Upphaf nýrrar viku

Ég skrökvaði í færslunni þar sem ég sagðist hefja hvern dag á að lesa veðurfréttir. Það geri ég yfirleitt ekki fyrr en ég hef skoðað eigið blogg, lesið síðustu færslurnar mínar yfir nokkrum sinnum, skellt upp úr yfir eigin fyndni og orðheppni, lesið kommentin. Ef einhver eru. Hvernig fær naggrís meiri athygli en landsliðsþáttakan og keppnisferðalagið???

Nú, fyrst skal taka fram að þetta er ekki naggrís. Ég hef séð svoleiðis dýr, og þessi er öðruvísi. Kannski er það vegna þess hann er hárlaus, ég veit það ekki svo vel en hann er eins og flóðhestur, frekar en ofvaxin rotta. Nefið er flatt eins og á flóðhesti, en engar tennur standa út úr held ég. Ég þarf greinilega að rannsaka þetta mál frekar. En mér var sagt hann væri cuddly.
Naggrís langar mig ekkert í.

Helgin var þétt. Trúlofunarpartý á föstudagskvöld eftir laaaangan vinnudag en við entumst ekki fram yfir miðnætti. Skandinavískur jólabasar á laugardagsmorgun með elstu, ekkert lyftir lundinni betur en íslenska landsliðið í söng, Við erum bestir, á hæsta styrk með blæjuna niðri. Juddy eyddi öllum íslensku lögunum út af ipodinum svo nú treysti ég á Huldu og stuttar bílferðir okkar til að efla ættjarðarástina í brjóstum mínum báðum.
Basarinn var bara æði. Við keyptum helling af jólaskrauti á slikk, borðuðum danskt smörrebröd og keyptum ársskamt meðal-Jóns af nammi. Krítar, saltpillur og piparbrjóstsykur sem aldrei fæst hér í austri - þarmar í verkfalli. Enginn juleöl fyrir Steina en Hulda lagði mikið á sig að færa honum þornað rúgbrauð með roastbeef klessu og rauðlauk. Ugh. Held hún hafi haldið nammipokanum leyndum.

Ég gat ekki hamið mig og opnaði fyrsta lakkríspokann um leið og ég borgaði. Kannski ekki besta hugmyndin þar sem ég átti stóran rúgbýleik fyrir höndum 4 tímum síðar, einmitt þegar allt átti að vera að meltast. Förum ekkert nánar út í þetta mál frekar. Ég er síst þekkt fyrir að vera pempía þegar kemur að prumpi og státa mig af því að vera sérlegur snillingur í hljóðlausum vindleysingum en í gær stökk ég rauðleit inn á milli tepparekka í IKEA þegar ég leyfði einum að laumast því í búðinni drundi og Juddy sprakk úr hlátri. Afsökunin yfir að kaupa allan þennan lakkrís var sú að ég væri að kaupa jólanammið snemma og langaði að leyfa ættingjunum í Nýja Sjálandi að smakka en nú er útséð um að þessi örfáu kíló endist svo lengi.
Á laugardagskvöldinu var svo sundlaugapartý í rúgbýklúbbnum mínum. Ég mátti ekkert áfengt drekka því ég átti erfiðan sunnudag fyrir hendi svo ég mætti í bikini og eyddi meiri hluta kvölds í lauginni. Við stelpurnar æfðum samhæfð sundlaugarstökk og höfðum sprettsundskeppni á uppblásinni turtlu og Keikó. Sumir lentu í sundlauginni án þess að ætla sér. Einn eða tveir farsímar urðu blautari en manuallinn mælir með og veski voru hengd til þerris en allir nýju 10 dollara seðlarnir voru óhultir því þeir eru vatnsheldir. Sérlega skemmtilegt kvöld.

Á sunnudaginn var svo flutningahelgin mikla frá Kasmír. 5 sveittir og þvengmjóir kínverjar með límbönd, kassa og sprengiplast mættu á staðinn og tæmdu íbúðina mína á minna en klukkutíma. Skipti engu hvort um var að ræða bókakassa eða heilt rúm, öllu var vippað út á örskotstundu og áður en ég vissi var ég flutt úr Hamingju Dal. Litla íbúðin okkar í Zenith virðist nú agnarsmá en vonandi kemst þetta allt betur fyrir þegar það er komið úr kössunum. Við vorum algerlega orkulaus um kvöldið og gengum eins og vofur um IKEA án þess að taka eina einustu ákvörðun um neitt, slíkt var slenið. Það voru þreyttir, marðir (marnir?) og bólgnir útlimir sem lögðust til hvílu í gærkvöldi - ekki mikið betri í morgun en gleðin yfir nýju íbúðinni yfirvinnur allt.
Nokkrar góðar myndir frá helginni fylgja: