mánudagur, febrúar 04, 2008

Komin heim í kuldann

Það er kalt í Kína og nágrenni, kaldasti vetur í 50 ár og um milljón manna fastir í Guangzhou einni saman, rétt hinum megin við landamærin. Slík er mannþröngin að fólk sem veikist, óléttar og aðrir komast ekki í gegnum mannhafið svo á það ráð var tekið að lyfta slösuðum/veikum upp yfir alla og fólk þannig handlangað mann frá manni að sjúkraliðum. Ekki myndi ég vilja vera þar þótt það hafi alltaf heillað mig að bodysurfa á Ýdalaböllunum forðum....

Í Hong Kong er voðalega kalt líka og í 8 gráðum, með einfalt gler í gluggum og engan ofn er ekkert annað að gera en að liggja í baði og inn á milli kúra undir sæng. Það er því lán í óláni að drengurinn liggur flatur með brjósklos og hreyfist ekki án þess að stynja og gretta sig. Hann hefur nú séð 6 sérfræðinga, étur 5 mismunandi lyf sem nú hafa gefið honum magasár og á heilli viku hefur ekkert skánað. Það er voðalegt að horfa á hann svona kvalinn og lítið sem ég get gert en ég elda og nudda og stuða hann með raftæki og allt annað sem vonandi hjálpar á einn eða annan hátt.

Flugið heim frá Kóreu var hefðbundið. Fólk andaði að sér matnum í hávaðasömum hryglum, karlarnir voru of stuttir til að loka farangursgeymslunum svo freyjurnar urðu að hjálpa þeim, economy var yfirfull en enga fékk ég uppfærsluna...phew.

Þessi vinnuvika er stutt, þrír dagar í nýjársfögnuðinn en ár svínsins er að renna sitt skeið og rottan tekur við völdum á fimmtudaginn. Ég hef ekki enn lesið mér til hvað það mun boða í efnahagslífi og á öðrum vettvangi en vonandi fæðast ekki allir heimskir á rottuári eins og á ári apans....eða var það hundsins? Æi,þetta er allt jafn vitlaust.

Það er greinilegt að kuldinn lamar í mér húmorinn eins og önnur mikilvæg líffæri. Ég tek mér stutta pásu þar til líkamhiti nær 37 gráðum á ný.

Engin ummæli:

Skrifa ummæli