Ef maður er móður, er maður þá með mæðu? Eftir margra ára búsetu erlendis er merkilegt að upplifa það að efast um eigið móðurmál og missa tilfinninguna fyrir hvað er rétt og hvað er rangt að segja og skrifa.
Ég var allavega móð um helgina. Ég spratt á fætur klukkan 4.30 um morgun (nótt) og gekk af stað yfir fjöll og firnindi. 24 kílómetrum síðar datt ég niður og neitaði að fara feti lengra. Ég hafði engan morgunmat fengið, átti bara eina rúllu af mentos í bakbokanum og vatnskúturinn okkar lak. Það skipti svo sem ekki öllu því bóndi var ævinlega nokkur hundruð metrum á undan mér með þær litlu vatnsbirgðir sem við þó höfðum og ég var því með öllu vatnslaus. 32 gráður, sól beint í bak. Ég krullaði mig saman við kantinn og neitaði að fara miklu lengra. Voða vond hugmynd.
Í dag er ég með eymsli í iljum og kálfum sem takmarka frekari æfingar í dag en á morgun hefst rúgbýið á ný. Ég hef heitið að missa 4 kíló á næstu 6 vikum, mæta á allar æfingar sem ég mögulega get og hefja hollari lífstíl. Ef einhver vill kíló af Daim bitum og 500 gr af nóakroppi þá fæst það heima hjá mér fyrir lítið. Ég fór líka á sjóbretti um helgina og er nú bonafied sjóbrettari sem getur staðið með reisn og snjórnað sér svolítið sjálfur. Ekki mikið samt, ég reyndi nokkur trix en datt bara ef ég var eitthvað að sperra mig.
Singapore og Malasía í næstu viku ef ég kemst af stað að undirbúa mig, vikan fer eitthvað hægt af stað hjá mér, ekki gott. Hlakka til að fá litluna yfir til Asíu, öll systkinin samankomin á ný. 'Að skreppa austur' þýddi lengst af að fara í Laxárdal til ömmu og afa í minni fjölskyldu en við systkinin höfum líklega náð að gefa því aðra þýðingu á 21stu öldinni. Að hugsa sér að ef þeir hefðu bara malbikað heiðina værum við kannski öll á Íslandi enn.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli