, 2003
FÖSTUDAGSKVÖLD
Ég nenni ekki að skrifa þetta aftur upp á móðurmálinu, treysti því að þið finnið út úr þessu....
Hilarious thing happened yesterday. Ordered pizza from Wildfire which do quite frequently and as I was watching SATC (Sex and the city) when it was delivered I hit "pause" to open the door. Got chatting with this little Indian guy about the curse of delivering pizzas on Friday nights when other people were comfortably cuddled up in their sofas watching TV. He agreed and mentioned that he wouldn't mind terribly to join me watching whatever it was that I was watching but as he had about 30 other deliveries to make he would have to settle for being a pizza delivery boy. I didn't quite get the joke at first but when he was gone I realized that on the TV screen - obviously visible to him - was Samantha from SATC having sex so it looked as if we (Katie and me) were two girls, at home on Friday night eating pizzas and watching PORN!! Had a great laugh and ate my pizza only to be interrupted by the phone. On the other end was Wildfire, a happy and laughing English boy just calling to see if we liked the pizza!!!! (no need to add that they have NEVER done that before) I bet my ass I will never have to wait 45 minutes again for our pizzas, the delivery boys probably are fighting to deliver the pizzas to the hot porn-watching-lesbos in Kennedy Town!!
Ég nenni ekki að skrifa þetta aftur upp á móðurmálinu, treysti því að þið finnið út úr þessu....
Hilarious thing happened yesterday. Ordered pizza from Wildfire which do quite frequently and as I was watching SATC (Sex and the city) when it was delivered I hit "pause" to open the door. Got chatting with this little Indian guy about the curse of delivering pizzas on Friday nights when other people were comfortably cuddled up in their sofas watching TV. He agreed and mentioned that he wouldn't mind terribly to join me watching whatever it was that I was watching but as he had about 30 other deliveries to make he would have to settle for being a pizza delivery boy. I didn't quite get the joke at first but when he was gone I realized that on the TV screen - obviously visible to him - was Samantha from SATC having sex so it looked as if we (Katie and me) were two girls, at home on Friday night eating pizzas and watching PORN!! Had a great laugh and ate my pizza only to be interrupted by the phone. On the other end was Wildfire, a happy and laughing English boy just calling to see if we liked the pizza!!!! (no need to add that they have NEVER done that before) I bet my ass I will never have to wait 45 minutes again for our pizzas, the delivery boys probably are fighting to deliver the pizzas to the hot porn-watching-lesbos in Kennedy Town!!