föstudagur, júlí 10, 2009

Eitt sinn verða allir menn að deyja

Ég hef nú misst tvo góða vini á tveimur dögum. Atli Thoroddsen flugstjóri kvaddi eftir mikla þrautagöngu í baráttu við krabba og er flugheiminum sem og öllum sem hann þekktu mikill missir að. Atli eða ATH var einstaklega þægilegur og skemmtilegur vinnufélagi sem ég hafði þann heiður að fljúga með fyrstu árin mín sem freyja í innanlandsfluginu. Hann var einn af gulldrengjunum og í uppáhaldi ásamt JKL, PRP og GVS en þeir fjórir voru þeir sem tóku að sér að skelfa og þjálfa hóp af nýjum freyjum sem aldrei höfðu verið við flug kenndar áður. Atli átti yndislega litla fjölskyldu og tengsl hans við flugheiminn voru margföld. Það eru margir sem syrgja þennan yndislega mann og ég er sannarlega ein af þeim. Atli var 39ára gamall.

Tiki Hunia varð aðeins 27 ára gamall. Mári eins og Márinn svo við vorum í góðu sambandi við hann og konuna hans daginn sem þau lentu í Hong Kong. Þau voru í brúðkaupsferð á Jamaica þegar heimamaður reyndi að hrifsa af Nicki gemsann sem hún ósjálfrátt hélt sem fastast í. Hann kýldi hana þá svo hún datt í götuna og við það stökk Tiki henni til varnar. Næsti maður skaut þá Tiki þremur skotum í brjóstið og hann lést 20 mínútum síðar af sárum sínum. Það setur mann hljóðan að heyra svona fréttir og orð verða öll svo vanmáttug.

Við erum á leiðinni til Nýja Sjálands á ný í næstu viku, nú í jarðaför Tikis en vonandi komumst við á skíði líka. Þar er hávetur og fimbulkuldi í húsum með einfalt gler í gluggum. Ég mun líklega sofa við arineldinn í loðfeldi til að lifa það af. Elskum náungann og kreistum okkar nánustu, við verðum víst ekki öll eldgömul.

knús á línuna
Bekka

Engin ummæli:

Skrifa ummæli