Mæðraorlof

Ég er í barnseignarleyfi frá bloggi og öðrum skylduverkum.

Ég fékk tvo litla kettlinga til fósturs í nokkrar vikur á þriðjudaginn, 2ja vikna gamla en þeir eru munaðarlausir. Mamman lést og pabbinn lét sig hverfa skömmu eftir getnað, ekki hefur spurst til hans síðan eins og karlmanna er von og vísa. Hann er nú langt kominn á eftir í meðlagsgreiðslum (ok, kannski bara 2 vikur á eftir). Ég verð með þá þar til þeir eru orðnir nógu stórir til að fara í varanlegt fóstur (ca. 4 vikur) og þegar þessir fara get ég fengið fleiri.

Tækifærissinninn ég lét ekki svona framhjá mér fara, að eignast gæludýr sem er borgað með (fæ frítt fóður og sand frá munaðarleysingjahælinu) og get alltaf skilað þeim af mér ef ég þarf. Hefur alltaf langað í gæludýr en óar við hvað þau lifa oftast lengi og því ómöguleg skuldbinding fyrir mig sem rétt sé 3 mánuði fram í tímann.

Ég vinn nú heima og hugsa voða vel um þessa litlu hnoðra sem einna best finnst að borða sigg á tám og maskara af augnhárum. Þær kunna að fara á klósett eins og þær hafi fæðst svona þrifalegar, engin 6 mánaða þjálfun þar eins og hjá hundbjánunum. Hef aldrei verið hundamanneskja þótt Arþúr litli hennar Huldu systur sé náttúrulega voðalega góður. Fjarri mér þó að borga fyrir hann fleiri tugi þúsunda. Nísk?