Jólin færa mann óneitanlega nær fjölskyldu og vinum. Ef ekki í landfræðilegum skilningi þá allavega í huganum og þannig er það líka með mig. Þetta árið kemst ég ekki til Íslands til að fagna með fjölskyldunni minni en ég hef mikla ánægju af því að skrifa árlega jólabréfið mitt með myndum og fréttum af atburðum ársins sem er senn að líða. Þetta sendi ég svo til mér nákominna sem af mér vilja frétta og réttlæti ég tilverurétt bloggsins míns á sama grundvelli.
Í síðasta mánuði komu 1267 manns í heimsókn til mín á Bekkublogg. Ég geri ráð fyrir að einhverjir hafi kannski kíkt við úr mismunandi tölvum og teljast því sem tveir einstaklingar í stað eins svo til öryggis skal kannski áætla eina 600 einstaklinga sem fylgjast með mínum ferðum í Hong Kong. Markhópur bloggsins míns ætti að vera sá sami og jólabréfsins enda bréfið atarna oftast þverskurður af því helsta sem ég hef bloggað um og lent í á árinu og tæpast áhugavert efni fyrir ókunnuga.
Hvernig stendur þá á því að einungis 4 af þessum 600 hafa sent mér heimilsifangið sitt? Er hér allt fullt af þorpurum sem fylgjast með mér í laumi en vita að þeir eiga ekkert jólakortið skilið? Það var aldrei ætlan mín að skrifa fyrir alþjóð, þá hefði ég kannski slengt mér á Moggablogg, en mann klægjar óneitanlega í lófana að vita hverjir eiga hér leið um. Öll eruð þið jú velkomin.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli