Þá er ég komin heim frá Tævan og hann kominn heim frá Afríku. Heimilishald færist í fyrra horf og hversdagurinn er allsráðandi.
Við fórum systkinin þrjú sem eftir eru hér í HK saman á Duran Duran tónleika með Strúllu, Pétri og Freyju litlu. 10 ára muna víst ekki eftir bestu smellunum (sú 31 árs átti í erfiðleikum!) og sofnaði þegar tónleikarnir voru hálfnaðir. Ég skil hana vel, ég sofnaði víst sjálf - eins og frægt er orðið - á Rolling Stones tónleikunum. Næstu tónleikar eru með James Blunt sem vonandi heldur börnunum vakandi til enda, en ég fer með Starra ungling og Freyju litlu.
Hingað komu viðskiptaráðherra og hans lið og Landsbankinn bauð í kleinur og lummur að íslenskum sið. Ég hitti ráðherra en engar lummur og kleinur voru í boði. Ég fór því súr úr boði og nokkuð svöng.
Oasis fór á hausinn í vikunni og fjöldi manns brann inni með miða til London. Þótt fæstir hafi viljað ferðast með þeim fannst okkur flestum gott að hafa þá á markaðnum til að halda flugfari annarra flugfélaga í skefjum. Svipað var þetta með Íslandsflug um árið.
Eitthvað er í vatninu því barneignir eru heitasta afþreyingarefnið þessa dagana. Óléttar eða nýbornar eru margar mínar vinkonur svo á mig hefur fallið mikil pressa. Ég stend keik í tvö ár til.
Ekkert sælgætið hef ég innbyrt síðustu 14 dagana að áeggjan Óla Óla. Við erum í keppni og bæði svo þrjósk að við verðum sykurlaus næstu mánuðina/árin.
Það er, eins og ljóst er hér að ofan, ekki mikið að frétta.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli