• Ótrúlegt alveg hreint að sjá myndir af atburðunum fyrir sunnan og vestan mig. Við erum ekki í neinni hættu hér, en Hulda systir og hennar fjölskylda var þarna fyrir réttum 3 vikum og ég var á leiðinni til Phuket í febrúarbyrjun en ekki er víst að það verði úr þessu. Gary vinur minn vinnur hjá breska sendiráðinu hér og er á sólarhringsvakt með sérstakan gemsa alla daga. Við vorum nýbúin að gantast með það að þessi sími hefði aldrei hringt en hann væri samt alltaf með hann á sér og voða passasamur með að hann yrði ekki batteríislaus. Svo gerðist það á afmælisdaginn minn að síminn hringdi og hann var boðaður samstundis út á flugvöll þar sem biði hans flugvél til að flytja hann á hörmungasvæðin til útgáfu neyðarvegabréfa fyrir þá sem misst höfðu allt. Við systur bíðum enn frétta af því hvort tvær fjölskyldur sem við þekkjum og eru á svæðinu hafi farið á kaf.

• Annars er það úr Hong Kong að frétta að veturinn er genginn í garð. Hann kom sterkur inn um gluggann að morgni 28unda des í formi 13 gráða og golu. Nokkuð mikill munur á dögunum tveimur því þann 27unda voru 23 gráður og allir sáttir. Nú er hinsvegar kvöl og pína að fara á settið um nótt og þurfa að ganga um berfætt á flísunum sem verða ískaldar viðkomu enda hitinn ekki mikið hærri inni en úti við. Það er hrím á linsunum fyrstu mínúturnar á hverjum degi, voðaleg tilvera. Vonum að þetta blási yfir sem fyrst. Man ekki hvenær rigndi síðast, einhverjar vikur síðan. Nægir að sjá snjó í sjónvarpinu.

• Það tekur á að eiga afmæli. Heillaóskunum rignir yfir mig um miðjar nætur þegar fólk sem ekki áttar sig á tímamismuni ákveður að gleðja mig. Auðvitað er ég mjög glöð. En ég er líka frekar þreytt þessa dagana. Það taka þeir til sín sem eiga.... híh! Farin í bælið....

• Auðvitað vaknar maður með stóra bólu á afmælisdaginn. Þótt ég sé 28 ára og ætti kannski að vera komin yfir mesta bóluskeiðið. En í dag er hún yfir meðalstærð og það einmitt á þeim degi sem margar myndir eru teknar af manni. Nú dugar ekkert nema No Name. Í dag ætla ég að leika mér og hafa það gott. Ég ætla ekkert að halda inni bumbunni og borða allt sem mig langar í. Reyndar byrjaði ég á því fyrir nokkru, en það eru nú einu sinni jólin.
  
  Ég er 28 ára og vissulega komin langt í lífinu. Landfræðilega séð. Ég hef tekist á við margt og unnið marga sigra, stundum tapað. Af listanum sem ég ætlaði að vera búin að klára fyrir þrítugt er nú fátt eftir, kannski ég þurfi að bæta einhverju við. Ég er voða hrifin af að gera tossalista og framtíðarplön. Ég geng með bók á mér á hverjum degi sem út í gegn er einn stór TO DO listi.

• Ég er búin að fá margar gjafir og vil koma á framfæri þökkum fyrir þær, símtöl, sms, email, og það "nýjasta" vefkort. Sérstaklega þykir mér vænt um gjafir sem voru keyptar með mig í huga, þ.e. hlutir sem kannski væru einskis virði öðrum en mér. Ég fékk DVD mynd með Beckham og stórt Beckham dagatal að auki. Ég fékk spil sem heitir "worst case scenario dating game" og teningaspil sem ég hafði víst þótt góð í eina kvöldstund á bar í Tsim Sha Tsui. Ég var sjálf búin að gleyma keppnisskapinu sem hljóp í mig og sigurgleðinni þegar það skilaði árangri en kanadísk vinkona mín sem með mér var þetta kvöld mundi eftir þessu og fór á stúfana. Þá fékk ég fallega mynd af okkur, April, Chrissy og mér frá Halloween kvöldinu innrammaða, ég fékk vín og kerti, uppáhalds dessertinn minn og risastóra köku senda á veitingastaðinn sem við fórum á. Ég fékk bæði nærföt og fjærföt. Mig grunar að fleiri gjafir séu á leiðinni og bíð spennt.

• Áramótin á næsta leyti svo hátíðarhöldunum linnir ekki í bráð. King Hei Fat Choi!

Jólamáltíðin afstaðin og búið að opna pakkana. Takk kærlega fyrir mig, fullt af fallegum gjöfum og ég ætti að hafa nóg að lesa á næstunni. Börnin fengu lítinn hvolp sem ég og Hulda fundum í gæludýrabúð á Þorláksmessukvöld og féllum fyrir undireins. Kostaði formúu og því eins gott að hann lifi af veturinn.... Allar jólagjafirnar frá mér voru því mjög praktískar og þar af leiðandi leiðinlegar, hundamatur, skálar, naglaklippur og hárabursti. Er fallin í ást yfir honum og hef gefið leyfi fyrir því að hann sofi við hlið mér á gólfinu hér hjá Huldu. Það fór ekki svo þessi jólin að ég svæfi ein!

• Jæja, jólin nálgast og ég er óvenju spræk. Ég verð hjá Huldu systur á aðfangadag og fékk að ráða einum jólasið (líklega hefur hún lesið bloggið mitt og kennt í brjósti um mig, einstæðinginn). Ég hef valið að það skulu verða bakaðar mömmukökur og skreyttar við undirspil Kirkjukórs Snartastaðakirkju og skjálfraddaða rödd Brynjólfs meðhjálpara í Snartarstaðasókn. Ég er nú á leiðinni heim að búa til deigið í þessar kökur, vona að ég klári mig fram úr því. Tók myndir af blúndubakstrinum, hann tókst ekki svo vel fyrr en í allra síðustu kökunum. Hér er mynd. Ofninn er hugsanlega eitthvað skakkur, þetta virðist hafa runnið eitthvað til!!!

• Ég hef eytt síðustu þremur dögum heima hjá kúnnum hennar Huldu sem vantaði barnapössun yfir hátíðarnar. Mér er það nú enn betur ljóst hversu ólíkan hugsunarhátt fólk hefur og viðhorf til barneigna og uppeldis. Þetta eru tvær litlar stúlkur og foreldrarnir eru lögfræðingar bæði tvö. Þau líklega velta um eða yfir 5 milljónum á mánuði, búa í íbúð sem aldrei kostar undir milljón á mánuði að leigja, lifa hátt. Í skrifstofunni eru langar raðir bóka í hillum og ekki ein þeirra lítur út fyrir að hafa verið lesin. Bókatitlarnir eru áhugaverðir, "Rich dad, poor dad; Invest your money and get rich; Retiring early; World leaders and their strategies....." Það er víst ábyggilegt að þau hafa aldrei keypt sér Rauðu séríuna eða annað uppbyggilegt. Pabbinn vill sem minnst af barnadóti vita þótt hann sé mjög elskulegur í garð dætra sinna. Hann er búinn að fjarlægja batterí úr þessum 4 stykkjum sem gefa frá sér hljóð en þær eiga nær engin leikföng. Sú eldri á bara bækur og vídeó frá Baby Einstein fyrirtækinu og kann nú, 22 mánaða, að telja, alla stafina og fleira nauðsynlegt á þessum aldri. Barnadót má hvergi sjást þegar hann kemur heim úr vinnunni og þau eru meira að segja svo á móti barnadóti að þau hafa ekkert skiptiborð. Ég má gjöra svo vel og krjúpa á eldhúsgólfinu með börnin á litlu handklæði þegar ég skipti á þeim. Ekki er þó víst að þær bíði varanlegan skaða af þessu, greyin.

• Síng dan fæ ló! eða Gleðileg Jól!

• Átti afleitan leik á laugardaginn, orkan að mestu farin í að sjá fyrir sér stórkostlegar tæklingar og mörk í slitróttum svefni alla vikuna. Ekkert mark frá mér semsagt en unnum með miklum mun (34-3) og kannski átti ég einhvern þátt í því.

• Eitthvað að rofa til í atvinnumálum, kannski ég þurfi ekki að leita á náðir Féló eftir allt saman. Ef allt gengur upp er ég hrædd um að karnivalið í Ríó bíði enn eitt árið. Ég ætla nú samt að spara allar yfirlýsingar fyrr en búið er að skrifa upp á einhverja pappíra. Auglýsi samt eftir hugmyndum að einhverju neutral nafni fyrir fyrirtækisrindil sem ég er að setja á stofn.

• Talandi um rindla, ég fór í kveðjupartý um síðustu helgi. Þar var mikið reynt að koma mér saman við ítalskan milljónamæring sem reyndist aðeins vera í Hong Kong yfir helgina. Það skipti hjónabandsmiðlarana í kring um mig engu máli enda eina sem þær virtust geta endurtekið var orðið "milljónamæringur". Ég er kannski ekki orðin nógu blönk til að horfa framhjá fitubornu hári og einnar krónu pickup línum.

• Nammið er að mestu gufað upp á hinn undarlegasta hátt. Eina vísbendingin sem mér hefur borist í þessu dularfulla hvarfi er gríðarlegur magaverkur sem hrjáði systur mína síðasta föstudagskvöld. Eftir nokkrar feiknarlegar rokur úr óæðri endanum virtust þjáningar hennar linast og hún stóð föst við þá fullyrðingu að hún hefði aðeins fengið sér einn pakka af Tópas. Ekki ætla ég nú að saka hana um lýgi og steliþjófnað svo ég auglýsi hér með eftir 150 grömmum af trompi og hálfum kúlusúkk poka (stórum).

• Börnin eru alltaf jafn yndisleg. Ég var í heimsókn hjá þeim í nýja húsinu um helgina og Freyjan vildi auðvitað leika sem mest við frænkuna. Við fórum í allskonar æfingar og reyndum að standa á höndum, fara í brú og hjólböruhlaup. Í ljós kom að ég er líklega búin að tapa barninu í sjálfri mér og missa hæfileikann til leikfimisæfinga. Ekki veit ég hvað verður um alla þessa orku sem ég einu sinni hafði. Bið að heilsa í bili.

Fátt er fallegra en Kópasker... klikkið HÉR

• Skoraði mark í leiknum síðasta laugardag, hef síðan næstum ekkert hvílst á nóttunni vegna sífeldrar endurtekningar í huganum. Ég vakna með alla vöðva spennta, kjálkana strengda og þykist heyra lófaklapp. Næsti leikur á laugardaginn, kannski ég skori annað þá.

• Búin að niðurhala (?? downloada) Skype sem er snilldarforrit. Allir beint í það, hér er linkur til að hala það inn á tölvuna ykkar svo við getum nú talað saman frítt. Mitt notendanafn er rebekkakristin . Ég er búin að testa þetta, búin að tala við fólk í Danmörku og á Íslandi, og allt virkaði vel. Betra en símasambandið sem stundum hikar á milli setninga.

• Hulda búin að éta mest af namminu......

Var að setja inn fleiri myndir úr ferðinni. Þeir sem voru búnir að sjá fyrsta hollið, byrja á blaðsíðu 3, klikkið bara á linkinn hér til hægri eða í síðasta pósti. Það var frekar kalt í Nýja Sjálandi og ég ekki með mikið af hlýjum fötum svo þið sjáið á myndunum að ég var í sömu tveimur peysunum alla ferðina!!!

• Úff úff úff!!! Skita!!! tvö kíló af lakkrís lentu á borðinu hjá mér í dag með jólakorti frá Hugrúnu og Matta. Ótrúúúúlega þakklát, hugulsemin hrærir mig. Takk elsku Hugrún, Matti og bymbill. Hulda systir er líka þakklát, hún fær vitanlega sinn skerf.

• Fór annars með Huldu systur í jólagjafaleiðangur. Hún ætlaði að kaupa sér fáránlega dýr jólakort en nískupúkinn ég stoppaði kaupin. Sagði henni að í skranbúð við hliðina væru þau miklu ódýrari og það skipti engan máli hvernig þessi kort væru að utan, það væru myndirnar og bréfið innan í sem skiptu höfuðmáli. (við sendum gjarnan jólabréf). Hún fór eftir mínum ráðum og kom með 60 jólakort sem vissulega voru 90prósent ódýrari en þau sem hún hafði áður ætlað að kaupa. Þegar betur var að gáð, var ekki nóg með að í pakkanum væru færri kort en utan á pakkningunni stóð, heldur voru bara kortin tvö sem snéru út jólaleg!! Hin voru hin fyndnustu tækifæriskort með illa stafsettri ensku utan á. Sem dæmi má taka var eitt af blárri dúfu og undir stóð "how are you?". Annað var með grænum fjögra laufa smára og segir "one day this will be beautiful in your memory".
• Ég missti mig í hlátur en Hulda sá ekki gleðina. Hún reiddist mér bara og neitar nú að senda nokkur kort þótt ég segi henni að fólki fynndist þetta ábyggilega ekki neitt nema fyndið. Uppáhaldskortið mitt er með mynd af svíni utan á og á kínversku stendur "you pig! what have you been eating!?". Ég fékk kínverja til að lesa þetta fyrir mig, hún skildi ekkert í mér að kaupa svona dónalegt kort. Þaðan af síður sá hún að þetta var jólakort. ..... Þótt það standi "merry christms" aftan á því ... !!

• Búin að finna gleðina á ný........

Var að setja inn myndir úr ferðinni miklu, fleiri á leiðinni...

• Skil ekki enn hvernig á að láta textann halda þeim línubilum sem ég set inn, finnst leiðinlegra að hafa þetta allt svona í belg og biðu svo ég prófa þetta svona með punktunum.
• Jólin eru alveg ferleg. Í þokkabót á ég afmæli mitt í öllum hátíðarhöldunum svo að á einni viku á allt að gerast - yfirleitt með skelfilegum afleiðingum. Ekkert nema Bon Jovi í afmælispartýið gæti mögulega staðið undir upptjúnuðum væntingum sem hafa fengið að krauma í heilt ár. Ég er ekki viss um að mamma og pabbi hafi gert ráð fyrir þessu þegar ég var getin.
• Jólin eru enn verri ef þú ert einstæðingur. Fyrir utan augljósa punkta eins og pakkaleysi frá hinum eina sanna, þá er alveg spurning um hvor kosturinn sé betri, að halda jólin ein eða þurfa að kyngja annarra manna jólahaldi. Ekkert verður eftir þínu höfði og þótt maður sé velkominn á ýmsa staði þá er ekki beint eins og jólin standi og falli með nærveru einstæðinga.
• Og ef einhver er í vafa, þá hefur jólablúsinn barið að dyrum........... merry sodden Christmas.

Komin aftur heim til Hong Kong, búin að skrifa og senda jólakort og pakka, leita mér enn að vinnu. Alveg er það merkilegt með atvinnuleitina. Trevor, samleigjandinn, ákvað að hjálpa mér og kom heim með auglýsingu sem hann sagði að hér á landi stæði ég öðrum umsækjendum vissulega framar. "Bra fitting model". Það borgar nokkuð vel og ég er vissulega barmmeiri en gengur og gerist í Asíu. Svo ég hringdi, þó ekki væri nema bara til að ganga fram af Trevor sem lá í hláturskasti yfir eigin fyndni. En nei, þegar þeir heyrðu um dvalarleyfisstatus minn var mér pent þakkað fyrir símtalið og síðan hef ég ekki heyrt staf.

Þá sótti ég um starf í sölu- og markaðsdeild fyrirtækis sem selur vörur inn á markaði í norður Evrópu. Krafist var mikilla tungumálahæfileika, s.s. mjög góðrar enskukunnáttu, eins Norðurlandamáls (ég tala þrjú!) auk þess sem ekki var verra ef þú kynnir annað hvort hollensku eða þýsku. Ég tala bæði hollensku OG þýsku. Ég hef reynslu af sölu og markaðsmálum. Starfsferilsskráin mín var marglesin yfir af ýmsu fagfólki, þar á meðal headhunter, áður en ég sendi hana út. Ég var ekki einu sinni kölluð í viðtal. Það er fátt leiðinlegra en að leita sér að vinnu og koma alls staðar að lokuðum dyrum.