Kristveig æskuvinkona er í heimsókn, voða gott. Hún sefur nú á sínu græna eyra á meðan ég blogga úti á svölum í 26 gráðum heima hjá Huldu.
Gestir frá Norðurlöndum eru ævinlega beðnir um að koma með lakkrís með sér sem er út af fyrir sig bara gott en vandamálið samfylgjandi er stórt. Þeir koma alltaf með of mikið!!! Jarrad, sem ekki skilur tilgang framleiðslu saltlakkríss, neitar að kyssa saltpilluhúðaðar varir mínar. Ennfremur hryllir hann við eftirmála átsins en eins og vitað er, eykur lakkrís þarmahljóð og skitu stórkostlega. Ég engist.
Fer aftur til Singapúr á fimmtudaginn. Það er voða góð borg. Ég er að fara að keppa í rúgbý og hefur landslið Singapúr boðað sig til leiks. Ég fer fyrir liðinu og hef skipulagt marga góða leiki til að efla andann í liðinu. Við erum með 8 stuðningsmenn okkur til halds og trausts svo það er nóg af sterkum mönnum til að bera okkur af velli ef illa fer!
Komum aftur heim á mánudag eftir páska, ferðasagan verður líklega blogguð.
Bekka
Engin ummæli:
Skrifa ummæli