Kuldi og kafaldsbylir

Oft hef ég verið kölluð kuldaskræfa. Oft hef ég kvartað þegar öllum öðrum er heitt. Sumir ganga jafnvel svo langt að fullyrða að um mínar pípur renni fiskablóð. En í þetta skiptið hef ég rétt fyrir mér. Í Hong Kong hefur ekki verið svona kalt síðan 1885 og því eiga allar mínar gæsabólur rétt á sér og kvefið sem mig hrjáir á engar ættir að rekja til aumingjaskapar. Þó get ég ekki annað en hætt að kvarta þegar litið er á fréttir Morgunblaðsins þar sem EGS eru á kafi og björgunarsveitir á sólarhringsvöktum. Vesalings aumingjast strákarnir mínir á EGSAP sem þrátt fyrir kulda og hret skrifa mér línur og láta hvergi á sjá. Þeir hafa nottlega ekki þurft að fara í vinnuna lengi og hafa kannski ekkert betra að gera en skrifa fyrrverandi fluffum á meðan mestu skaflarnir hlaðast upp. Elsku Erlendur, Einar, Örvar, Garðar og allir hinir, við sjáumst þegar snjóa leysir!! Bekka