Það tekur stundum á að vera í Asíu. Menningarárekstrar eru daglegt brauð, sérstaklega hjá óumburðarlyndum eins og mér. Enn og aftur snýst málið um klósettferðir. Rétt í þessu, á finum business lounge Cathay Pacific þurfti ég á snyrtinguna og tók með mér tölvu og veski svo ekki væri ég rænd í indónesískri spillingunni. Lagði bæði hæti frá mér og tók mig til við að pissa. Ekki veit ég af fyrr en að kellíngin í krybbunni við hliðina á mér fer að spúla á sér rassinn með sturtuhaus svo upp um veggi frussast mín megin. Yfir tösku og tölvu, fætur og andskotann út um allt! Þetta afturendaspúl hef ég aldrei skilið og enn ekki látið eftir mér að prófa badeng eða hvað þetta nú heitir sem finnast víða, jafnvel á 5 stjörnu executive svítum. Er ekki fólk sem hefur efni á 30þús króna næturgistingu yfir það hafið að húka klofvega yfir rassvask og sturta sig eftir góða skitu?
Ég eyði nú ekki einu sinni orðum í að lýsa aðförum konunnar í dragtinni sem setti smá pappír á bekkinn við hliðina á vasknum í Bank Bukopin í gær, rykkti upp pilsinu og klifraði upp á til þess að þvo á sér tásurnar. Vinkona hennar tannburstaði sig við sama vask, skyrpti og skolaði þegar færi gafst á milli þvottar þess hægri og vinstri. Yak!
Engin ummæli:
Skrifa ummæli