Ég eldist eins og aðrir. Ég merki það helst á eftirfarandi:
- Tækninýjungum. Ég er rétt búin að átta mig á DVD þegar þeir bjóða DVD-9, á MP3 þegar þeir bjóða MP4 eða 5, Playstation þegar allir spila Wii eða P2P og ég kann ekki á neitt af þessu. Um daginn fór ég með gamla góða kasettu til tæknifræðingsins míns og bað hann um að koma efni hennar á stafrænt form, en hann virtist ekki vita hvað í hulstrinu var.
- Músík. Ég horfði á einhvern hitlista í sjónvarpinu um daginn og þekkti engin bönd sem fram komu. Ég hef þó reyndar aldrei verið sterk á tónlistarsvelli en er loksins farin að fíla Red Hot Chillipeppers. Þetta tekur allt sinn tíma hjá mér en hafa ber í huga að Bon Jovi tróndi á einhverjum stalli í öll þessi ár þar sem enginn annar komst fyrir en eftir tónleikana þarsíðasta sumar er laust pláss fyrir fleiri.
- 100 metra spretti. Mig minnir að ég hafi farið 100 metrana á rúmum 14 sek hér á árum áður. Þessa dagana næ ég varla að gera nokkurn hlut á svo stuttum tíma, sérstaklega ef þeir fela í sér færslu frá A til Bé. Ég horfði á sjálfa mig í vídeóinu spila rúgbý og hélt um tíma að bölvað tækið væri fast í slo-mo.
Þeir segja að 'thirties are the new twenties' sem ég vona að sé satt. Ég treysti því bara að ég verði enn frjó á fimmtugsaldri.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli