Fiðringur

Það gerist eitthvað innra með mér þegar ég hlusta á Bon Jovi. Uppáhalds hljómsveitin mín til margra ára og draumur draumanna að fara á tónleika með þeim eitt árið áður en ég verð gömul og tuðandi. Ég fæ gæsahúð (ójá!), fiðring í maga og tær, verð öll svo miklu léttari. Kemst í stuð. (Nú er Hulda systir farin að ranghvolfa augunum...)



Það gerðist einmitt í gær. Með MP3 spilarann minn formattaðan af öllum bestu smellunum gekk ég um í gleðikasti og aulabros allan hringinn og langaði helst að dansa og drekka bjór. Verst var að klukkan var 2 á miðjum miðvikudegi og öll diskó lokuð. Svo ég fékk mér bara bjór.



Með slikju yfir augum og fiðringinn kominn upp í haus fór ég á veðreiðar með Damian og fleirum góðum. Veit ekki hvort ég var í yfirnáttúrulegu sambandi við æðri völd eða hreinlega bara heppin en ég vann og vann og vann!!! Ótrúlega gaman og jafnaðist næstum á við að hlusta á "Its my life" eftir nokkra vikna hlé. Hvert einasta hlaup fór eins og ég fyrirspáði og ég gekk út með seðlabúnt í vasanum. Montaði mig svo mikið að félagsskapurinn krafðist þess að ég blæddi á línuna á næsta bar.



Þá greip mig Óminnishegrinn og næsta sem ég veit er að ég ligg á sófanum heima með símtólið undir slefborinni kinninni, seðlabúntið horfið.



Gleðilegan fimmtudag.