Nú eru bleðlarnir í passanum búnir. Engar fleiri ferðir til Indónesíu fyrr en ég er búin að koma mér til Íslands (!!!) til að endurnýja. Svo ég bókaði ferðina eins og þæg stelpa en eins og skáldið sagði "passinn er nú ekki endurnýjaður þótt á klakann sé komið".
Ég hef umþaðbil einn virkan dag á Íslandi og hann skal nýttur til fundahalda með ráðamönnum fjármála. Ég hef því engan tíma til að skutlast með passann og bíða eftir plöstun en þar sem ég á engra kosta völ, ákvað ég að hringja í sýsla og sjá hvort þetta væri ekki bara 5 mínútna ferli. "Jújú, minnsta málið, bara mæta í eigin persónu, með mynd og rúmar tíuþúsund krónur í lausafé (ekkert VISA/EURO), 10 mínútur max sagði sú glaðlega sem vinnur hjá sýsla í Kópavogi. "Þú veist hvert þú átt að fara?"
TIL NJARÐVÍKUR!!!
Ég er nú landsbyggðamanneskja sjálf. Ég er því fylgjandi að halda störfum og byggð úti á landi. Ég tala norðlensku. EN að fara til NJARÐVÍKUR til að fá vegabréf!!!! Mér finnst alveg nóg að maður sé látinn fljúga frá Kína til Íslands, án þess að maður þurfi líka að leigja bíl og keyra til NJARÐVÍKUR!
Ég er hoppandi galin og æf.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli